#Horror (2015)

Ik vond er weing aan......visueel had deze flm soms wel leuke dingen,

maar verder vond ik er geen bal aan.

Van spanning was er ook al geen sprake,acteerwerk was matig.

Chaotische en schreeuwerige film die totaal niet boeit. Een warrig verhaaltje zonder spanning, waarin vervelende personages luidruchtig en adhd-achtig aanwezig zijn.

Tussen de scenes zien we opzichtige en luidruchtige popup schermen. Iemand speelt blijkbaar een killergame en het doel is om als speler je populariteit te verhogen door mensen te vermoorden. Dat is de kern van het verhaal. Zoiets is het. Het ging een beetje langs me heen, geloof ik. Niet boeiend.

De muziek overheerst in luidruchtigheid en maakt ook geen spannende impulsen los. Wel zenuwen. Echt afgrijselijke muziek.

Slechte sfx en slecht acteerwerk. Zelfs van Sevigny. Oei! Wat erg!

Flauwe oninteressante warboel.

Ik kan het moeilijk beter verwoorden. Het is sinds Eraserhead geleden dat ik nog zo'n chaotische film heb gezien. Ik dacht dan ook dat hij dat net als dat misbaksel een hoge notering zou bekomen van de 'cinefielen'. Gelukkig is dit niet het geval. Serieuse kanshebber voor slechtste film van het jaar. 1 ster

Fijn.

Volgens mij is het er gewoon de tijd niet voor om eens wat anders te proberen binnen het horrorgenre. Niet dat #Horror nu meteen een feilloos horrortje is, maar de film doet ook zoveel goed dat je best weer wat vraagtekens bij het ridicule gemiddelde mag plaatsen.

#Horror is op z'n sterkst wanneer de 12-jarige meisjes complete onuitstaanbare bitches zijn tegen elkaar. Echt één voor één vreselijke typetjes die genadeloos zijn voor elkaar. Allemaal lekker aangedikt binnen de horrorcontext van de film natuurlijk, maar de kern rond cyberbullying komt nog steeds best goed naar voren.

Film ziet er visueel ook best goed uit. Toffe locatie, kil en bar geschoten. Ook de soundtrack is sfeervol en voegt steeds wat toe. Probleem is het hele #-gebeuren tussendoor. Qua idee niet eens zo heel slecht, qua uitvoering wat minder, maar het voelt vooral aan als een wat kunstzinnige benadering van iets waar de regisseuse niet helemaal vertrouwd mee is. Wat like tellers die oplopen en Mortal Kombat-achtige slagzinnetjes zorgen voor een wat onbeholpen geheel.

Jammer, want dat houdt de film toch af van een hogere score. De rest is ver boven de middelmaat. Tof filmpje.

3.5*

Een slecht regiedebuut van Tara Subkoff. De regisseuse kreeg inspiratie voor het verhaal, nadat ze aan de dochter van een vriend had gevraagd wat haar idee voor een horrorfilm was. Het thema cyberpesten is vervolgens de rode draad binnen dit verhaal. De film werd binnen 18 dagen tijd opgenomen. Samen met de redactie heeft het Subkoff vervolgens 7 maanden gekost om de film te monteren. Haar man Urs Fischer was voor een groot deel verantwoordelijk voor de kunst in de film. Ook Anjelica Huston, Milla Jovovich en Doran hebben een belangrijke bijdrage geleverd. Dit geldt ook voor Tim Hutton die zijn huis beschikbaar had gesteld. Geïnteresseerden kunnen het huis bezoeken in Bedford, New York. In mei 2015 werd de film vertoond op het Cannes Film Festival. Subkoff organiseerde samen met 100 Franse tieners op dat moment een protest buiten om pesten tegen te gaan. Dit resulteerde in een online hype voor de film. Alvorens Subkoff begon met filmen, bracht ze ongeveer 2,5 weken door met acteershops en improvisatieoefeningen. Dit om de jonge castleden voor te bereiden op hun rollen. Acteur en scenarioschrijver Casey Barnhart werd ingeschakeld om een niet-gecrediteerde herschrijving te doen, alvorens de productie van start ging. Taryn Manning en Natasha Lyonne hadden eerder al samengewerkt tijdens de populaire Netflix-show Orange Is the New Black.

Hoewel het thema cyberpesten uitermate serieus genomen moet worden, is deze film er niet in geslaagd om het succesvol uit te werken. De gecaste tienermeiden zijn hooguit irritant te noemen. Ik kon weinig sympathie voor ze opbrengen. De manier waarop ze worden neergezet, is helaas volstrekt ongeloofwaardig. Dit met uitzondering van hun obsessie voor de mobiele telefoons. Het camerawerk is net zo irritant, en de beelden bevatten een rommelige combinatie van Candy Crush en Instagram. Best wel spijtig voor een dergelijke film met een beladen thema. Hier had veel meer mee gedaan kunnen worden. Een paar effectieve shots zijn zo nu en dan wel de moeite waard, maar het totaalplaatje scoort alles behalve een voldoende.

1,5 *

Verdienstelijke, maar niettemin zeer chaotische filmproductie die vooral last heeft van een nogal losbandig verhaal. Hierdoor raakt het relatief snel verwatert wat #Horror precies te melden heeft, maar regisseuse Tara Subkoff hanteert een doeltreffend hoog tempo en profiteert van buitengewoon grappige interacties tussen de jonge castleden. De dialogen zijn bij vlagen werkelijk vlijmscherp en daardoor best komisch, waarmee de redelijk tamme griezelinsteken worden gecompenseerd. Je zult er als kijker wel je aandacht bij moeten houden, want de hyperactieve structuur en de snoeiende vaart zorgen er snel voor dat je de draad kunt kwijtraken. Een absolute voldoende voor het acteerwerk van de jonge meiden, maar solide is dit geheel uiteraard niet te noemen.