Lady Jane (1986)

Redelijke film met de nog zeer jonge Helena Bonham Carter, die het hier wel voortreffelijk doet.

Het eerste uur van deze meer dan 2 uur durende film is bijzonder saai, maar het tweede uur maakt dat ruimschoots goed.

Of alles historisch correct is laat ik in het midden, het is toch een boeiend verhaal, en dat is wat telt bij deze prent vermoed ik.

Geromantiseerde Engelse geschiedenis. In het begin is het wat lastig om de historische personages uiteen te houden, maar algauw ga je meeleven met Lady Jane, die haar leven aan gebed en studie wilde wijden maar gedwongen werd tot een gearrangeerd huwelijk en het bestijgen van de troon.

Veel acteurs behoorden tot de Royal Shakespeare Company. Het heeft wat van een koningsdrama van de Bard, maar het is dan ook de Tudorperiode. Er zit een mooie dansscène in met periodemuziek, maar er is tevens Barok- en nieuw geschreven muziek gebruikt, echter niet overdadig. Decors en kostuums zijn gemodelleerd naar schilderijen uit die tijd.

Historisch slaan ze de bal mis. Lady Jane wordt voorgesteld als een protestantse martelaar, ze wordt passioneel verliefd op haar kortstondige en gedwongen echtgenoot, en ze gedraagt zich als een sociaaldemocrate avant la lettre. In werkelijkheid werd de zilveren shilling al twee jaar vóór haar koningschap geslagen, en ze was blond. Het is een aangenaam kijkstuk met goede acteurs en dialogen, maar inhoudelijk moet je het met een korreltje zout nemen.

De film zou een sober en integer drama kunnen zijn geweest maar de bombastische soundtrack vraagt op de verkeerde momenten om aandacht en maakt er iets Amerikaans van. Helena Bonham Carter speelt de sterren van de hemel. Aardige film.

Een paar jaar geleden volgde ik de prachtige serie The Tudors (2007-2010) over het leven van koning Henry VIII van Engeland en zijn zes echtgenotes. De serie eindigt in het jaar 1547, waarin Henry overlijdt en de troon overdraagt aan zijn 9-jarige zoon Edward.

De Britse film Lady Jane begint in feite op het moment dat deze serie ophoudt en er in Engeland een soort opvolgingsstrijd ontstaat. Dat is nog niet het geval zo lang Edward leeft, want hij is door Henry aangewezen als troonopvolger en dat staat boven elke discussie. Maar het is een ziekelijke jongen en hij overlijdt in 1553, slechts 15 jaar oud en uiteraard zonder nakomelingen. De meest logische keuze voor de troonsopvolging is zijn halfzuster Mary, maar zij is katholiek en dat geeft behoorlijke complicaties in het protestante Engeland. De edelen aan het hof, die overwegend protestant zijn, vrezen dat ze daardoor veel macht verliezen en roepen daarom de protestantse Jane Grey, een 15-jarige nicht van Edward, uit tot koningin. Zij accepteert dit met enige tegenzin. Wanneer na negen dagen Mary echter opduikt om de troon te claimen, laten de edelen Jane vervolgens vallen als een baksteen. Zij delft het onderspit en wordt een jaar later terechtgesteld .

Waar in de serie The Tudors regelmatig een loopje wordt genomen met de historische gebeurtenissen, is het verhaal van Lady Jane redelijk waarheidsgetrouw verfilmd. Alleen het karakter van Jane en de relatie met haar jonge echtgenoot schijnen behoorlijk te verschillen met de werkelijkheid. Dat mag echter de pret niet drukken.

De rol van Lady Jane wordt gespeeld door de nog jonge Helena Bonham Carter. Vreemd genoeg werd zij in het begin van haar carrière regelmatig voor kostuumdrama's getypecast als welgestelde jonge dame. Ik moet echter toegeven dat zij het in Lady Jane uitstekend doet, ik heb eigenlijk weinig op haar optreden aan te merken. De rest van de cast bestaat vooral uit leden van de Royal Shakespeare Company, ik heb in ieder geval veel bekende gezichten langs zien komen. Een aangenaam koningsdrama dus, met mooie decors en kostuums en uitstekende acteurs. 3,5*