Combat Shock (1984)

Frankie is werkloos en mentaal instabiel en moet zijn gezin, een zeurend wijf en een gemuteerd kind, zien te voeden. Het kind is,dankzij hele slechte FX, waarschijnlijk de enige wat bij de kijker een flauwe glimlach kan wekken, want in zijn totaliteit is Combat Shock een hele grimmige filmervaring.

Frankie is er erger aan toe dan Travis Bickle uit Taxi Driver, heeft vergelijkbare trauma's [of is het troma's] als Jacob uit Jacob's Ladder en zit in een uitzichtloze situatie. Ze leven in een krot, waar ze ook nog uitgekickt gaan worden om 6 pm en moet erop uit om eten te vinden voor zijn hongerige gezin. Komt er nog bij dat hij mot krijgt met de plaatselijke bende waar hij ook nog geld aan schuldig is.

Ondanks het feit dat alles low-budget is aan de film, is het treffend effectief. Ik bedoel, heb je een budget nodig om een verpauperde omgeving realistisch te presenteren. Het is zoals het is, het stelt voor zoals het moet zijn.

Hetzelfde geldt voor het acteurwerk. Of heb je liever goed verzorgde, welbespraakte kopjes die je moeten doen geloven dat ze zogenaamd aan de rand van de afgrond zitten.

Pessimisme druipt van de film af. Een voormalige 'held' van de natie, eerst in gevangschap in Vietnam, nu gevangen in een situatie zonder hoop, in zijn moederland.

Flashbacks over zijn periode in Vietnam, waar hij zijn peleton dood en verminkt aantreft worden afgewisseld met een tijdsprong in het ziekenhuis waar hij zich niks meer kan herinneren.

Naarmate de film zijn eind nadert, des te donker de film wordt en de schokkende waarheid over het verleden naar boven komt. Frankie realiseert zich wat hij moet doen om zijn familie te redden. En triest genoeg is dat het realistische en hoopvolle dat hij zijn gezin en zichzelf kan geven.

Ik las dat er vergelijkingen gemaakt werden met Eraserhead, die ik zelf niet gezien heb, dus ben ik wel benieuwd naar de overeenkomsten.

Uiteindelijk is Combat Shock het aanraden wel waard als het onderwerp [anti]oorlog en de gevolgen daarvan nader ervaren wil worden op film.

Het is een Troma [al valt het niet te vergelijken met de rest van hun catalogus] dus op voorhand reden genoeg voor veel mensen om het al weg te wuiven.

Maar dan loop je een [deprimerende] filmervaring mis die zwaarder op de maag ligt dan zijn themagenoten.

Niet echt overtuigende Troma inderdaad. Drama is niet voor ze weggelegd. Combat Shock lijkt ook echt veel langer te duren dan de 92 minuten die hier vermeld staan. Wel erg lekkere 80's sfeer en de scènes met de baby zijn erg sterk.

2,5*

Lees meer:

http://cultmovies.blogeiland.nl/index.php?showvanaf=0#topic_1232106108

Dit is best een goede komedie

De groene baby met zijn irritant gejank is zo slecht dat het gewoon grappig wordt. De geluiden van de kraan die lekt en het prikken met een stok zijn te lachwekkend voor woorden. Dan niet te vergeten het eind waarbij die kerel zijn groene baby in de oven stopt xD

Ideaal filmpje voor als je met wat vrienden in een melige bui bent en genoeg bier op hebt

Geweldige film! Harder dan First Blood en rauwer dan Taxi Driver!!

Eindelijk eens een film waarbij ik aan het einde dacht: "What the hailz!!??"

Voor een lowbudget film een absolute topper! Gewoon op locatie in New York gedraaid, met een rietvijvertje in de buurt als Ersatz-Vietnam, briljant!!!

Rick Giovinazzo is absoluut geloofwaardig als sleazebag loser Vietnam-vet die op springen staat. Je kunt de armoei en de wanhoop bijna proeven, achter in je keel! Dit is wat Amerika met zijn helden doet! En dit is wat die held terugdoet

Ja je hebt het goed gezien, het Troma labelte hangt hier aan maar laat A.U.B je vrienden thuis en de chips en bier in de kast staan. Weg is namelijk de melige humor van Troma films als Terror Firmer, Poultrygeist en Toxic Avenger. Maak kennis met een hele andere kant van Troma.

Frankie Dunlan is een compleet afgeleefde, sloeberige Vietnam veteraan die de meest vreselijke dingen heeft meegemaakt in Vietnam maar eenmaal thuis een heel ander gevecht moet aangaan. Hij woont samen met zijn vrouw en zijn (door chemicaliën) misvormde baby. Hongerig en zonder enige hoop kijken ze Frankie aan die zelf zijn dagen spendeert aan het door de achterbuurten van het vervallen New York struinen, opzoek naar een baan, eten en geld. Jij dacht dat Robet De Niro het lastig had in Taxi Driver.... At least he had a fucking job and no one to look out for.!

Rick Giovinazzo speelt zijn rol met bijzonder veel overtuiging. Geen moment schiet het je te binnen dat hij slechts aan het acteren is. Het is als of hij het daadwerkelijk allemaal mee maakt. De rest van de cast is wat minder overtuigend (Wat wil je met een budget van 40,000 Dollar) maar spelen hun rol gelukkig niet al te over de top waardoor het allemaal toch nog een realistisch gevoel blijft houden. Daarbij komt dat regisseur Buddy Giovinazzo het volledig goed maakt door o.a. de uitstekende locaties. De scene's in Vietnam mogen er qua omgeving dan wel niet al te overtuigend uit zien, de scene's in de straten van NY zijn dat des te meer. Vervallen huizen, graffiti, kotsende junks en zwervers, afval, vieze heroine naalden etc. Allemaal wordt het uitvoerig in beeld gebracht wat de sfeer absoluut ten goede komt.

Hij wordt voortdurend afgewezen bij het uitzendbureau, heeft schulden bij de onderwereld, z'n vader wil geen contact meer, hij kan zijn familie en zichzelf niet meer voeden en voor zijn ogen veranderen zijn maten in zielloze junks en 12 jarige meisjes in hoeren. Frankie's leven heeft geen zin meer en dat begint hij zich langzamerhand ook te realiseren wat tot een uitstekende en schokkende eindscene leidt.

Taxi Driver werd met een budget van 1,3 Miljoen Dollar genomineerd voor 4 oscars. Combat Shock is met een budget van 40,000 Dollar het lelijke eendje gebleven. En misschien is dat maar beter ook. Juist de enorme low-budget sfeer zorgt voor een ontiegelijk sterke en rauwe film die in mijn ogen Taxi Driver zonder probleem aan de kant zet.

Het wordt op de markt gebracht als een soort oorlogsfilm maar is eerder een portret van stedelijke wanhoop en hopeloosheid. Het geeft een gruizige weergave van een gewone ex-soldaat omringd door een moreel vervallen en zieke samenleving, waar de kleine frustraties van het dagelijks leven, hem naar de afgrond drijven. Het verhaal van een doorsnee getrouwde man en zijn klagende vrouw die in een klein appartement wonen en te maken hebben met een huilende gemuteerde baby. In de film zie je Frankie die door de straten loopt terwijl je de lelijkheid van de mensheid om hem heen, van gangsters en junkies tot pooiers en kinderprostituees, ziet. Het is extreem low budget er zijn genoeg tekortkomingen zoals herhalende scènes, de technische kant die een beetje haveloos is en de acteerprestaties zijn armzalig. Toch zijn er een paar aangrijpende scenes; de junkie die gebruikt met een kleerhanger, Frankie die zijn de vader opbelt en de finale! Regisseur Buddy Giovinazzo heeft duidelijk zijn hart en ziel in de film gestoken en dat maakt veel goed! De film is op de markt gebracht door Troma-film maar is behoorlijk anders dan de meeste andere films van het bedrijf.