De Bunker (1992)

Redelijk, maar had het na drie kwartier wel gezien. Te veel gewauwel. 2*

Een gevangenisfilm over een verzetsheld die probeert te ontsnappen uit "De Bunker". En dat is ook gelijk de hele film. Veel meer dan dat gebeurt er ook niet in de film. Maar dan is 105 minuten toch wel erg lang. En is het verhaal, hoewel waar gebeurd, toch wat aan de magere kant om een hele film te kunnen dragen.

Als tiener een keer gezien maar veel indruk maken deed de film destijds niet omdat het niet bepaald de oorlog was die ik hoopte te zien of graag zag. Dertig jaar later was ik toch wel weer eens nieuwsgierig naar de film, maar uiteindelijk viel het toch wel weer een beetje tegen.

Het begin mag er desondanks zijn met een korte ingeleide na de overval en de paranoia aanwezig bij karakter Gerrit die op zijn hoede is. Het is tevergeefs en de aanpak daarna tot aan 'de bunker' is ook interessant, waar Gerrit zowel moed als vindingrijkheid voor de dag legt, waarop de film aan zijn ware aard toe is beschreven door de synopsis als een kruising tussen Cast Away en Papillon. En even verwacht ik dat we misschien met Kotalla te maken gaan krijgen aangezien Amersfoort zijn werkterrein was, maar de beul van Amersfoort zat toch kennelijk alleen in het kamp. Afijn, na de eerste afranseling komt toch helaas al snel de klad in de film die zijn verwachtingn niet waarmaakt.

Reeds opgevallen is dan al het overacteren waar praktisch iedereen zich schuldig aan maakt. Onvermijdelijk, maar vooral een constatering, is de verveling, sleur en irritatie die aanbreekt in de gevangenis, dat is dan ook niet een klacht. Een punt van kritiek is wel hoe men het vervolg gestalte geeft als een soort kibbelende praatgroep. We hebben de Amsterdammer, de dominee, de heiden en de fijnproever die aan een stuk elkaar in de haren vliegen en zeurt en zannikt. Trouwens erg knap hoe je elkaar kennelijk zo goed kan verstaan vanuit een andere afgesloten cel terwijl ik een specifieke collega die al pratende wegloopt niet eens goed versta. Het komt eerder over als een gekkenhuis dan een bajes waar de Duitsers er kennelijk ook niet op toe zien dat er stilte gehandhaafd wordt. Erg opmerkelijk.

Afijn duidelijk is dat de film behoorlijk instort maar gelukkig met de ontsnapping weer een beetje opveert en tevens een moment is die ik als enige herken. Samen met de behoorlijke opening krijgt de film een voldoende voor de moeite en was het leuk de film weer eens te zien maar daar houdt het ook snel mee op.