Mondo di Notte Numero 3 (1963)

Hij bestaat niet meer : Riz Ortolani...gekend als componist van talloze vooral cultklassiekers, waaronder niet toevallig mondo cane, waaruit het lied "more " hem een oscarnominatie en internationale erkenning bracht. Geen wonder dat hij ook hier de score mocht leveren als een van de grondleggers van de op die klassieker volgende succesvolle mondocyclus.
Een mondofilm volgens het beproefde procedé dat ik hier verder niet uiteen hoef te zetten, met als kanttekening dat we hier te maken hebben met een naar verhouding dure productie, zodoende kon men George Sanders ( die jullie ook kennen als Shere Khan uit junglebook ...) inhuren als stem/ protagonist, vervanger van de gebruikelijke Edmund Purdom en al even sardonisch zijn commentaartje verzorgend voor het internationale publiek. Ik had de indruk dattie bezopen was, trouwens.
Hoe dan ook, bij zonsopgang vertelt George ons wat wij hier mogen verwachten en waar de titel "Ecco " op slaat : wij gaan een kijkje nemen op plekken "aan gene zijde van onze wildste verbeelding " . Een met Hamlet parafrases doorspekte, waarschijnlijk toen al- er was toch reeds teevee- hyperbolische introductie tot wat weer de gekende reeks knullige en zinloze clipjes blijkt te zijn, zonder duidelijke samenhang. Wel betreft het hier- ik zei al dat het een naar verhouding dure productie moet zijn geweest- zo te zien grotendeels of zelfs geheel authentieke footage, meest wel staged natuurlijk.

We beginnen in Berlijn met duellerende Teutonen van een Burschenschaft, krijgen hypnopedagogie van gekke Japanners, doen daar wat aan karate, houden een nieuwjaarsbal in Wenen en in Parijs met de clochards, zien een man on wire in Frankrijk, een optreden van een masochist, het laatste grand guignol theater in Parijs "overbodig geworden door de werkelijke gruwelen van deze tijd ", gaan op safari in Kenia terwijl Sanders vol heimwee terugdenkt aan de tijd van de great white hunters en hun nakomelingen voor lul zet, zien Pele ballen icm. beelden van Rio en samba terwijl zoals gekend Pele helemaal niet in Rio speelde maar in Santos but who cares, dierenvriendjes zullen geschokt zijn over beelden van Portugese walvisvaarders begeleid door fado gezang, we zien de teddyboys in Zweden die er van Sanders ongenadig van langs krijgen net als de hele goddeloze Zweedse welvaartsstaat, bezoeken het festival van Osaka, zien nog meer dierenleed tijdens een zwarte mis in Engeland met een geslachte kip, contempleren met de monniken in Athos, en bezoeken - toch nog een "meesterwerkje "-een lesbobar in Parijs, met heel veel Emma's en weinig Adèles, helaas... en sluiten af met wat vunzigheid : een ventje fietst rond met een potje vol kwak dattie bij de dichtstbijzijnde spermabank mag afleveren...ik verzin dit niet, nee. Als epiloog hebben we nog- voor het Italiaanse publiek wellicht- een lofzang op het Hoogst Haalbare voor de vrouwelijke medemens : de Heiligheid van het Moederschap, tegen Romeinse achtergrond.
Dat waren echter niet de opvallendste segmenten, waartoe ik zou rekenen : de Parijse billenknijpersclub die op zich niet bijzonder ware als we niet tussen de leden...Michel Simon ! hadden aangetroffen, de episode in Lapland waarin we zien hoe een grietje de kloten van een rendier afbijt - en voor dit soort flauwekul( al dan niet "echt ") kijk je natuurlijk naar dit soort films- en ten slotte als pièce de résistance: de zeer uitgebreide stripact van Rita Renoir, étoile van de crazy horse (en festivalcinemabuffs ook gekend uit o.a. profondo rosso ). Hooooooly fuck, dat wijf wist wat van strippen af man ! . Expliciet ? Neen. Des te geiler om die reden ? Ja. Dit geensceneerd tegen de achtergrond van een bistro nota bene, met straatvegers en andere vroege vogels als publiek...hoe verzin je het.
Dit alles begeleid door een swingende en verplicht volstrekt ontoepasselijke score van onze dierbare overleden vriend ( of wat dacht je van die spaghettimuziek tijdens het Zweedse segment ? ), met als hoogtepunt de begeleiding van de stripact.
Is voor iedereen te zien dankzij de something weird DVD, samen met het om meerdere redenen interessantere the forbidden, komen we tzt hopelijk nog over te spreken.