Blood Frenzy (1987)

Eindelijk dan eens de kans gekregen om deze, wellicht terechte, slasher te zien. Helaas wel door een slechte VHS-rip waarin het geluid niet altijd even synchroon liep, maar goed.

Het acteerwerk is van amateuristische kwaliteit. We hebben met deze film te maken met een kleine cast die op een manier "mental patients" neerzetten zoals de buurman het bij wijze van spreken ook zou kunnen. De personages zijn ook niet de meest doordachte, want we krijgen te maken met een aantal stereotypes, zoals de alcoholist, de shell shock soldaat en de nymfomane. Deze combinatie is overigens wel weer lekker fout.

De kracht van deze film is vooral de originele setting, want zeg nou zelf: een psychiater die haar patiënten meeneemt in een RV om in de middle of nowhere therapiesessies met ze te doen is toch behoorlijk origineel.

De kills zijn weinig origineel en worden pas tegen het einde wat bloederiger en bruter. Dit zal ook wel afhankelijk zijn geweest van het beschikbare budget.

Qua camerawerk lijkt deze film hier en daar wel een SOV film en dat is het misschien ook wel. Toch moet ik zeggen dat ze flink hun best hebben gedaan om deze zo professioneel mogelijk te schieten.

Mede door de originele setting weet deze film hier en daar toch wel te boeien. Misschien wel geinig voor de "slasher completisten" (zoals mij), maar meer ook niet.

Lekker onzinnige SOV woestijn-slasher met een bonte verzameling personages met ieder hun eigen probleem. Maakt het makkelijker uit te zitten dan veelal het geval was met SOV titels uit deze periode, waarin de vele dialogen toch vaak hét probleem zijn. Hier valt dat wel mee. Erg speels en vlot, waardoor het toch een beetje onder dat SOV-vooroordeel uitkomt. Chapeau. Maar als slasher is het misschien niet spectaculair genoeg. Einde is wel lekker schreeuwerig en over de top, maar de meeste kills (die traditie getrouw zuinig zijn verspreid) komen neer op het langzaam doorsnijden van de keel. Iets meer afwisseling doet de kijker goed. Toch jammer dat Freeman het hierbij heeft gelaten, want er zijn veel genregenoten die het lastiger hadden met hun debuut. Kleine beetje overlooked dus.