The Terror of the Tongs (1961)

Hong Kong 1910. In deze onderhoudende avonturenfilm portretteert Christopher Lee de leider van een soort Chinese maffia, de Red Dragon Tong, die zich schuldig maakt aan slavenhandel, rituele moorden en drugsmokkel. Wanneer de dochter van een kapitein vermoord wordt, wil deze laatste ten koste van alles met hem afrekenen. De mooie Franse actrice Yvonne Monlaur (Brides of Dracula, Circus of Horrors) zorgt voor de nodige melodramatische romantiek in deze niet onaardige maar met beperkte middelen gemaakte Hammer film, die deel uit maakt van een vierdelige DVD-box "Icons of Adventure".

Matige misdaad.

Ondanks de aanwezigheid van Christopher Lee valt er weinig spanning te ontwaren in dit matige misdaadverhaaltje. Of het gruwelen moet afkomstig zijn van de tenenkrommend racistische vertolkingen van Westerlingen die voor Aziaat moeten doorgaan. Vroeger gebruikelijk, tegenwoordig beschamend. Ook het scenario en de uitvoering hebben de tand des tijds niet echt overleefd.

Matig.

Genre gewijzigd in Actie/Avontuur, zoals het ook op imdb aangegeven staat. Ondanks dat deze film geproduceerd is door een filmmaatschappij die voornamelijk bekend staat om de horrorfilms, is dit er toch overduidelijk niet een. Maar men heeft bij Hammer ook de nodige avonturenfilms gemaakt en daar past deze beter onder.

"The Terror of Tongs" lijkt een beetje de voorloper van Lee's Fu Manchu films te zijn. Alleen deze keer is hij de baas van een maffiabende in Hong Kong. Ik blijf het een beetje raar vinden om Lee met die hele laag make-up te zien om hem Aziatisch te doen lijken. Maar hij komt wel nog een stuk overtuigender over dan Yvonne Monlaur die met haar Franse accent toch wat uit de toon valt. Ze doet op haar manier haar best, maar haar personage komt gewoon niet zo goed over.

Geoffrey Toone's personage is wat standaard uitgewerkt, maar ook hij weet nog wel redelijk overtuigend over te komen.

Er is duidelijk te zien dat men niet veel middelen had en ik moet wel weer zeggen dat ze de sets en kostuums er weer (relatief gezien) goed verzorgt uitzien. Hier en daar had men misschien wel beter echt Aziatische mensen kunnen gebruiken, want soms is het toch veel te goed te zien dat het gewoon Britten of andere Europeanen zijn.

De 'actie' die erin voorkomt is wat aan de trage kant, maar weet nog wel voor voldoende vermaak te zorgen om deze film toch nog wel redelijk te houden.

Vooral als ik de vergelijking maak met Franco's broddelwerk in zijn Fu Manchu films is dit toch een stuk beter in elkaar gezet en is het verhaal wat minder saai.

Geen uitstekende film, maar ook niet heel slecht. Meer een film voor de Lee fanatiekelingen.

"The Terror of Tongs" is een onopvallende maar aardig plezierige low-grade thriller. Het enige echt opmerkelijk aan de film is dat Christopher Lee hier een rol speelt die sterk lijkt op de Chinese meester-crimineel Fu Manchu die hij enkele jaren later zal spelen. Al moet het zich af spelen in het Hong Kong van 1910, is het duidelijk een studio-productie en is het merendeel van de cast, blanke acteurs met oosterse make-up. Op de cast was verder niet veel aan te merken. Al was Yvonne Monlaur leuker om te zien dan dat ze talent had om te acteren. De film duurt gelukkig niet lang, waardoor er ook bijna de gehele tijd iets gebeurd en dat maakt het soms nog best spannend. Bloed is er ook te zien wat misschien voor die tijd wat ongebruikelijk was maar Hammer-studio heeft natuurlijk een reputatie hoog te houden. Maar heel uitbundig of luguber is het hier ook niet. De film pretendeert gelukkig niet om iets anders te zijn dan een simpele 'B'-thriller, en in die hoedanigheid werkt het goed genoeg.

Hammer goes Hong Kong. Wat betekent dat de Britse acteurs een Chinese look wordt aangemeten. Inclusief Christopher Lee waarvan ik eerlijk gezegd eerst niet doorhad dat hij ook meedeed. Dus op dat vlak was de make up wel geslaagd. Verder een verhaal waarin volgens moderne opvattingen nogal wat stereotypen aan te pas komen. Reden dat deze film weinig kans maakt om ooit nog publiekelijk vertoond te worden.

Qua filmervaring zelf vond ik het maar een mager beestje. Het allegaartje van min of meer Chinees uitziende acteurs met typisch Brits accent ondergroef voor mij een beetje de geloofwaardigheid van een film die anderzijds wel sterk inzette op de Oosterse setting (en gefilmd in de Bray Studios). Het theatergevoel overheerste waardoor ik er nooit inkwam. De muziek van James Bernard beviel me nog wel.

Goed om een keer te gezien te hebben (als historisch curiosum) en daarmee is de bladzijde gelukkig omgeslagen.