Confituur (2004)

Ziezo, ik ben hem gaan zien. En het heeft mij echt verrast: ik heb Pauline en Paulette nooit gezien, dus ik wist niet dat Lieven Debrauwer zo'n getalenteerd regisseur was. De manier waarop hij omgaat met muziek, montage, sfeerschepping, is bijna ongezien in de Vlaamse film tegenwoordig. De liefde die deze film uitstraalt voor zijn onderwerp doet zelfs bijna denken aan de eerste films van almodovar, al is de sfeer dan wel totaal anders.

Bovendien heb ik best wel respect voor zijn keuze om een film te maken met enkel oude mensen in de hoofdrollen (misschien afgezaagd na zijn vorige prent, maar die heb ik dus niet gezien dus daar kan ik niet over oordelen) Maar waar ik meer vragen bij heb is de ergerlijk simplistische wijze waarop de karakters uitgewerkt zijn, de idiote keukenpsychologie die hun handelingen moet verklaren, en de voorspelbaarheid van het geheel. Ik heb niet de indruk dat oude mensen nu per se ook simplistisch moeten zijn. En het ligt enkel aan het scenario, want over de acteerprestaties heb ik geen slechte commentaar: die waren meer dan behoorlijk.

Het verhaal op zich stelt al zo weinig voor, als het dan ook nog slecht wordt uitgewerkt dan kan zelfs de meest inventieve regie dat niet meer oplossen: dan is de film eigenlijk mislukt. Maar ik heb mij op sommige momenten echt geamuseerd, sommige scenes zijn hilarisch leuk gemaakt en de hele sfeer die over de film hangt is charmant en leuk. Dus verdient hij 3 sterren.

Oei, oei, oei,oei,oei...,dacht ik, maar ik vergat de goede sfeeschepping het keurig camerawerk, de enkele zeer spitsvondige en vermakelijke vondsten, de uitstraling van een als altijd sublieme Marilou Mermans...

Deze lang geleden eens gezien, maar eigenlijk wist 'k er niet zoveel meer van. 'k heb eigenlijk wel van genoten. De film heeft natuurlijk wel trekken mee van z'n voorganger (P & P) (bv die klassieke muziek, een oudere cast, ...), maar de film was toch nog origineel genoeg en moet ook niet onderdoen.

De film duurt niet zo lang, maar er gebeurt toch genoeg, zodat de film zeker niet verveelde. De cast deed het zeker ook niet slecht, al waren het vooral Marilou Mermans & Viviane de Muynck die het beste uit de verf kwamen.

'k vond hem beter dan verwacht en 'k heb toch een aantal keren moeten lachen, weer zo'n typische film met een lach en een traan (bij wijze van spreken dan).

De tweede film van Lieven Debrauwer die eveneens in dezelfde lijn ligt van zijn debuutfilm Pauline & Paulette (2001) met de klassieke muziek, het oubollig, maar nostalgisch kader en met oervlaamse karakterkoppen als acteurs. Het mocht misschien wat verfrissender zijn, want de gelijkenissen met Pauline en Paulette zijn groot ondanks het feit dat de emotionele ondertoon van die eerste groter was. Daarbij komt ook dat Confituur helemaal geen slechte film is voor een beperkt publiek.

Belangrijkste gegeven is toch steeds de herkenbaarheid van zijn films achter één of andere kerktoren van een boerengemeente waar de tijd is blijven stilstaan. Het helpt eveneens wanneer de cast met Marilou Mermans en Viviane De Muynck top presteren. Confituur is een film met drama en een kwinkslag, warm en integer.

Het waarom was me helemaal niet duidelijk. Denk vooral dat het leven van Tuur eenvoud en rust nodig heeft, zonder al die aandacht en misplaatste bombarie. Fijne woordspeling op het uitstalraam overigens wanneer Emma haar roeping heeft gevonden. Leuk om nog eens terug gezien te hebben.