• 15.746 nieuwsartikelen
  • 177.925 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.932 acteurs
  • 198.971 gebruikers
  • 9.370.338 stemmen
Avatar
 
banner banner

Il Vento, di Sera (2004)

Drama | 92 minuten
-
Nog geen stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 92 minuten

Oorsprong: Italië

Geregisseerd door: Andrea Adriatico

Met onder meer: Corso Salani en Francesca Mazza

IMDb beoordeling: 6,5 (102)

Gesproken taal: Italiaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Il Vento, di Sera

De avond valt over één van Italië's grootsteden. Wanneer Luca voor het huis van zijn vriend Paolo aankomt, is hij getuige van een moord en wordt ook neergeknald. Bij het horen van de schoten rent Paolo naar buiten en ziet de twee zwaargewonde mannen liggen. Met de hulp van zijn buurvrouw Francesca zorgt Paolo dat Luca naar het ziekenhuis gebracht wordt. Ter plaatse wordt Paolo echter de toegang geweigerd door de behandelende arts omdat hij geen "echte" verwant is van Luca.

logo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:

Wat zie ik ????????? Nog geen geile, geinige, guitige, grappige, gevatte, goedgebekte gays die poetische commentaren hebben geleverd op deze melancholische, droevige, dromerige, bespiegelende, meditatieve, wat zeg ik: contemplatieve gay klassieker? Hij draaide nog wel op het festival van Brussel in 2004 ! Misschien komt het door de buitengewoon onaantrekkelijke acnéputjes van de protagonist die blijkbaar dezelfde dermatoloog heeft als Maurice de Onderhond...

Goed, indie gay filmpje met mumblecore trekjes, die wat worden gemitigeerd door het pief paf poegedoe in de beginsequentie voor de credits die meer dan een kwartier duurt, en waarin we kennis maken met lieden van wie we eerst niet weten wat hun verhouding tot elkaar is, als we Luca echter na het douchen zien neervleien op de bank met achter hem een schilderij waarop afgebeeld een blote meneer, begrijpen we iig dat het hier een onvervalste gay film betreft...

Luca wordt dan de enige protagonist, een thirty something gay uit de zoals jullie weten met een bloeiende gay community gezegende provinciestad Bologna die wordt geconfronteerd met het feit dat zijn vriendje op sterven ligt, de dienstdoende arts geen reetkevers in zijn buurt wil, de enige steun die hij krijgt afkomstig is van een archetypische fag hag, zijn schoonmoeder niet accepteert dat haar zoon bruinwerkt, de barman hem troost om zijn liefdesverdriet in een trouwens briljante scène die zowel bedoeld als onbedoeld komisch is, en andere gays zijn predicament slechts aangrijpen als kans om hem eens even lekker van achteren aan te vallen...

Dit alles gebeurt dus des nachts, want zoals gekend komen gays pas tot leven als het holdonker is en je geen vuist voor ogen ziet.

Zoals ik zei heeft de film grotendeels een soort mumblecore achtige feel, traag en vrijwel zonder handeling, in feite alleen steunend op de eenzaam rondolende en bang wachtende protagonist.

Mijn stijl is het niet echt, maar ik denk en hoop dat ik nu meer begrijp van het leven dat veel mensen op dit forum leiden. Ik heb hiervan geleerd