Deadbeat at Dawn (1988)

Heerlijke underground misdaadfilm. Deadbeat at Dawn zit propvol geweld en is zo rauw geschoten dat Charlie Bronson erbij vervaagt. Voor liefhebbers van het genre een echt pareltje.

Met zo'n naam MOET je óf een superheld óf een aartsvillain zijn!! Jim van Bebber is het allebei!

Geweldige film over een schunnige, gewelddadige bendeleider die -min of meer gedwongen door z'n vriendin- besluit het bendeleven vaarwel te zeggen, maar éérst nog even een vette geldelijke klapper wil maken!

Voor een ultra-lowbudget film is dit bijzonder geslaagd. Ja, de bendeleden zien er belachelijk uit, denk aan de verschillende bendes uit 'The Warriors (1979), en hun wapens varieren van een nunchaku, via baseball-bats en loden pijpen tot en met een golfclub. Een GOLFclub??!! Jawel.. Maar het geweld is lekker rauw geschoten, het bloed nét iets te helder, en de drugs zijn niet aan te slepen. Maar who cares??

Qua rauwheid doet deze film zeker niet onder voor bijv. tijdgenoot 'Combat Shock'. Ook de -verknipte- maatschappelijke commentaren worden zo mogelijk door je strot geramd. Jim van Bebber is niet alleen de hoofdrolspeler, maar veel meer de regisseur van zijn eigen zedenschets. Alles wat het bendeleven 'mooi' maakt weet Van Bebber lelijk te maken. De spijkerharde oorlogen, de wraak op geliefden, het totale afbrokkelen van de menselijkheid van familieleden, en tot slot het doorslaan van de 'held', en de apotheose in een orgie van geweld waar Charles 'Deathwish' Bronson nog een puntje aan kan zuigen!

Jim van Bebber is one sick fuck achter de camera, en niet te vergeten eentje met rauw talent. Achter de camera weet Van Bebber de ranzigheid van de straat te vangen, van de vervallen half afgebrande huizenblokken tot de met gestripte auto's en verstrooid afval en halfdode zwervers in de straten. Er is niet één reddend sociaal element in de gehele film, en dat maakt het tot één van mijn indy favorieten! Hij kan zich qua ranzige sociale 'kijkjes in de keuken van Amerika's achterbuurten van de achterbuurten' meten met etterende schoonheden als Buddy Giovinazzo's 'Combat Shock' (1986) (another sick flick!!), en Jim Muro's 'Street Trash' (1987) (yet another sick flick!!). En dat zijn geen kleintjes om tussen te vertoeven. Verwacht geen gepolijste tafereeltjes, maar laat je meevoeren in de rottende met pus druipende onderbuik van Big City USA! I LOVE IT!!

Fijn! Rauwe en grimmige low-budget film, vergeten pareltje... 8/10*

Matige film waarin de vriendin van een bendeleider wordt vermoord door een rivaliserende straatbende. De over de top actie-scenes met vooral aardig wat bloed zijn de vermakelijkste momenten van de film. Het non-existente acteerwerk maakt het geheel eerder lachwekkend, maar deze low-budgetfilm is vast en zeker met veel plezier gemaakt.