Space Adventure Cobra (1982)

Beter dan gedacht.

Komt vooral door de flashy animatiestijl. Ondanks dat de tekenstijl zwaar verouderd is zorgt de drukke animatie ervoor dat er steeds wel wat te zien valt.

Personages zijn best grappig, het tempo is uitermate vlot en de film bevat genoeg geinige ideetjes om de 100 minuten goed te vullen. Het verhaaltje zelf is wat aan de melige kant, op bepaalde momenten is het ook echte space opera maar gelukkig wordt het één en ander niet al te lang gerekt

Ondertussen een regelrechte klassieker, als is het maar omdat het één van de eerste "Manga" films was die hier gereleased werden. Los van de lelijke tekenstijl valt er genoeg lol te beleven, daar krijgt de film dan ook een kleine voldoende voor.

3.0*

Kladversie van de reeks. Ik vond het maar een saaie film eigenlijk met teveel sentiment en mystiek. Dit hebben ze met de uitstekende reeks gecorrigeerd Ik kan niet genoeg benadrukken hoe goed die reeks is trouwens. Dezelfde personages keren er terug maar dan in een heel ander verhaal; de drie zusters krijgen een schatkaart op de rug getatoeëerd en Crystal Boy, de glazen man, wordt een taaiere vijand. Ook veel meer actie en een prominentere rol voor de ruimtepiraten. De animatiestijl in de reeks is ook een hele verbetering. Cobra blijft een icoon uit mijn kinderjaren en ook Alexandre Aja ziet wel de mogelijkheden om er een echte film uit te halen blijkbaar... eens zien of er nog wat van zal komen want daar is al jaren sprake van.

Blijft heerlijke space pulp!

Nu voor de tweede keer gezien en wederom genoten. Ik vind de tekenstijl mooi retro en hij wijkt ook af van typische Japanse producties. Ook kan ik de soundtrack van Yello erg waarderen, sexy met een knipoog, past perfect gewoon.

De vele wulpse, langbenige dames (met een flinke bos haar, een helaas vergaan schoonheidsideaal uit die periode) zijn een lust voor het oog en met liefde getekend. Cobra is een typische schelm, een space cowboy die al het moois ervan af kijkt. De hele wereld is ook best mooi vormgegeven. De villain Lord Nekron (Crystal Boy) is ook prachtig ontworpen en ogenschijnlijk onverslaanbaar.

Sommige stukjes voelen psychedelisch aan, alsof je in een droom zit. En het geheel is eigenlijk ook 1 grote, ietwat vochtige maar toch onschuldige jongensdroom. Wie er voor in de stemming is kan zalig fout genieten.

Het verhaal...wordt hier en daar met erg veel expositie nogal haastig verteld en lijkt inderdaad meer te passen in een serie, hoewel het geheel gewoon luchtige, stripachtige pulp blijft. Wat de stompzinnigheid in het plot betreft: je moet het echt gewoon zien als 1 grote trip met zijn eigen logica.

Er zijn nogal wat verschillende versies in omloop, waarbij de soundtrack maar ook de Engels gesproken stemmen afwijken. Ik heb gekeken naar de (Manga video?) versie die in 1995 uitgebracht is met de Yello soundtrack. De kleuren zijn mooi en zeker de stem van Jane vond ik hier superieur.