Vodka Lemon (2003)

Een aantal mooie beelden van de zon die op een sneeuwlandschap zit, veel meer positiefs kan ik jammer genoeg niet kwijt over Vodka Lemon. Meer dan wat flauwe impressies van het dorpje krijgen we niet, en ik vraag me behoorlijk af wat nu eigenlijk de intensies waren van regisseur Saleem.

Daar sluit ik me bij aan, prachtige rustieke beelden, handig zo vlak voor het slapen gaan. Inhoudelijk vind ik het maar povertjes en weinig interessant, om het maar zachtjes uit te drukken.

Komedie en drama; grappig en pakkend: een heel bijzondere film.

'Een periode uit het leven van...', waarin weinig gebeurt, waar we vooral geconfronteerd worden met de situatie in een klein Armeens dorpje, zoals er allicht oneindig veel zijn in wat vroeger de Sovjet-Unie was.

Humor en drama liggen letterlijk bijzonder dicht bij elkaar: Hamo die in de sneeuw uitglijdt met een kast op z'n rug - maar ook het feit dat hij in z'n eentje die kast moet weghalen uit z'n huis en verkopen om aan geld te geraken. Of Hamo die in de goed gevulde omslag centen verwacht van z'n zoon die in Parijs gaan wonen is. Helaas, het is smeekbede om geld naar Parijs te sturen.

Sommige scenes doen me twijfelen tussen realisme en en een poëtische inslag: het gesprek tussen Hamo en Nina buiten op een stoel; of het trouwfeest dat eveneens in de sneeuw doorgaat - is dat echt, is dat traditie... ik weet het niet.
Wat, behalve de bruine rooksnor van Hamo , in elk geval pure realiteit is, is de armoede die we te zien krijgen. Werkloosheid. De bus niet kunnen betalen. Behangpapier waar nauwelijks wat van overblijft: hier en daar bij huisjesmelkers hier bij ons, daar 'normaal'.

Ging richting 3*, maar in dit geval waren het de gesprekken en beelden in de 'Extra's' die voor extra waardering zorgden. Ook daar is er dat huwelijk van drama en komedie: een strijd om beelden te schieten bij -20°, terwijl acteurs en mensen van de ploeg een beetje staan te springen en dansen om de kou te weerstaan. Opnames stilleggen voor een sneeuwbui en buiten moeten wachten. Plots heel andere setting wanneer de lente begint en op enkele dagen tijd de +20° voor een massa smeltwater zorgt.

De regisseur voegt er aan toe wat zonder meer duidelijk is: wanneer je dit op een scherm ziet, moet je alvast zeker eens nuchter beseffen hoe goed wij, of toch zeker de grote meerderheid onder ons, het hier hebben.