Shingeki no Kyojin: Endo Obu za Wârudo (2015)

In principe is de live-action verfilming van Attack on Titan gewoon in tweeën geknipt, dus de film gaat precies verder waar de eerste ophield. Mensen die de eerste film dus niet konden waarderen (en dat zijn er schijnbaar opvallend veel), kunnen deze net zo goed links laten liggen. Als niet-kenner van de serie vond ik de eerste film prima; een lekker lomp en over-de-top schouwspel, met vooral een voortreffelijke opening. De rest van de film was prima vermaak, maar wist deze sterke opening niet te overtreffen.

Het niveau van de opening van de eerste film wordt ook in dit tweede deel niet geëvenaard. Er komen een paar toffe sequenties voorbij, maar de toffe Titans zelf zijn ditmaal nogal naar de achtergrond geschoven en komen weinig aan bod. Nu staan de schreeuwende menselijke personages meer centraal en die boeien allemaal niet echt. Sommige zoeken zelfs geregeld de irritatiegrens op. Er is echter genoeg ongegeneerde actie en vertier om de kijker bij de les te houden, maar het nieuwe is er – logischerwijs – een beetje af. Alsnog nog steeds best ok.

3 sterren.

Net iets beter dan het eerste deel.

Nog steeds de anime niet gezien en die behoefte is er ook niet zo. Twee films is meer dan genoeg, vooral omdat de niet-Titan stukken telkens wat te saai uitvallen. Dat zal vast niet beter zijn in een serie die geloof ik 12 or 13 afleveringen bevat (en ondertussen ook een tweede seizoen aangekondigd zag).

Dit tweede deel is op zich niet zo verschillend van de eerste film. Een direct vervolg met een zeer gelijkaardige opbouw. De leuke momenten zitten in het begin en het eind, wat daartussen valt (de menselijke invalshoek) is een stuk saaier. Al vond ik het hier wel net iets beter te behappen.

De Titans blijven wel gaaf. Mooi vormgegeven, niet met de meest moderne CG maar wél erg effectief. De gewone Titans blijven ook erg freaky, terwijl de grotere monsters echt wel indrukwekkend en creepy overkomen. Zij maken deze film en met de uberTitan op het eind kent deze sequel een fijn en passend einde.

Mizuhara blijft te goed voor deze film, dat kind met die bril op was onuitstaanbaar. Verder wel blij dat de speelduur beperkt werd gehouden tot 90 minuten en het blijft ook wel apart dat je soms naar een young adult ding lijkt te kijken, waarna 5 minuten later alles lekker uit elkaar spat.

Higuchi heeft zich ondertussen samen met Anno ook bewezen met de nieuwe Gojira film, hem staat nog wel een leuke carriere te wachten als hij dit niveau aanhoudt. Best vermakelijke film, al begrijp ik wel waarom het niet zo toegankelijk is.

3.5*