Geronimo (1962)

Gezien het jaartal, 1962, wel eens verfrissend om de indianen eens niet opgevoerd te zien worden als een soort slachtvee.

Een aardige poging om de zaken eens vanuit de underdog te bekijken.

Wel jammer dat de hoofdrollen ingevuld werden door blanken. Bovendien doen ze dat erg matig, Chuck Connors voorop. Hij loopt er de hele film bij alsof hij net flink met gewichten heeft lopen zeulen in de sportschool, of hij was flink geobstipeerd, dat kan ook.

De film geeft een beeld van de moeilijkheden die de indianen ervoeren in de strijd voor hun vrijheid en manier van leven.

In deze tijd heb zijn er betere films gemaakt over het leven van de indianen, maar nogmaals... voor 1962 is dit geen slechte poging.

3*

Deze film eindelijk een keer gezien, en het zal wel bij deze kijkbeurt blijven. Gelijk aan het begin van de film komt er een stuk tekst voorbij welke verklaart dat de man Geronimo omringd is door feiten en fictie en dat de film zich daarop heeft gebaseerd, dan hebben de makers toch vooral dat laatste als basis gebruikt.
Als de makers dan nog origineel waren geweest en indianen hadden gevraagd om in deze rolprent mee te spelen, maar nee alle native rollen werden door zwaar geschminkte blanken gespeeld en dan spreken ze ook nog eens prima Engels. Het enige wat klopte was dat er een generaal Crook in voorbij kwam en dat de indianen, na zich eerst te hebben overgegeven, het reservaat ontvluchten en in Mexico hun heil zochten, achtervolgd door zowel het Mexicaanse als het Amerikaanse leger. Dat was het enige wat historisch juist was, genoeg materiaal lijkt me om een film te maken, maar nee er moesten allerlei onzinnige verhaallijnen erbij gehaald worden die dan ook nog eens zeer ongeloofwaardig waren, het is me te veel werk om ze hier te beschrijven, vooruit eentje dan. Er wordt ingebroken in een farm, bestiert door een weduwe en haar zoontje, vanwege de honger eten de indianen de haver rauw, ze worden betrapt door de weduwe, die ze vervolgens uit medeleven uitnodigt aan tafel en hen kip serveert, vervolgens zitten de indianen zeer bourgondisch gezellig te tafelen. Zeer storend. Dan het neerzetten van de Apachen, tenenkrommend, Apachen hadden dezelfde omgangsvormen als blanken, tenminste als je deze film mag geloven. En als de rol van Geronimo er boven uit had gestoken, dan was het nog iets geweest, maar Connors slaagt er in om de figuur volstrekt ongeloofwaardig te maken. Het enige wat me aansprak in de film waren de landschappen, maar dat is verplichte kost in een western, die deden wel authentiek aan. Verder viel mij de rol van Adam West, jawel, de onlangs overleden vertolker van de eerste Batman in de serie, op. Hij speelde de rol die jaren later nog eens werd overgedaan door Mat Damon in An American legend. Daardoor komt de film nog op 1,5 uit. Ik weet dat de scribenten hierboven milder zijn voor deze film, maar ook al komt de film uit een tijd dat meer en meer indiaanse gemeenschappen geportretteerd werden zoals ze waren, althans dat werd dan gepoogd, dat vond ik hier een aanfluiting.

Eigenlijk had Geronimo beter verdiend dan dit. Zoals hierboven al meerdere keren vermeld waren het de rollen die de Indianen vertolkten die erg storend overkwamen. Houding, gedragingen en zelfs teksten leken totaal Idianen-vreemd.

Meende nog eens een goede, ouwe Indianen versus Amerikaanse Staat te zien, maar eigenlijk overwoog de teleurstelling.