Wandafuru Warudo Endo (2015)

Heb afgelopen weekend twee andere films van mijn lijstje moeten strepen om dit te kunnen gaan zien en dat was het achteraf nou niet echt waard. Het begin is prima met fijn acteerwerk en hier en daar een eigenaardige inslag. Heb normaal niets met voordurend chatekstjes door mijn scherm maar de Japanners doen er meestal wel originele dingen mee (zie Lily Chou Chou en Honey PuPu) zo ook hier, maar al snel wordt duidelijk dat het allemaal nergens heen wil gaan, om te verzanden in complete onevenwichtigheid. Dan is het weer maf en dan weer serieus, zonder dat beide ook maar een enkele keer hand in hand willen gaan. Ik geloof dat het over bevestiging zoeken in de digitale wereld ging en de jaloezie die op spit wordt gedreven zodra je hierin concurrentie krijgt. Opzich actueler als ooit maar te wazig uitgewerkt om enige indruk te maken. Zo sloeg het neerslaan van haar vriendje en zijn wederopstand echt als een tang op een varken. Je vraagt je af waar de regisseur mee bezig is en hoopt op een opleving met een out of the blue persoonswisseling die deze manische episode zou verklaren maar het enigste wat je krijgt is wat reuzekikkers en mooifilmerij. Het einde is dan nog wel oke maar echt veel tijd om te acclimatiseren in dit droomwereldje kregen we niet. Tevens lijkt het me nooit de bedoeling dat een kleine 84 minuten aanvoelen als 2+ uur. Nog wel een mini-oscar voor die scene onder dat klimrek en de muziek daarbij, echt cool!

Op basis van de poster een uitzinnig hip en kleurrijk poppy werkje verwacht, maar niets van dat al. WWE is een sober/somber, tamelijk low key werkje over dolende tieners. Heel fijn.

Gelukkig ook nog positief geluid. Misschien komt het een beetje in de buurt van Bon to Lin Chan (2014), een film die niet had misstaan op Camera Japan.

Erg fijn werkje.

Begint misschien een beetje aarzelend, zeker niet de eerste film die de minder glamoureuze kant van het idol gebeuren laat zien, maar vormt zich daarna toch om naar een toffe coming-of-age film, waarvan vooral het jeugdige karakter opvalt. De focus verplaatst zich meer naar de personages, wat het drama ten goede komt.

Visueel best fris, de soundtrack gelukkig genoeg niet overladen met J-pop nummertjes en ook het acteerwerk is erg sterk, zeker gezien de jeugdige leeftijd van de hoofdrolspelers. Verder ook wel een einde wat bijblijft, maar een complete vernieuwing van het Japanse drama is dit niet. Wel een erg toffe aanvulling. Niet zo evident om de film te vinden, maar aangezien het appeal ook redelijk beperkt is, misschien maar beter zo.

4.0* en een uitgebreide review