Préjudice (2015)

Wellicht de beste film van de tien die ik er zag op het IFFR 2016: het debuut van Antoine Cuypers is een intens familiedrama dat enerzijds in de traditie staat van Festen en anderzijds associaties oproept met het werk van Haneke. Maar het is vooral een film van een regisseur die een eigen stem heeft en die de kijker wil laten nadenken over vooroordelen in het waarnemen en benaderen van de ander.

Het verhaal van Préjudice speelt zich af in twee dagen op één locatie en centreert zich rondom Cedric, een thuiswonende man die zeer waarschijnlijk een vorm van autisme heeft (dit wordt overigens in het midden gelaten en de regisseur benadrukte ook in een interview dat de medische diagnose niet belangrijk is). Tijdens een gezinsdiner worden langzamerhand de onderlinge verhoudingen van de familie onthuld en komen diepgewortelde frustraties naar boven. De opbouw is zeer zorgvuldig en de karaktertekening van eigenlijk alle personages meer dan overtuigend, waar het goede acteerwerk uiteraard aan bijdraagt. Wat Cuypers knap doet is dat hij geen oordeel opdringt (zoals in Festen veel meer gebeurt, waar de waarheid ondubbelzinnig is) maar tegelijkertijd voldoende informatie geeft aan de kijker om zelf een mening te vormen. Vooral ook de scènes van de ochtend na de uitbarsting staan in dit kader, hoewel de film hier zijn intensiteit wat verliest.

Stilistisch is Préjudice verzorgd, vrij sober qua cameravoering (op z’n Haneke’s) waarbij de extreme slow-motion van een losbarstende regenbui indruk maakt. Ook de soundtrack is opvallend, met een paar momenten van zeer prominente percussie die je in zo’n huiselijk drama niet vaak ziet maar die wel goed werken.

Een even uitgebalanceerd als toch wel explosief drama dus, waarmee het genre van de verpeste familiefeestjes weer een parel rijker is. En Cuypers is een regisseur om in de gaten te houden.

Natuurlijk denkt ge bij het zien van deze "Préjudice" aan het Deense "Festen" of het Duitse "Familienfest", maar er is toch wel een essentieel verschil, namelijk dat in onze film de grieven van de "ontevredene" niet concreet worden geformuleerd. De kijker heeft er het raden of vermoeden naar al was dat wellicht de bedoeling, gelet op de titel van de film. Vooroordelen zijn doorgaans ongegrond. Niettemin bleef ik daardoor toch wel een beetje op mijn honger zitten.
Wel zijn er enkele markante scènes, zoals de felle regenbui en tafelevacuatie (In slow-motion allicht alleen om het visueel aspect; een ander waarom vind ik niet - Ik zou wellicht die Phélan Ségur vlug gered hebben) en de kaart-op-tafel-scène. Ook de slotscènes.
Waardering gaat ook uit naar Thomas Blanchard, als hoofdrolspeler, en de klasse die steeds van Nathalie Baye uitstraalt.
Verrast om Arno in deze film te zien, maar hij deed het niet slecht, als goedmenende maar slappe pa.

Heftig familiedrama dat draait om de ongehuwde zoon met een autistische stoornis en diens obsessie om te laten zien dat hij "even normaal” is als zijn broer en zus en dus gelijkwaardig behandeld wil worden. Het oordeel of dat wel of niet terecht is, laat de film aan de kijker over. Wat vooral opvalt zijn de geloofwaardige karaktertekeningen, die het best tot uiting komen in de interactie van de familieleden met “het zwarte schaap”.

Thomas Blanchard geeft op overtuigende wijze invulling aan een veeleisende rol. Prima regiedebuut van Antoine Cuypers.

Naast Festen (1998) deed het etentje mij denken aan August: Osage County (2013).

Jammer toch dat de leden van dit forum zo weinig belangstelling hebben voor dit soort confronterende relatiedrama's.

Kan iemand mij de metafoor aan het einde van de film uitleggen, ik snap het niet, misschien iets over het hoofd gezien [ Je ziet aan het einde dat de vader wat boomstammen, zaag en een touw van zijn wagen uitlaat een soort hek van de boomstammen maakt. Dan gaat de moeder met eten naar boven om cedric wat eten te geven en dan vertelt ze een metafoor over boze kinderen doe voor straf onkruid moeten wieden tegen hun zin, dat ze in het begin heel boos zijn en zich vernederd voelen maar dan het ervaren als een veilige plek, wat bedoelt de moeder hiermee, praat hiermee het vastbinden van haar kind goed? Help]