Come Sono Buoni i Bianchi (1988)

Typische Ferreri film, een mix van zwarte humor, groteske, fantasy, satire, maatschappijkritiek. Schreef het samen met zijn vaste medewerker Azcona, niet verrassend. Net als imho vrijwel alle Ferreri films doettie nu hopeloos gedateerd aan, de kritiek op zgn. ontwikkelingshulp is nu volslagen evident.

De laatste zin uit de synopsis zou je met enig gevoel voor understatement spoilerig kunnen noemen, de strekking van de film- een soort spiegelbeeld van LGB in feite- is dan echter al lang duidelijk. Stel zelfgenoegzame blanken komt in naam van een Italiaanse hulporganisatie aan in een fictief land in de Sahel waar de officiële taal Frans is en waar zgn. hongersnood, oorlog en pest gruwelijk zouden huishouden. Ter plaatse blijkt het eerder een soort vakantiekolonie te zijn bevolkt door rive gauche intellectuelen die babbelen in vele Europese talen en niet zitten te wachten op een lading pasta in tomatensaus per vrachtwagen, de camera vinden ze interessanter.

Deze europudding is voorzien van een internationale cast en dat heeft hier een functie : het nieuwe Jeruzalem van de ontwikkelingshulp ontaardt tot een Babylonische bouwval. Er wordt meest Italiaans gesproken, allicht door Placido de chauffeur, maar ook door onze Detmers die de love interest wordt van hitsige Placido, het koppeltje zal uiteindelijk centraal komen te staan in de film. Spanjool Diego leidt het gezelschap en spreekt meest ook Italiaans doorspekt met Spaans. Michel Piccoli echter liet zich itt genoemden vreemd genoeg door een ander overdubben in het Italiaans, al speelt ie een Fransoos. Meer bepaald een gesjeesde missionaris, vanzelfsprekend in een Ferreri film is deze klerikaal het antipathiekste personage. Veel meer dan 10 minuten is ie niet in beeld. Er wordt ook Hollands gesproken door Detmers : jezus wat is hier in godsnaam aan de hand en rot op man.. Volgens mij schreef ze haar texten zelf...unicum trouwens : Detmers hoeft hier niet het Amazonewoud aan te wijzen op haar lichaamskaart !

Werd allemaal opgenomen in Marokko en de zgn. locals zijn in feite acteurs uit verschillende Afrikaanse landen alsmede het modelletje Katoucha, nooit van gehoord. Ze is inmiddels niet meer onder ons.

Ook de soundtrack qua muziek is chaotisch, geen zelfstandige score geschreven voor de film zelf.

Is uit op DVD in IT met hier noodzakelijke Italiaanse onderschriften, bij mijn weten echter niet op DVD in FR, vreemd genoeg.