Fantômas contre Fantômas (1914)

Knappe stomme film, die nog weet te boeien zo her en der.

Fantômas gaat in dit deel weer verder met zijn daden en maakt het Franse politiekeurkorps hier op een gegeven moment flink belachelijk. Dat ze hier aan het begin inspecteur Juve vastzetten i.p.v. Fantômas was niet bepaald slim te noemen. Het levert hier wederom vermakelijke cinema op, die weliswaar best leuk is, maar nooit echt spannend wordt. Er zitten wel een aantal mooie filmische momenten in, met als hoogtepunt het verklede bal, waarbij zich maar liefs drie Fantômas tussen de gasten bevinden.

Het einde, waarbij Fantômas gearresteerd wordt, maar zich op kinderlijk eenvoudige wijze van twee agenten ontdoet, vond ik ook best lachwekkend, in de goede zin van het woord. Ik kan hier ook voor de vierde keer drie sterren aan kwijt. Het is niet top, maar over het geheel gezien wel leuk om naar te kijken.

3,0*

De meest plezierige en ook een zeer inhoudelijke "Fantômas uit de oude doos" die ik tot nu toe zag.

Tekenend is wel dat ook toen het politie-apparaat als onbekwaam en zelfs als potsierlijk in zijn daden werd gekwoteerd en vooral nog - en dat blijkt uit duizenden voorbeelden die in de filmgeschiedenis zouden volgen - dat iemand uit de journalistieke wereld heel wat dichter bij het oplossen van de misdaad kwam dan de overheidsambtenaren.

Zeer geslaagd met markante en zelfs voor onze tijd knap ontworpen scènes.

Deze is weer op het niveau van de eerste twee films. Er zijn hier wel een aantal leuke momenten in zoals Fantomas die zich voordoet als een detective en door bloed op de muur een lijk vindt dat hij zelf heeft helpen te verbergen. Hoogtepunt zoals al door anderen vermeld het verkleedbal waarbij een 3-tal personen zich als Fantomas verkleden hetgeen voor de nodige verwarring zorgt. Niet enkel deze film maar ook de voorgaande delen nemen de onbekwaamheid van het politieapparaat flink op de korrel, maar hier is het wel het opvallendste. Nog eentje te gaan.

De reden van de arrestatie van Edmond Bréon als inspecteur Juve aan het begin van de film is ronduit lachwekkend. Fantômas mag dan behoren tot het lichte entertainment, maar binnen de verder toch wel realistische setting van de Franse justitie gaan ze m.i. uit de bocht. Niettemin volgt hierna de standaard routine van een kat-en-muisspelletjes tussen politie en Fantômas. Om de cirkel rond te maken, kan Fantômas op lachwekkende wijze ontsnappen aan zijn begeleiders op ‘t eind van de film. In zijn geheel toch wel een minder deel.