Videogramme einer Revolution (1992)

The Revolution Will Not Be Televised sprak Gil Scott-Heron reeds in 1974. Vijftien jaar later bleek hij ongelijk te hebben.

21 December 1989, Boekarest, Socialistische Republiek Roemenië. Ceaucescu spreekt het volk toe, voor de laatste keer zal later blijken. Totale chaos. De live uitzending op tv wordt onderbroken te danken aan een zogenaamde 'storing'. Wat gebeurde er nu tijdens deze 'storing'? Verscheidene tv-camera's en privé-camera's registreerden wat het volk niet mocht zien en horen. Later wordt de tv-uitzending weer hervat, maar het is duidelijk, Ceaucescu weet na luttele seconden dat het voorbij is en vlucht.

Enige tijd later wordt de aandacht gevestigd op de nationale tv-zender die de bui voelt hangen. Na chaotische besprekingen, besluit zij haar grootste troefkaart uit te spelen: "Wat is democratie zonder vrijheid van media? Juist nu is de tv-zender belangrijk! The Revolution Must Be Televised!"

Dit gaat niet gepaard zonder problemen. Rellen breken uit, en (vuur)geweld wordt niet geschuwd. Ook de tv-zender ligt ook vuur. De documentaire ontpopt zich tot een nagelbijtende thriller van jewelste.

Op 25 december worden Ceaucescu en zijn vrouw berecht en gefusilleerd. Deze beelden worden uitgezonden op 26 december. The Revolution Has Been Televised...

(te zien deze week op HollandDoc)

Geweldige beelden inderdaad, maar als documentaire voegt het natuurlijk niet zoveel toe, tenzij het onder de aandacht brengen van de bizarre gebeurtenissen destijds en het verzamelen van dat beeldmateriaal. Spannend is het af en toe wel degelijk, maar dat komt slechts doordat juist bij die aanval op het tv-station de commentator van de documentaire ineens geen commentaar meer geeft. Vind ik niet per se een kwaliteit.

Meest memorabel vind ik nog de nervositeit die zo aanwezig is bij een klein groepje mensen achter de microfoon voorafgaand aan de eerste verklaring op tv, als het tv-station is ingenomen. De opgewonden stemming over alle te maken statements en het amateurisme dat ermee gepaard gaat is zeer tekenend. Verder ook dat beeld van die premier die na het ontslag van zijn regering angstig zijn hachje probeert te redden en beweert altijd achter het volk te hebben gestaan. En natuurlijk die beelden van zo'n opgewonden en euforische massa, altijd kippevel, evenals het terugzien van die beelden met de lijken van Nicolae en Elena Ceausescu. Bizar overigens te zien dat zo'n huiskamer met mensen na het zien van die lijken op tv begint te klappen.