Muerte de un Quinqui (1975)

Naschy klassieker die dan wel werd geregisseerd door zijn buddy Klimowsky, maar behalve protagonist was Naschy hier ook scenarist en producent, waarbij hij het verhaal naar eigen zeggen baseerde op de wederwaardigheden van de beruchte crimineel "el lute ".

De figuur van Naschy hier zal sommigen gekend voorkomen uit de genreliteratuur : een extreem gewelddadige psychopaat met een overdreven moederbinding, veroorzaakt door een behoorlijk jeugdtrauma waar pappie en mammie op onprettige wijze bij betrokken waren. De arme ziel wordt psychotisch zodra hij slechts het woord madre hoort, laat staan met p... ervoor of achter. Gelukkig is ie ondanks zijn gehoorapparaatje stokdoof.

De synopsis klopt niet geheel: het is eigenlijk een heist gone wrong flic/eurocrime, waarbij Naschy zijn buddies besodemietert en op de vlucht slaat, en daarna onder valse voorwendselen gaat werken als klusjesman in de villa van Starhermberg en Sevilla.

Ook de figuur van Starhemberg- mede producent- is een goede gekende: een intellectueel die in een rolstoel is beland, wat dan leidt tot ongeneselijke melancholie en impotentie. Dat dit spanningen oplevert spreekt voor zich, zeker als Naschy zich zoals gebruikelijk liefdevol ontfermt over zowel vrouw als dochter van deze voormalige schietkampioen , die dochter is een bakvisje van een jaar of 16.

Eigenlijk is die hele intrige een bijna replica van LOADLMR, en dus vernietigend saai, neemt het overgrote deel van de speelduur in beslag.

In de laatste minuten is er voor de kijkers die nog niet in slaap waren gevallen nog een matige shoot out en andere narigheid. Feministes zullen de modus operandi van de anti-held waarschijnlijk niet goedkeuren.

Uiterst zwak low budget genrefilmpje, slechts geschikt voor de Naschy completisten.

Begeleid door een cheesy muzak score ook nog.

Hij is bij mijn weten slechts uitgebracht als onderdeel van n.b. een Carmen Sevilla box, dus dan krijgt u er nog wat musicals van dit voormalige kindsterretje bij, zonder onderschriften.