The Man Who Watched the Trains Go By (1952)

Het speelt zich af in Groningen en Parijs, maar imdb geeft Amsterdam als enige Nederlandse opnameplaats. Er wordt geen Nederlands in gesproken. De naam De Koster wordt verkeerd uitgesproken, maar het hoofdpersonage draagt wel de typische naam Kees. Het is een spannende thriller met Claude Rains als het kneusje dat boven z'n mogelijkheden uit wil stijgen. De Zweedse Märta Torén speelt een heerlijke femme fatale. De klerk beseft dat ze op z'n geld uit is, maar laat zich toch in haar web lokken. Marius Goring, bekend van The Red Shoes (1948), speelt de opdringerige inspecteur. Het einde is nogal abrupt. De titel verwijst naar Kees' obsessie met treinen, die symbool staan voor de mogelijkheid om aan z'n saaie leventje te ontsnappen.

De onvolprezen Claude Rains is perfect gecast als Kees Popinga, de loyale en nauwkeurige boekhouder van een Gronings familiebedrijf dat onder leiding staat van Julius de Koster Jr [Herbert Lom]. Kees leidt een sober leven met zijn vrouw [Lucie Mannheim] en kinderen en droomt ervan eens een treinreis naar Parijs te maken. Wanneer Kees ontdekt dat zijn baas het bedrijf bankroet heeft laten verklaren en met een flinke koffer met geld naar Parijs wil vluchten, confronteert hij Julius die bij de schermutseling te water raakt en verdrinkt. De hevig geschrokken Kees besluit de koffer mee te nemen en het geld te gebruiken voor de droomreis naar Parijs die hij altijd al heeft willen maken. Maar onderweg loopt hij de Franse agent Lucas [Marius Goring] tegen het lijf, die al een tijdje onderzoek doet naar verduistering bij het bedrijf van De Koster.

Deze verfilming van de gelijknamige roman van Georges Simenon is terecht bekritiseerd vanwege de matige beeldkwaliteit, waarbij de kleuren niet geheel uit de verf (sic!) komen. Dat neemt niet weg dat Rains formidabel is in de hoofdrol en dat Goring prima tegenspel biedt als de charismatische agent die niet voor één gaat te vangen is. De film begint zeer sterk, maar zakt wat in zodra Popinga in Parijs is aangekomen, mede omdat de vrouwenrollen niet geweldig zijn uitgewerkt. Regisseur Harold French maakt wel effectief gebruik van de Parijse locaties.