The Great Caruso (1951)

Dat dit er nog niet op stond. De lievelingsfilm van mijn ouders, geloof ik.

Met de befaamde Mario Lanza , die hier DE rol vertolkt van Caruso.

Ikzelf ben niet zo onder de indruk van deze film, ternauwernood 3 kleine sterretjes.

Dat niemand er inderdaad op gekomen is om de lievelingsfilm van Fisherkings ouders toe te voegen... wat een schande!

Ik zit zelf meer in een schaam-modus, tijden gezocht naar een plaatje vroeger...

Het is een oude film, het komt allemaal een beetje gedateerd en sentimenteel over, maar de muziek, met inderdaad de HEEL GROTE MARIO LANZA maakt toch veel goed, niet ?

Blijft leuk om naar te kijken vooropgesteld dat je van dit soort muziek houdt natuurlijk. Mario zingt zoals gebruikelijk de sterren van de hemel en laat zien dat hij tot de grote tenoren van Italië behoort. En het levensverhaal van de grote Caruso is voor elke operaliefheb-ber een must om eens gezien te hebben.

Lanza kon geweldig zingen, maar als acteur was het een regelrechte ramp.

Werkelijk tenenkrommend slecht.

Niet alleen in deze, maar ook in de andere films die ik zag.

Caruso's verhaal is wel de moeite waard.

Mijn Oma was helemaal weg van Mario Lanza (vroeg gestorven op 38 jarige leeftijd) en ik kon mij vaag herinneren dat ik (verplicht) naar deze film moest kijken toen deze op TV kwam..... waarschijnlijk ergens jaren 70/80.

Deze film heb ik met plezier pas geleden weer gezien en ik moet zeggen ik had af en toe wel een brok in mijn keel, wat kon Maria Lanza goed zingen...... + het nostalgisch gevoel die de film mij gaf.

4 sterren voor de stem van Mario Lanza en de nostalgie.

Toen ik de film voor het eerst zag, zei een vriend van mij :"Eigenlijk een film die ge moet gaan zien met uw rug naar het scherm" en daarmee doelde hij natuurlijk op de formidabele zangstem van de toen razendpopulaire zanger die werkelijk het verhaaltje wel wat ondergeschikt maakte. Vond ik toch wel overdreven want er zit toch een zekere charme en emotie in de story van Enrico Caruso en Ann Blyth zet haar rol toch heel teder neer.

Een lieflijke film om na jaren opnieuw te zien.

Heeel mooie biografische film uit het Gouden Hollywood-tijdperk. Prachtige rollen van Mario Lanza, wat een stem, en Ann Blyth. Mario stierf op 38jarige leeftijd, Ann Blyth leeft nog, 95jaar ondertussen!

Conventioneel en wat oppervlakkig, maar ik heb mij met name het eerste uur wel vermaakt. Daarna verzandt het een beetje in de typische jaren ‘50 romance tussen Caruso en Dorothy. Ann Blyth heeft ook zo’n rol waarbij ze altijd smachtend moet kijken lijkt het, heel vermoeiend.

Overigens is de film maar ten dele op de werkelijkheid gebaseerd.