Ilya Muromets (1956)

Chaotische, kitscherige fantasy die gebasseerd is op een oud-Russisch sprookje over de ridder Ilya Muromets. Veel affiniteit met het genre heb ik niet, toch viel deze film me erg tegen. Uitspraken als "If you should bare a son call him Little Falcon", worden in de film veelvoudig gebruikt. 1,5*

Eenvoudig te volgen fantasy-verhaal dat teruggrijpt naar de middeleeuwen. Rusland besloeg toen nog maar een klein gebied, dat regelmatig leeggeroofd werd door hordes vervaarlijke Mongolen. In deze film is het niet veel anders. De knorrige held Ilya laat niet met zich sollen en trekt ten strijde tegen de Mongoolse badguys met als eindbaas een driekoppige draak. Wat een kunststukje en scene is dat! Neem die lollige winddemon erbij, en dan heb je alle hoogtepunten van deze film wel weer gehad. Groots in opzet, knullig in de uitvoering en ook nog eens een matige Amerikaanse nasynchronisatie. Al met al toch nog een voldoende vanwege de vermaakfactor.

Meestal heb ik het niet zo op dit soort sprookjesachtige avonturenfilms, maar The Sword and the Dragon was best amusant, met een paar leuke momenten (de winddemon, het mensenbergje maken en natuurlijk de wel erg laat opdoemende draak). Indrukwekkende massascenes ook. Soms haal je in al dat gewoel als argeloze kijker de baardmannen een beetje door elkaar, en niet alles is even verheffend, maar de sets, kostuums en effecten waren iig top notch.

3*.

Na de eerste Russische kleurenfilm (stone flower, kreeg er een prijs voor in Cannes) maakte Ptushko ook nog even de eerste film in 'widescreen', deze dus!! En de massale veldslag scenes zijn bovendien ook nog in het Guiness book of records beland. Dit is echt "heroic fantasy" van het meest epische soort!!

En ja, dat betekend ook dat het in sommige opzichten knullig is, Alles is dik aangezet, de dialogen, de poses, de belichting, de muziek, de liedjes, de aankleding, de monsters, de gevechten, de vaderlandsliefde. Maar in dit genre kan ik dat vergeven (Ook 300 en Conan the Barbarian ben ik fan van, ondanks dat die voor sommige blijkbaar te serieus en daarmee fout zijn) vooral als alles met zoveel vakmanschap en visie is gemaakt. Het kleurgebruik is wederom prachtig (evenaart wat mij betreft soms het Technicolor gebruik in het westen), de special effects zijn zeer overtuigend (die draak beweegt indrukwekkend, denk dat tot aan de jaren 70 alleen Harryhausen hierbij in de buurt kon komen!!), ook de muziek en de liedjes zijn in de Russische sprookjesfilms altijd precíés juist voor het genre, echt van meerwaarde voor mij als het zo goed gedaan is als hier. LOTR had ook veel mooie liedjes, maar dit is toch net weer beter.

Wellicht dat alleen fantasy of sfx fans een film als deze kunnen waarderen... maar ondanks alles wat er sinds die tijd nog gemaakt is in het genre, zitten hier toch wel enkele scenes in waarvan ik van harte kan zeggen dat je die gezien moet hebben... toch een aanrader dus!