James Dean (1976)

Willy en Deaner

Ik was eerlijk gezegd al vergeten dat ik deze film nog heb liggen (lastig als deze mee onderdeel uitmaakt van een boxset waar ik voor de rest wel alles van heb gezien) en meestal ben niet zo'n fan van dit soort nagespeelde "documentaires". Veel slechter dan The James Dean Story kon het alleszins niet worden en die maakte bovendien wel gebruik van echt materiaal...

En me eigenlijk goed mee vermaakt. De tijd dat ik volkomen idolaat was van Dean ligt ondertussen al een aantal jaar terug achter mij dus heel de geschiedenis over zijn vroegere jaren zit niet meer vers in het geheugen. Geen idee dus of dit überhaupt een correcte documentaire is, maar het geeft wel een interessant beeld van hoe Dean was vooraleer hij zijn grote doorbraak kende. De film volgt weliswaar de platgetreden paden en William Bast (naast Dean het grote hoofdpersonage en die hier optrad als schrijver van het scenario aangezien het ook op zijn biografie uit 1956 is gebaseerd) komt er wel heel netjes uit maar zoals er al tijdens de eerste minuten wordt gezegd: an image of the actor as seen through the eyes of a friend. Like all memories in is intensely personal, elusive and incomplete. Hier en daar misschien iets te gekunsteld (dat tripje naar de boerderij is echt een veredeld vakantiefilmpje dat compleet niet matcht met de rest van de beelden en ook heel die droomsequentie is ook maar een veredelde poging om dit anders te laten beginnen dan soortgelijke films in het genre) maar algemeen gezien een leerrijke en bovenal amusante zit.

Vooral omdat Stephen McHattie echt wel degelijk is als Dean. Hij lijkt er naar mijn gevoel ook hard op en heeft die typische maniertjes wel in de vingers. Vreemd genoeg deed hij me in het begin vooral aan James Franco denken, maar dat is dan misschien ook niet zo verwonderlijk aangezien die ook al Dean (succesvol) heeft geportretteerd. De rest van de personages zijn natuurlijk ook gestoeld op bestaande mensen, maar geen idee hoe geloofwaardig die vertolkingen zijn. Er zit wel iets van een chemie tussen McHattie en Michael Brandon (die de rol van William/Willy op zich neemt) dus dat zit wel goed. Let vooral ook nog op Christine White als een secretaresse halverwege de film. Het is dezelfde Chris White die indertijd een vriendinnetje was van Dean en in deze film dan weer geportretteerd wordt door Candy Clark.

William Bast heeft in 2006 nog een tweede autobiografie geschreven over zijn tijd met James Dean en die Surviving James Dean genoemd. Naar het schijnt zou die nog dieper ingaan op onder andere de homoseksualiteit van Dean (daar wordt in deze film enkel maar naar gehint) omdat hij dat anno 1956 niet kon neerschrijven uit angst voor de gevolgen. Lijkt me ook wel interessant om te lezen.

3.5*