Death Weekend (1976)

Degelijke misdaadthriller waarin een koppel geterroriseerd wordt door een viertal nietsnutten. Het begint met plagerijen, maar de situatie wordt steeds grimmiger met een bloederige climax tot gevolg.

Het verhaal is niet nieuw, maar het geheel is wel goed gedaan dankzij overtuigende acteerprestaties en een sleazy sfeertje.

Na jaren wachten op een DVD-release die nooit kwam en er nog steeds niet is, heb ik me maar eens een bootleg aangeschaft (het geld waard trouwens). Death Weekend was zo een van die filmpjes waar ik al lang naar uitkeek, maar tot vandaag nog niet heb mogen aanschouwen. Zoals verwacht kreeg ik met deze film een throwback naar de jaren '70, het decennium waarin (s)exploitation hoogtij vierde. Een veelgeprezen subgenre in die ganse waaier aan goedkope en ordinaire smeerlapperij was de rape&revenge film, waarvan Cravens Last House on the Left aan de wieg stond en waarin ook Death Weekend een meer dan vermeldenswaardige voetnoot is.

Het recept is eenvoudig: een mooie, jonge vrouw valt ten prooi aan een bende botergeile dronkenlappen, wordt geslagen en verkracht, en ontpopt zich naar de finale toe in een wraakzuchtige heldin die erop gebrand is het haar aangedane onrecht met veel bloedvergieten te vergelden. Hoera zegt de horrorfan dan; en verbazend genoeg is dit ook het type film dat bij sommige vrouwen in de smaak valt wegens de rolmodelfunctie van het hoofdpersonage.

De setting in Death Weekend - een afgelegen landhuisje omringd door bossen en een meer - is zonder meer sfeervol en ook de aanloop naar de climax is behoorlijk efficiënt. Zo krijgt de kijker een mooi in beeld gezette auto-achtervolging te zien die meteen de toon zet, gevolgd door 45 minuten vernedering en intimidatie. Wanneer het tij keert en, zoals dat gaat in dit genre, de misdadigers op het punt staan hun verdiende loon te krijgen, blijf je als kijker toch wat op je honger zitten. Waarom? Omdat de climax een beetje in het niet valt bij de gewelddadige uitspattingen van andere genrefilms zoals pakweg Straw Dogs of I Spit on your Grave.

Aardig soort wraak filmpje. Niet echt een van de meest verontrustende films in het genre, maar toch niet slecht. Naar het einde toe wordt het in mijn ogen een beetje tam. Maar de film wist voor de rest nog te boeien. En ik hou altijd van dit soort wraak films, alhoewel deze film op veel vlakken toch wat beter had gekund. 3,0.

Aardig home invasion filmpje die grondlegger The Last House on the Left (1972) overtreft, maar weer onderdoet voor bijvoorbeeld La Casa Sperduta nel Parco (1980). Je wordt in elk geval meteen meegesleept met een mooi gefilmde- en spannende auto-achtervolging: het datend stelletje versus vier dronken klootzakken.

Wanneer een bende criminelen zo gemakkelijk je eigen veilige stekje kunnen betreden is het schrikken geblazen. Al snel blijkt dat ze geen moreel besef hebben en neemt de spanning toe. De leider was dreigend, maar de andere waren soms vreselijk irritant met veel geschreeuw en nep gehinnik. Vooral met zo'n VHS-rip klinkt het zo slecht dat mijn trommelvliezen haast scheurden.

De sloopscene was fantastisch en zou eigenlijk bovenaan iedereens bucketlist moeten staan. Het gaat van kwaad tot erger, zoals de verkrachting(?) - of in elk geval poging tot - en ander lichamelijk geweld. Wanneer de mooie Diane zich begint te verzetten geeft dat veel voldoening. Bloederig, schokkend of goor wordt het echter nooit. Straw Dogs nog niet gezien, binnenkort maar eens achteraan gaan. Deze is een voldoende waard.

Death Weekend is een vrij typische home invasion film, van het type Straw Dogs en in iets mindere mate Last House on the Left. Maar wel een behoorlijke. Een dokter, vervelende gast trouwens, gaat met een dame een weekendje weg met het plan om haar in bed te krijgen - maar dat is buiten een groepje geteisem gerekend die ze onderweg tegenkomen. En die natuurlijk de boel met bruut geweld en sadisme komen terroriseren. Het is niet een film waar écht heel veel in gebeurt, maar de sfeer is continu ongemakkelijk en zo tegen het einde neemt de heldin op brute wijze wraak op de verkrachtende hufters. Bij de films die ik eerder noemde haalt ie het niet, maar dit was zeker niet verkeerd.

Een prima film van William Fruet die in de jaren 70 en 80 verantwoordelijk was voor meerdere low-budget films in de horror- en exploitatiesfeer. Geweld, Home invasion, Backwoods. Dat werk. Jaren geleden zag ik van hem eens de film Trapped, die ik mij herinner als bijzonder gewelddadig. Death Weekend is dat ook. Het is een rauwe film waarin nietsvermoedende protagonisten door een groep gewelddadige locals wordt geterroriseerd.

De belangrijkste rol is voor Don Stroud. De acteur die in talloze films heel overtuigend de rol van schoft, zwijn en klootzak op zich neemt. Hij kan in deze film alle registers losgooien. Meteen de eerste aanblik van Stroud is genoeg om hem een ernstig ongeluk toe te wensen. Prima typecasting. Samen met een stel debiele maatjes laat hij zich intimiderend gaan ten koste van een omhooggevallen proleet en zijn lieftallige date. Twee weinig interessante karakters die er niet voor zorgen dat empathie afleidt van het geamuseerd bekijken van brute actie.

Ach. Het verhaal stelt helemaal niets voor. Misschien dat je er met een beetje goede wil nog wat maatschappijkritiek uit kunt destilleren. Iets over arrogantie en rijk vs. kansloos en arm. Dat mag en het zou kunnen. Het komt wel eens ter sprake in artikeltjes over films met zinloos geweld en terreur. Films als deze. Geen zin in. Wat mij betreft biedt de film gewoon plat entertainment.

En zo is Death weekend een vermakelijke exponent van exploitatiecinema uit de jaren 70.

Deze Canadese Horror / Thriller film zag ik gisteren in mijn favoriete pindakaaswinkel voorbijkomen en leek me wel leuk om te zien tijdens de "Horrorfilm Challenge".

Tandarts Harry (Chuck Shamata) is samen met zijn nieuwe ex-modelvriendin Diane (Brenda Vaccaro) onderweg in zijn Corvette naar zijn afgelegen landhuis op het platteland, waarbij Diane op een gegeven moment mag rijden van hem. Ze stuiten daarna onderweg op een "muscle car", met daarin vier dronken jongeren die hen proberen te intimideren. Nadat Diane hen van de weg heeft gereden en ze hun auto vernield heeft, zweert leider Lep (Don Stroud) wraak. Ze zetten de achtervolging in en weten het afgelegen landhuis via een tankstation te vinden en komen met geweld het huis binnen om Harry en Diane een lesje te leren. Geweld en vernieling volgen en gedurende de gebeurtenissen wordt Harry vermoord en Diane verkracht als ze probeert te ontsnappen. Maar dan draait Diane de rollen in haar eentje en op brutale wijze om.

De opening van de film deed me denken aan de Actie / Thriller film "Death Proof (2007)" van regisseur Quentin Tarantino en het zou me niet verbazen als hij van deze film de inspiratie heeft gekregen m.b.t. de autoachtervolging op het platteland en de daarbij horende gebeurtenissen. Zo botsen de auto's tijdens de achtervolging tegen elkaar, laat Diane de auto van de anderen botsen tegen een andere auto en laat ze hun auto uiteindelijk crashen in een beek, waarna leider Lep witheet wordt en zegt:

"Gotta find that fucking cunt. I'm gonna ram that supercharger up her ass."

Tijdens de opening kom je ook te weten dat Harry een tandarts is en dat Diane een ex-model is met een voorliefde voor auto's. Daarom mag ze ook van Harry, die een echte gladjanus is, rijden in zijn dure Corvette, waarbij hij natuurlijk hoopt dat hij naderhand in zijn landhuis mag rijden op Diane

Wanneer ze bij het afgelegen landhuis aan het meer aankomen (ze wisselen ook bij een tankstation de Corvette om voor een terreinauto om bij het landhuis te kunnen komen), laat Harry zien hoe rijk hij is (hij heeft o.a. een piano, een grote open haard en een speedboot) en realiseert Diane ze zich al snel dat Harry een viezerik is. Hij is een swinger, die Diane om maar één reden op zijn luxe en grote landhuis heeft uitgenodigd en dat is niet om haar te leren keren of hand in hand lopen en lange wandelingen maken, maar om seks met haar te hebben. Nadat Harry Diana haar slaapkamer (die groter is dan het hele appartement van Diane) laat zien waar ze zich kan omkleden, zien we hem niet veel later stiekem foto's maken van haar achter een doorkijkspiegel, terwijl ze zich uitkleedt en gaat douchen (daarbij zien we ook één van de borstjes van Brenda Vaccaro). Diane komt daar later overigens achter als één van de jongeren de foto's tegenkomt die viezerik Harry zonder dat ze het wist heeft gemaakt.

Ondertussen zijn de vier jongeren opzoek naar de zwarte Corvette en nemen ze een parkwachter te grazen, die ze via hun auto meeslepen en welke afgevoerd moet worden door een ambulance. Harry probeert via een speedboot op het meer indruk te maken op Diane en maakt ook foto's van haar, waarbij er gezegd wordt:

Harry: Would you pose in a nude?
Diane: No, lwould not pose in a nude.
Harry: I'm just asking.
Diane: It was a strange question.
Harry: It's just I'm a great admirer of the female parts.
Diane: Oh.

Diane staat ook, net voordat de jongeren het landhuis binnenvallen, op het punt te vertrekken als ze ontdekt dat Harry ook een leugenaar is. Hij had namelijk tegen haar vertelt dat er ook nog andere gasten zouden komen, maar zij was de enige en Diane weet dan waarom. Harry lijkt dus net zo weerzinwekkend te zijn als de jongeren die op het punt staan ​​de deur in te trappen. Het enige verschil tussen de jongeren en hem is zijn sociale klasse die hem van hen scheidt en dat stoort de jongeren uiteindelijk ook aan Harry, die het niet hebben op rijke mensen.

Als de jongeren dan na circa 32 minuten binnenkomen, wordt de film brutaal, worden Harry en Diane vernedert (vooral Harry), zo wordt Diana gezoend op de mond door Lep, en beginnen ze te spelen met Harry's spullen, zoals zijn speedboot waarmee twee dronken andere personen worden gedood van een tankstation die naar Harry wilden gaan om te informeren. Als ze daarna de speedboot laten crashen op het land en Harry woedend wordt, slaan ze Harry in elkaar en rent Diane weg, waarbij Lep achter haar aangaat en haar dan verkracht (of niet, want dat is eigenlijk niet echt duidelijk te zien) in een vervallen blokhut, waarbij Lep afwisselt tussen tederheid (althans het lijkt er soms op) en grove brutaliteit (als hij Diana slaat, nadat zij hem heeft geslagen). Lep betast haar dan, kleed haar wat uit (dan zien we ook eventjes de borstjes van Brenda Vaccaro) en dan stoppen ze opeens en gaan ze terug naar het landhuis.

In het landhuis wordt er dan flink gedronken en vindt één van de jongeren de stiekem gemaakte foto's van Harry, die ze aan Diane laten zien. Ze beginnen dan het landhuis kapot te slaan (ze breken borden op de muur, breken vazen en lampen, gooien langspeelplaten kapot, gooien met boeken, gooien de koelkast omver en slaan erop met een sloophamer, slaan een toilet kapot met de sloophamer, slaan spiegels kapot, snijden in matrassen en kussens, iemand slaat de dure piano kapot en iemand wrijft met zijn kruis over Diane’s bontjas), terwijl tegelijkertijd de machteloze Harry bespot wordt door Lep, die tegen hem zegt:

"Harry, you're incredible. You don't give a shit what I do this charming lady. You don't even give shit
what I do to you, do ya, huh? Right? But your car, your boat, huh. This crap house, this means something to you, don't it, Harry, huh?"

Harry loopt dan boos weg en haalt een geweer dat gelijk wordt afgepakt door Lep voordat Harry er iets mee kan doen. Lep begint dan te schieten op Harry en als hij naar buiten vlucht schiet hij hem dood. Lep zegt dan tegen één van de andere jongeren, te weten Runt (Richard Ayres):

"Hey, Runt, take her and screw her."

Dat gebeurt ook, maar voordat hij haar neukt snijdt hij haar nog in de nek met een mes en pakt Diane een stuk glas van een vernielde spiegel. Terwijl Runt haar neukt (althans daar leek het op) op het bed, snijdt Diane zijn keel door met het stuk glas en vlucht ze via het raam naar buiten. De anderen zetten dan de achtervolging in, maar het is juist Diane die de rollen omdraait en ze één voor één doodt. De irritante Frankie (Kyle Edwards) zet ze in brand in het boothuis en Stanley (Don Granbery) laat ze verdrinken in het drijfzand.

Het komt dus op het einde aan tussen een duel tussen Diane en Lep, waarbij Diana uiteindelijk Lep doodrijdt (rijdt over hem heen) met een gevonden auto (waarin het lijk van Harry zit) die ze weer gestart krijgt zonder sleutels (hoewel Diane niets moest hebben van Harry, was ze zelf wel een handige Harry ). Daarna rijdt ze weg, ramt ze nog eens de auto van de jongeren, zien we nog wat flashback-beelden van Lep en stapt ze uit. Daarna is de film ook na circa 87 minuten afgelopen.

Origineel is deze film zeker niet en het verhaal heeft ook een zeer voorspelbaar verloop en bevat de nodige clichés, maar desondanks weet deze brutale film toch nog te vermaken en is het ook een aanval op het het materialisme van de rijken en in dit geval het rijkdom van Harry. Waarom Harry rijk is als een tandarts is opzicht best vreemd en dat vond Diane ook als ze op zijn landgoed aankomt, waarbij er dan gezegd wordt:

Diane: All of these is really yours?
Harry: Yeah, as far as you can see.
Diane: You must be pulling a lot of teeth to pay for these

Ook de jongeren vinden het maar vreemd dat Harry zoveel rijkdom heeft als tandarts. Ook is het overigens vreemd dat Diane in deze film een ex-model moet voorstellen, want een echte schoonheid was ze zeker niet.

Dat de film ook weet te vermaken ligt ook voor een groot deel bij de cast. Drie van de vier jongeren zijn strontvervelend in deze film. Maar Brenda Vaccaro (als Diane) en Don Stroud (als Lep) doen het gewoon goed en dat geldt ook eigenlijk voor Chuck Shamata (als Harry), ondanks dat hij in deze film wordt neergezet als een gladjanus en viezerik. De cast is eigenlijk ook op twee handen te tellen en is zeer minimaal.

Al met al is "Death Weekend" een brutale Horror / Thriller film om eens gezien te hebben, maar meer ook niet en echt boeiend of spannend wordt het ook nergens. Eigenlijk had ik er ook meer van verwacht (mede omdat het een jaren 70 film is) en dat qua geweld en naaktheid. Het is in ieder geval geen film die me lang zal bijblijven.