L'Occhio dietro la Parete (1977)

Er bestaat er geloof ik maar 1 van : een film van Giuliano Petrelli...die ten onrechte wel is opgenomen in de giallo canon, maar dat slaat verder tamelijk nergens op. Waarschijnlijk ook slechts vanwege de beginsequentie waarin we zien hoe anti-held Law ( een niet meer zo jonge man in feite..) een grietje met jarretels wurgt. Verder handelt het zich hier om een typische jaren 70 auteursfilm all''italiana over de discrete perversies van de bourgeoisie, de casting van Rey is dan ook geen toeval...
Verhaal is deels wazig geinspireerd door rear window via het gegeven van de voyeuristische rolstoeler- zie poster- die zijn neigingen bevredigt via een nogal koddige semi-SF audiovisuele installatie.
Zijn laatste gluurobject is Law die hij interessant schijnt te vinden, al weet hij niets van zijn moorddadige verleden af. De hier al wat belegen balkan babe Bisera gluurt met hem mee, en komt later ook zelf in actie.
Op het eind volgt een onthulling die qua absurditeit niet voor een giallo hoeft onder te doen, maar eerder Alomodovaresk dan gialloesk is : Bisera blijkt de dochter van Rey te zijn die door hem werd verdacht van incest met haar broer ! Nog gekker: Rey zit in die rolstoel vanwege een ongeluk waarbij zijn zgn. incesteuze zoon stierf Hoe verzinnen ze het allemaal...
Dan volgt nog een nihilistische ontknoping.
De brave Petrelli strooit met "perversiteiten ": behalve het gegluur van de melancholische, impotente intellectueel Rey ook dat van de butler met zijn schaamhaarfetish en parthenofilie, terwijl Law de genietingen van de multiculturele sodomie mag ondergaan en het uitbrult van genot als de schijnbaar enorme dikke negerlul van Dulaney zijn achterdeur openramt ! Gays zullen eerder al hebben genoten van Law in witte ballenknijper en vervolgens blote reet/lul, en van de seventies discosequentie. Geniet er maar van , jongens.
Genieten ook van de terecht beroemde score van Pippo Caruso.
Ten slotte een merkwaardig feit : de speelduur staat overal als 85 minuten vermeld, maar in feite duurt de DVD van cinekult er slechts 75, net als schijnbaar de ouwe VHS. Er is duidelijk in de beginsequentie gecut, en daarna nog enkele merkwaardige overgangen. Bij cinekult doen ze niet aan censuur dacht ik, dus wellicht lost footage.

Vaag voyeuristisch drama waarin Fernando Rey via een ingenieuze periscoop in het appartement van de buurman kan kijken. De buurman laat zich graag nemen door stevige mannen en Rey stuurt Olga Bisera om eens even uit te zoeken hoe homoseksueel de buurman nu precies is.

En dan loopt er ook nog een butler rond die Bisera's schaamhaar uit het doucheputje vist om er lekker aan te ruiken (en een mooie verzameling heeft in z'n schoenendoos).

Tsja de seksuele moraal was flink opgekrikt in de jaren zeventig, al is de film naar huidige maatstaven dan wel weer vrij tam qua wat we nu daadwerkelijk te zien krijgen.

Een chaotische opening in een trein waar een vrouw wordt vermoord. Meer kom je niet te weten. Dan volgt meteen een scène waar de twee hoofdpersonages samen dineren. Deze scène duurt liefst 8 minuten. Fernando Rey speelt een perverse gluurder die door een ongeluk in een rolstoel zit. Zijn jongere vriendin Olga ( Olga Bisera ) speelt het spelletje met tegenzin mee, maar wil toch op de één of andere manier hem plezieren. Ze volgen vanuit hun woning een rare snuiter die in één van hun huisjes verblijft, maar wat ze niet weten is dat deze man de killer van de moord in de trein is. Naakt is er te zien zowel van Bisera als de killer die wat turnoefeningen doet.

Bizar is ook het gegeven van de butler die een oogje op Olga heeft en wel zeer eigenaardige trekjes heeft. De relatie en de omgang van de butler met een jonge vrouw is niet te duiden. Het is allemaal zeer raar en de speciale apparatuur die Rey gebruikt om de gluren is een beetje lachwekkend. En dan hebben we het nog niet over het absurde einde waar het duidelijk wordt dat het hele verhaal eigenlijk niet draait om de killer, maar gewoon om incest waarbij de slotscène gewoon zeer slecht is uitgewerkt. 4/10