Gli Sterminatori dell'Anno 3000 (1983)

Exterminators of the Year 3000 is een Mad Max kloon, die wel gevaarlijk in de buurt probeert te komen van Max (vooral deel 2).
Het water is schaars en wat volgt in de film is een jacht op het enige water wat er nog is.
Een man genaamd Alien en Tommy, een 10-jarig jongetje, zijn de hoofdpersonen. Ze worden bijgestaan door Trash en Papillon, een technicus. Maar ondertussen worden ze opgejaagd door de bende van Crazy Bull.

Het is een heerlijke jaren '80 pulpfilm, van Italiaanse bodem, die boordevol achtervolgingen en stunts zit. Ook de fantastische soundtrack is de moeite van het noemen waard.
Naast enkele bloederige scenes, is deze film tamelijk mild, maar dat maakt hem zeker niet slechter.

Alleen het einde. Na een film lang te hebben gezocht naar water, begint het gewoon te regenen. Ach ja!

4*

Als een italiaanse film zó kleurrijk preuts is gedubd, weet je dat je een serieus ruige rit tegemoet gaat!

In het jaar 3000 is de aarde door een kernoorlog veranderd in een dorre woestenij. Als een groep overlevenden zonder water komt te zitten, moeten ze wanhopig op zoek naar een nieuwe voorraad. Omdat de laatste die op water-zoektocht is gegaan nooit is teruggekeerd, wil zijn 10-jaar-oude zoon Tommy zich bij de nieuwe expeditie aansluiten. Om bij een vermoedelijke onaangeboorde bron te komen, moeten ze door gevaarlijk terrein, waar een woeste motorbende regeert, onder de bloederige leiding van ‘Crazy Bull’.

Op hun missie stuiten Timmy en zijn team op de eenzame vreemdeling ‘Alien’ (Robert Iannucci), die ze misschien kan helpen tegen de plunderende motormuizen. Kunnen de worstelende overlevenden de meedogenloze Crazy Bull en zijn uitroeiende volgelingen verslaan? Lukt het ze water te vinden in deze onvruchtbare, woeste wereld?

Is dit een Italiaanse Mad Max 2 rip-off? Mnja, nogal ja. Je hebt een postapocalyptische wereld. Er is een groot tekort aan –in dit geval water. Verschillende stammen bestrijden elkaar voor controle over de weinige bronnen die er zijn. Een bende gemotoriseerde woestelingen, aangevoed door een barbaarse maniak, regeert de wastelands. Een eenzame nomade wordt gesmeekt de vreedzame settlers uit de brand te helpen, maar hij is cynisch en afhoudend. Toch schuilt er in hem een hart van goud.

En dat is het, zover als het verhaal gaat. Gewoon, verstand op nul, blik op een blik bier, en gaan met die bananenbar. Kicken!

De special effects zijn prachtig. De stunts, vooral de vele auto- en motorstunts zijn geweldig in hun gewelddadigheid. Dune buggies vliegen door de lucht, terwijl lichamen worden rondgeworpen als badmintonshuttles. Ook is er genoeg plastisch bloedvergieten om van te genieten. Natuurlijk is er geen noemenswaardig script. Al het geld ging op aan kicken auto’s en pyrotechnics! Het verhaal, voor zover het er is, is inderdaad grotendeels geleend, gestript en bijgevijld, en in een nieuwe body gelast. Toch is het een leuk, fris avontuur. Gli sterminatori dell’anno 3000 heeft zijn plaats verdiend in de postapocalyptische scifi action extravaganzas!

Helaas staan er geen grote cult- en karakteracteurs op de titelrol. Waar andere Pastasploitation kon schermen met cultkanonnen als Vic Morrow, Fred Williamson, Henry Silva en George Eastman (de Italiaanse reus -Antropophagus, Holocausto Porno, Le Notti Erotiche dei Morti Viventi, The Barbarians), lopen hier louter lokale Italiaanse en Spaanse helden. Maar ze staan hun mannetje, én hun vrouwtje! Het is karig gesteld met de vrouwen, maar wát er loopt, is geweldig! Vooral Alicia Moro (bekend van Slugs) schittert als Trash, de badass ex van Alien. Ze is mooi in haar chagrijnige stoere stuursheid. Wild en onberekenbaar, als een onrustig tijgertje, mrrrrawwwwrrr! Zelfs het jochie Tommy -en z'n bionische arm- is niet heel erg vervelend. En dat wil wat zeggen.

Voor schitterende Trash in een stinkende wereld van afval, 4,0 schoongeschrobte sterretjes!

Allereerst credits voor de poster ---> wat een pracht ding!

Exterminators of the Year 3000 begint enorm sterk. Niks heeft meer charme dan twee stoffige, roestige, gepantserde old-timers die ergens midden in de desert achter elkaar aan racen. Direct een sterk punt aan deze film. De achtervolgingsscènes en stuntscenes met auto's zien er over het algemeen èrg goed uit.

Vervolgens even wat rust om het magere, maar voor dit soort films prima geschikte, verhaaltje door te nemen. Het blijkt dat het laatste beetje water dat een gemeenschap in de desert op voorraad had op is, waardoor er nu met spoed naar nieuw water moet worden gezocht.

De groep die op expeditie wordt gestuurd wordt vrijwel meteen afgemaakt door de ''bandits'' waarbij we ook kennismaken met de main villain. Zoals gebruikelijk in dit soort films zit deze weer vol met oog-make-up en is hij gekleed in bizarre kledij. Iets te clownesk naar mijn smaak.

Ook maken me kennis met de groep die de zoektocht naar water voortzetten. Leider van deze groep is Alien, de gebruikelijke bad-ass met gebruinde huid, ongeschoren kop en honderd en een manieren om een bad-guy af te maken. Robert Iannucci zit op zich prima in zijn rol als rauwe anti-held en het is dan ook opmerkelijk dat hij in totaal in slechts 3 films speelde, waar andere acteurs die één maal in dit soort films te zien waren niet meer weg waren te slaan uit het (sub)genre. Nadeel van Alien is wel dat hij TE egoïstisch overkomt. De rest van de groep bestaat uit de oude Papillon (prima rol van Luciano Pigozzi), de 10-jarige Tommy (Geen fan van kinderen in films, ook hier het geval) en bad-ass wasteland chick Trash, die niet alleen zorgt voor wat eye candy maar ook gewoon een aardig character neerzet.

Geweldig wordt de film nergens echt, maar erg vermakelijk blijft het de hele tijd wel. De achtervolging en stuntscenes vervelen, ondanks dat het er veel zijn, geen moment en de 80's vibe druipt eraf. Voeg daarbij een lekkere theme en je hebt een avondje puur Italiaans post-apocalyptisch vermaak. Nadeeltje is wel het einde dat, zelfs voor een film als deze, te simpel gevonden is.