Vado... l'Ammazzo e Torno (1967)

Zag hem twee jaar geleden voor het laatst en kon me er bar weinig van herinneren. In de tussentijd iets meer Castellari's gezien en er moet gezegd worden dat hij moet groeien.

Het is een gekke regisseur, zo ook hier: bij vlagen grandioos en op andere plekken ook weer behoorlijk slordig, waardoor er hier geen échte coherentie ontstaat (dit komt ook mede door de vreemde muziekkeuze bij twee knokscènes, waardoor de serieuze aard van de film verloren wordt).

Toch weet Castellari met deze film een tweede keer wél te overtuigen. De film kent twee of drie geweldige shoot outs, waarmee Castellari zijn vakwerk laat zien. En dat het dan hier en daar wat slordig en traag is nemen we graag voor lief. Héérlijke muziek ook!

3,5*

Hier de Engelse dvd gisteren van bekeken in redelijke kwaliteit.

Drie personen zitten achter een gestolen geld voorraad aan en proberen afwisselend elkaar de loef af te steken, of een verbond met elkaar aan te gaan, telkens met diegene, wiens samenwerking op dat moment het meest profijtelijk lijkt te zijn.
Uiteindelijk treffen ze elkaar alle drie op de plaats waar de schat zich moet bevinden...

Klinkt dit bekend? Het zou zo het plot van de veel beroemdere "The Good, the Bad and the Ugly" kunnen zijn, maar daar kan deze Spaghetti western zich natuurlijk totaal niet mee meten.

Hilton speelt de geheimzinnige pistolero, die het qua coolheid ruimschoots van de andere twee wint, 'Cookie' Byrnes de oorspronkelijk met het geld meegereisde medewerker van de bank, die het geld terug moet zien te krijgen, maar steeds meer voor eigen gewin lijkt te gaan en Roland de legendarische Mexicaanse schurk Monetero, die aanvankelijk verantwoordelijk was voor de diefstal, maar door één van zijn eigen mensen is verraden.

Het samenspel en het telkens weer elkaar te slim af zijn van de drie hoofdrolspelers is erg amusant en weet de film toch boven het gemiddelde uit te brengen.

Verder veel bekende koppen uit het genre, waaronder Riccardo Pizzuti, als één van de schurken en net als bij de latere Spencer & Hill films, is hij ook nu voornamelijk de sigaar wanneer de klappen opgevangen moeten worden bij de vele knokpartijen.

Film heeft genoeg actie en vaart en wordt besloten met wat een parodie lijkt op de finale van de eerder genoemde Leone film.

Goede sfeervolle score van De Masi.

Erg leuk! Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.