Yume no Ginga (1997)

Wat een prachtige film! Zo veel rustiger als dead end run en Electric dragon maar wel net zo mooi. Prachtige sfeer en ook de geluiden dragen er erg goed aan bij, en Asano zet weer eens een weergaloze acteerprestatie neer ( die man is geweldig) een hele dikke 5*

Mijn tweede Ishii en een hele andere ervaring dan het hyper Electric Dragon 80.000V. Wel ook hier weer een sterke Asano en mooie zwart-witbeelden. De rustige beelden en minimalistische soundtrack zorgen samen voor een lekker rustige kijkervaring. Helaas wist het verhaal mij niet echt te boeien. Het bleef de hele tijd maar op hetzelfde tempo voortslenteren, waardoor mijn aandacht soms wat verslapte. Een onverwacht en heftiger einde, om eens even keihard wakker geschud te worden uit de trance, had de film waarschijnlijk veel goed gedaan. Labyrinth of Dreams is dan ook meer een film die je kijkt om even lekker weg te dromen. In dat opzicht is Ishii helemaal geslaagd.

Na Electric Dragon 80.000V mijn tweede Ishii. Net als bij die film had ik aanvankelijk mijn vraagtekens bij de keuze om er een zwart-wit film van te maken. Maar ook hier zou ik na afloop niet anders meer willen. Kleuren zouden er een totaal andere film van maken, en of dat de fantastische sfeer ten goede zou komen vraag ik me af.

Het tempo is traag, toch werd ik de film ingezogen. Bij de scene waar ze voor het eerst zoenen, leek ik de aanrakingen zelf te voelen, dat heb ik niet zo vaak bij films. Erg passende muziek overigens, dat droeg erg goed bij aan de sfeer. Jammer alleen dat een aso in mijn flatgebouw het nodig vond om keihard The Foo Fighters op te zetten. Ik heb halverwege maar een koptelefoon opgezet, wellicht heeft dat er ook voor gezorgd dat ik diep de film in werd gezogen, maar daarvoor zat ik ook al aan de buis gekluisterd.

De climax was lichtelijk voorspelbaar, maar dat boeit weinig na zo'n geweldige kijkervaring.

Na Kyoshin is dit de tweede film van Ishii die ik gezien heb en in tegenstelling tot Reinbo kwam het sfeertje in deze zeer mooie zwart/wit film voor mij zeker niet slaapverwekkend over. Voor een groot gedeelte kwam dit door de zeer mysterieuze en aantrekkelijke verschijning van het hoofdpersonage Tomiko. Haar verschijning vond ik expressionisme ten top. Audiovisueel vond ik het ook allemaal heel erg mooi. De ritten in de bus, de aandenderende trein, de tunnel, de neerkletterende regen enz.

Blijft voor mij altijd moeilijk dit soort films onder woorden te brengen. Je moet het eigenlijk allemaal ondergaan. Er zit duidelijk een stukje Zen filosofie in die films van Ishii. Toch nog maar eens meer gaan bekijken van deze regisseur, wiens films voor mij toch als echte kunstwerken ogen.

4,0*

Mooi.

Blijft een zeer stijlvolle, kalme film wiens mysterie drijft op geweldige floue zwart/wit visuals en uitzonderlijk sound design. Jammer dat deze film nog steeds niet op een eenvoudige/begrijpbare manier te verkrijgen is.

Ishii is een held, welke voornaam hij ook gebruikt. Ook véél meer dan de punk regisseur waarvoor hij maar al te vaak versleten wordt. Toch blijft dat wel de basis en ook deze film draagt genoeg punk-signatuur voor diegene die Ishii's achtergrond kennen.

Verhaaltje is simpel en zeker niet de hoofdmoot, de sfeer komt uit het audiovisuele. Ook leuk om een oude Asano aan het werk te zien, al geldt hier wat voor vele andere Japanese films geldt: wie niet omkan met de stoicijnse manier van acteren zal tegen een emotieloze muur opbotsen.

4.5* en een uitgebreide review

WOW!

Voor mij de beste Ishii die ik tot nu toe zag (al waren dat er slechts 4). Werkelijk erg fraai en het geheel van beelden en geluid trekken je helemaal de film in. Daar heb je geen 3D-brilletje voor nodig! Ik kan moeilijk onder woorden brengen wat me zo aantrok in deze film of juist toch wel, met één woord: sfeer.

Nou! Perfect gecast voor zwart-wit en deze film! Ik heb haar nooit in andere films gezien, jammer eigenlijk.

(edit: toch wel zag ik net toen ik het even opzocht: piepjong in 'August in the Water'. Ze is ook 1.60 meter groot en heeft bloedgroep AB )

(piepjonge) Asano speelt prima, maar Rena doet zeker niet voor hem onder.

Droomfilm!

Een dikke schande dat er al ruim 2 jaar geen bericht geplaatst is hier. Gelukkig staat hij dan wel in de Tip 250 te pronken. Visueel wordt er een verbluffende sfeer neergezet met weelderig zwart wit gebruik, hevige stortregens, de tunnel, de steeds weer terugkerende spoorwegovergang, het struikgewas, de woeste zee en alle busritjes natuurlijk. Er gebeurt niet zo gek veel, maar de kleinste handelingen worden op een positieve manier uitvergroot, zodat je helemaal opgaat in dit mysterie. Het gonst duidelijk in het kleine dorpje. Briljante vertelling met prachtig, sluimerend camerawerk en genoeg hoogtepunten. 4,5*

Bijzondere film zeg, ontegenzeggelijk cinematografisch meer dan dik in orde!

Naast eerder genoemde elementen als surrealistisch, dreigend, mysterie vind ik de film nog een aantal eigenschappen heeft die 'm ver boven het gemiddelde uittillen.

Zo heb ik wel 'n aantal keren gecheckt of 1997 wel écht 't productiejaar is, de '50-'60's look en feel is dan wel zeer goed benaderd. Zo ook met de audio. Waar normaliter nasynchronisatie een tenenkrommend effect heeft werkt dit in deze film juist mee. Door isolatie en weglaten van omgevingsgeluiden krijgt enkel dat wat van belang extra aandacht. Knap werk!

Zeer mooie stijlvolle film. Moeizame liefde gekruid met wat melancholie. Maar visueel gaat deze film toch een pak verder. Adembenemend hoe sfeervol de busreizen en ook de trein worden weergegeven met prachtige zwartwitbeelden en een serene soundtrack.

Daarnaast die sfeer van mysterie en dreiging in combi met romantiek. De setting van de jaren 50-60 wordt prima weergegeven. Een film die je moet ondergaan en waarbij het plot ondergeschikt is aan het geheel. Het zit hem in de kleine dingen zoals de tunnel, treinovergang en de busritjes.