Journeys with George (2002)

Geweldig leuke docu, dit. Met een onverwacht openhartige, lollige Bush, die zich dit keer nu eens niet kan verschuilen achter beveiligingsagentjes en een groot deel van de campagne gedwongen is om met de verzamelde pers mee te vliegen (Pelosi: "Aren't you excited about all the quality time we get to spend together?"). De werkwijze van Pelosi wordt in de documentaire perfect omschreven door reporter Trent: "You're the best interviewer I've ever seen. You're just like 'ooh I'm just fucking around, I'm a whacky girl', and then you get people to spill their guts. A very interesting technique." Dat is inderdaad precies wat er gebeurt. 4,0*

Overigens: na het zien van deze docu vraag je je alleen maar harder af wáárom die vent het tot president heeft geschopt. Zie ook de trailer.

Inderdaad. Bij mij groeide een erg grote ergernis jegens Bush. 3*

Komt volgens mijn gids vanavond op Ned. 3, 23.45.

Erg onderhoudende docu. Veel onthullingen zitten er niet in, en Bush blijkt ook achter de schermen niet meer te zijn dan een naïeve grappenmaker. Toch vond ik het wel erg dapper van Pelosi dat ze hem vaak zulke scherpe vragen durfde te stellen, al pleitte het niet voor Bush dat hij er altijd zo omheen lulde. Ook de cynische commentaren van de journalisten ("An election is like a bologne sandwich") bewezen meermaals dat ze weinig vertrouwen hadden in Bush als president. Dat hij het uiteindelijk toch geworden is, is na het zien van deze docu een nog grotere schande dan het al was.

3.5 sterren.

Toch leuk om Bush zo informeel te zien. Hij komt een beetje over zoals ik verwachtte, een grappig, innemend mannetje.

Ik vind hem wel humor hebben

Jammer dat zijn politiek zo beroerd is.

Zelfspot is de leukste humor en dat heeft Bush totaal niet. Zijn grappen zijn precies van het simpele niveau dat ik verwachtte, niveau onderbroek.

De man heeft duidelijk niet door dat hij door deze prima docu aardig voor schut wordt gezet. Een heel naief persoon wat al vaker uit zijn (opgedragen) politiek is gebleken

3,5 *.

Erg grappig 'reisverslag' van een perskaravaan en hun relatie met presidentskandidaat George W. Bush. Compleet oneens met Wolverine, de docu laat de innemende kant zien van een 'groot man', een normale man die veelal slechte grappen maakt, net als het gros van de mannen op de wereld. En dat is ook wat precies de bedoeling was vanuit pr-oogpunt, iets wat de journalisten zelf ook ondervonden na de verkiezing, ze hebben zich laten inpakken en zelden iets negatiefs kunnen schrijven over Bush (itt de andere kandidaat Gore, die niet kon opschieten met zijn perskaravaan).

Koppelaar Bush lukte het niet de paars-gebrilde Alexandra te koppelen aan Newsweek Guy, maar het is hem potdomme gelukt een Nederlander te strikken voor zijn favoriete journaliste: Michiel Vos. (ok, ok, Alexandra en Michiel ontmoetten elkaar op het IDFA waar deze docu te zien was, de wanhopige roep van een eenzame jongedame zoekend naar warmte werd toch door iemand gehoord).

Vandaag een andere documentaire van deze vrouw gezien. Die ging over hoe in het zuiden van Amerika het geloof wordt beleefd en welke macht de gelovige in Amerika wel niet hebben. Was een bijzonder indrukwekkende docu die het christelijk geloof in een volledig ander daglicht zette. Ben daarom inmiddels ook benieuwd geraakt naar deze.

Haar moeder is trouwens tegenwoordig voorzitster van het U.S. Congres.

Leuke manier van interviewen, heb Bush alstijd al fantastisch gevonden. De anti bush hype in bepaalde delen van de wereld speelt heeft volgens mij dan ook meer te maken met mode dan met argumentatie (net als de klimaathype).

Charlie Rose: October 31, 2002 - video.google.co.uk