Night of the Eagle (1962)

Een sceptische universiteitsprofessor ontdekt dat zijn vrouw reeds jaren zwarte magie beoefent. Hij maant haar aan ermee te stoppen zonder zich bewust te zijn van de gevolgen. Deze Britse horrorfilm van Sidney Hayers naar een scenario van Richard Matheson heeft een beklemmende angstsfeer die aanzwelt tot een geslaagde climax en kreeg een Hugo Award in 1963. De acteurs hebben hun rol erg overtuigend neergezet. De prachtige zwart-witfotografie helpt bij het scheppen van een sinister klimaat, dat de liefhebbers van het genre de gewenste aangename rillingen zal bezorgen. De film is uit op DVD in Engeland, helaas zonder ondertitels.

Mooi stuk Britse horror van de regisseur Sidney Hayers, een Schot die wij verder niet kennen.

Zijn andere films hebben wij niet gezien maar na "Night of the eagle" toch maar nader kennismaken met het andere materiaal van deze man.

Ik zie dat "Mac Hammer Fan" opmerkt dat de film alleen in Engeland als dvd verkrijgbaar is. Wij hebben de film via een pindakaassite verkregen en met .......Nederlandse ondertiteling.

Een mooie film die wij waarderen met een 7.

Ook bekend als Burn! Witch! Burn! is dit een intrigerende horror-thriller die zijn kracht vooral ontleent aan uitstekende regie en stijlvolle cinematografie, met verrassende beeldcomposities en sfeervolle belichting die doet denken aan de betere neo-noirs. De vertolkingen zijn wat aan de melodramatische kant, maar Margaret Johnston raakt daarmee precies de juiste snaar. En die finale is ook 55 jaar later nog steeds heel behoorlijk te pruimen.

Intrigerende horrorfilm die het vooral moet hebben van de goede opbouw van het mysterieuze verhaal , de sfeerrijke en knappe cinematografie. Prachtige zwart-wit beelden en een pluim voor de uitstekende sfeer van de film. 7/10

Sigmund Freud omschreef het begrip 'unheimlich' als een milde vorm van angst: iets griezeligs of 'onhuiselijks' die ontstaat wanneer datgene wat van oudsher vertrouwd was, plots vreemd lijkt. Wat is er meer 'onhuiselijk' dan een liefhebbende vrouw die in hekserij gelooft en beoefent? Terwijl manlief een psychologieprofessor juist die hekserij en bijgeloof afdoet als onzin. Hij is dan ook woedend als hij de ‘beschermingen’ van zijn vrouw Tansy door het hele huis ontdekt.

Op het eerste gezicht, althans in het begin, is het meer psychologisch drama, waarbij universiteitspolitiek en relatieproblemen worden vermengd. Het is gereserveerd maar langzaam laat men de bovennatuurlijke gebeurtenissen binnensijpelen. Zodat er tegen het einde er geen enkele twijfel meer te laten bestaan dat er in de wereld meer is dan wat we kunnen bewijzen.

Nu is film uit de jaren zestig is het sinistere misschien minder schokkend dan in de huidige tijd. Maar de momenten zijn wel erg sfeervol en subtiel. De manier waarop het bewijs van het occulte eerst wordt bespot en vervolgens langzaam maar zeker wordt uitgelegd, het is allemaal heel … nou ja, Brits. Daarbij komt dat de climax nog steeds staat als een huis!

De film is prachtig geschoten in zwart-wit met sfeervol gebruik van belichting. Die effecten en schaduwen maakte de film toch net wat angstaanjagender! Ook de uitvoeringen zijn prima! Het waarschuwende intro met de spookachtige vertellersstem die het publiek een soort bescherming geeft tegen kwade krachten die ons tijdens de film kunnen beïnvloeden, liet me een beetje gniffelen. Ja dit was een best verrassende suggestieve horrorthriller over hekserij die zich afspeelt op een universiteit.