Die, Monster, Die! (1965)

Halfgeslaagde horrorfilm met een redelijke acteerprestatie van Boris Karloff.

De eerste helft van de film is vrij onderhoudend met de sfeer van een mysterieuse spookhuisthriller. Nadien verandert de thematiek en sfeerschepping totaal (radioactiviteit, genetische manipulatie, gemuteerde planten en mensen) en wordt het een stuk minder interessant.

De rest van de cast acteert zeer matig en de special effects zijn eerder lachwekkend dan angstaanjagend.

**1/2 - *****

Redelijke pulp uit de jaren 60.

Wel een beetje een ordinair monster filmpje. Niet echt speciaal dus. Voor de rest kon ik er wel om lachen. Maar of dat de bedoeling was . Het acteerwerk (op Karloff na) is niet goed en zwak. Script vond ik ook niet geweldig.

It looks like a zoo in Hell!

Ik wou eigenlijk eerst de film In Dreams zien maar toen ik die in de DVD speler stak, bleek het beeld helemaal verkapt te zijn. De film werkte op zich goed maar ik had de indruk dat mijn beeldverhouding verkeerd stond dus ik pakte een andere film om eens mee te vergelijken. Dat werd deze Die, Monster, Die en vermits die perfect werkte, heb ik deze maar opgezet.

En gedurende de film vroeg ik me af of het geen beter idee zou zijn geweest om toch In Dreams te proberen want dit stelde op zich niet al te veel voor. De film had mijn interesse gewekt vanwege de aanwezigheid van Karloff maar dit is redelijk teleurstellend. Karloff is bij mij legendarisch geworden vanwege zijn rollen als Frankenstein, de Mummy, in Bava's Black Sabbath en de Abbott & Costello films maar voor de rest lijkt hij toch bitter weinig goede rollen te hebben. Ook zijn rol hier kan zich niet bij die klassiekers scharen want daarvoor is Karloff maar een schim van zichzelf. In het begin gaat het hem nog goed af. De sfeerschepping zit goed en Karloff en het bijhorende kasteel komen mysterieus open. Sowieso opent de film sterk met de aankomst van Stephen maar naargelang de film vordert en het mysterie meer en meer ontrafelt, begint Karloff meer en meer te raaskallen en verliest de film ook enorm veel van zijn kracht. Maar als je denkt dat Karloff hier al niet goed uit de verf komt, dan pas je maar beter op voor de rest van de cast want die zijn nog een serieus stuk slechter met Suzan Farmer als dieptepunt.

Zoals ik daarjuist al zei begint het allemaal nog redelijk goed maar de ontknoping van het verhaal laat serieus wat te wensen over. Nu ben ik meestal wel te vinden voor dit soort mysterie verhalen maar dan liever wel wat een degelijke ontknoping en dat is hier niet het geval. De radioactiviteit, genetische manipulatie van planten en dergelijke en het bijhorende effect op mensen is geheel niet interessant en de film verliest dan ook alle belangstelling. Nogal vreemd want met een speelduur van een dikke 75 minuten is het normaal gezien erg makkelijk om je aandacht er bij vast te houden. Daniel Haller levert hier dan ook het zoveelste bewijs dat het werk van HP Lovecraft enorm moeilijk is te verfilmen. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik nog nooit een verhaal van hem heb gelezen maar zijn naam is toch wel erg bekend in het horrorgenre en praktisch elke verfilming tot nu toe is tegengevallen, met uitzondering van Castle Freak van Stuart Gordon. Al schijnt het wel dat Re-Animator de moeite zou zijn maar die is ook van Stuart Gordon dus dat kan wel eens kloppen.

Redelijk waardeloze Karloff en een nog slechtere cast. Het verhaal heeft op zich wel wat potentie maar de uitwerking laat praktisch alles te wensen over waardoor de film snel begint te vervelen en met zo'n korte speelduur is dat geen goed teken. Eergisteren gezien, nu al bijna compleet vergeten..

1*

Losjes gebaseerd op het verhaal “The Colour out of Space” van H.P. Lovecraft. Net als The Curse (1987) en Colour from the Dark (1980) trouwens, maar deze verfilming – hoewel niet de meest getrouwe aan het bronmateriaal – geniet ongetwijfeld mijn voorkeur. Het enige wat men deze film kan verwijten is dat de plot een hoge pulpfactor heeft die zijn oorsprong kent in de fantastische sci-fi verhalen zoals ze vandaag (helaas) niet meer geschreven worden. Alhoewel, dit is voor velen waarschijnlijk de reden om dergelijke films van onder het stof te halen. Boris Karloff kruipt in de huid van een “mad scientist” die in zijn achtertuin een neergestorte meteoriet met een radioactieve straling vindt. Na geheime experimenten blijkt de straling mutaties te veroorzaken bij zijn verzameling fauna & flora. Hij is echter blind voor de mogelijke consequenties, zelfs wanneer een dappere vreemdeling zijn bevallige dochter van de ondergang komt redden.

De uitvoering doet denken aan Corman in zijn beste dagen: gotische decors met weelderige tierlantijntjes op een vakkundige manier in beeld gebracht zodat de sfeer werkelijk van het scherm druipt. Het grootste deel van de film speelt zich dan ook af in een van de buitenwereld afgelegen landhuis, verscholen tussen bomen en opschietend gras. De special FX zijn erg spaarzaam. Tijdens de slotontknoping zien we welke invloed de radioactieve straling heeft op mensen die niet willen luisteren naar goede raad, en dat resulteert in een iconisch beeld van een zilverkleurige man omgeven door een felgroene gloed. Een aanrader uit de oude doos.

Redelijke "ouderwetse" griezelfilm uit de koker van American International Pictures.

Boris Karloff zet de meest memorabele acteerprestatie neer, al is dat helaas ook niet al te moeilijk. Zo spelen Nick Adams en Suzan Farmer regelmatig nogal houterig, waardoor hun personages soms wel erg "gemaakt" overkomen.

Wat vooral het toffe is aan deze film zijn de maffe wendingen die genomen worden. Ik ken het Lovecraft verhaal waar deze film los op gebaseerd is niet, maar het weet zeker interesse te wekken.

Deze film is namelijk meer dan de "gewone monsterfilm" die de hoes beschrijft.

Niet iedereen zal de wendingen kunnen waarderen, maar ik kon het waarderen.

Altijd weer leuk en "griezelig" om Boris Karloff weer op het witte doek te zien. De man kan goed zijn rollen spelen en heeft dan ook een schare fans. De film zet wederom een 'ouderwets' stukje griezelverhaal neer van een ook bekende schrijver; Lovecraft. Deze man was in zijn tijd wat heden ten dage de schrijver en tegenpool van Stephen King is; Dean Koontz. Heerlijke verhalen waarbij de liefhebber kan griezelen zonder sloten van bloed en allerlei losse ledematen te hoeven passeren.

Echt mijn stijl!

Nu helpt de titel ook al niet, maar mijn hoop op een goede film kelderde al toen de naam van Samuel Z. Arkoff op het scherm verscheen. Die man heeft echt veel pulp op de wereld gesmeten. Vaak vind ik dat wel tof, maar volgens mij heb ik zijn werk nog nooit een voldoende gegeven. Nu is deze film niet door hem geregisseerd en is Die, Monster, Die niet zo kitscherig, maar wel behoorlijk saai. Het begint in elk geval niet verkeerd. De sfeer in het dorpje is om te snijden. Het rare veld onderweg naar het landhuis wekt zelfs nog enige hoop, maar eenmaal 'op gang', is dit weer de zoveelste horrorprent uit de oude doos dat vooral gevuld wordt met gebabbel. Dit soort films zijn volgens mij duizenden keren gemaakt. Er is weer een of ander mysterie waar de bezoeker niet achter mag komen (wat uiteindelijk toch wel gebeurd). Vervolgens mag je de laatste tien minuten weer even wakker schrikken, omdat dan de hel losbarst. Dit soort films moeten het vooral hebben van de decors en een ster-acteur (Boris Karloff ditmaal), maar het ontbreekt echt aan goede scenes en spannende momenten. Het is echt jammer dat een verder prima acteur als Karloff niet garant kan staan voor kwaliteit zoals bijvoorbeeld Vincent Price dat doet.

Deze film begint eigenlijk wel goed, dark house dat een mysterie waarborgt. Dit levert dan ook enkele sfeervolle beelden op. Maar wat eigenlijk begint als een gothic film, verliest zich gaandeweg in gebabbel en vaag gedoe met niet al te best acteerwerk. Ook Karloff als de oude landheer weet niet echt te overtuigen. De film sleept zich nog wat voort en naar het einde toe wordt het dan toch meer een monsterfilm. De film moet het vooral hebben van de setting, maar toch eentje die niet lang zal blijven hangen.

Rasechte pulp-horrorfilm uit de jaren '60, die losjes gebaseerd is op het verhaal "The Colour Out of Space" van horrorschrijver H.P. Lovecraft. In de film arriveert de jonge Stephen Reinhart in het stadje Arkham. Dit stadje en de buitenaardse oorzaak van alle ellende zijn de enige raakvlakken met de schrijver. Wat erg mager is natuurlijk. Wanneer die Stephen in het stadje naar het landgoed van de famile Witley vraagt worden zowel hij als de kijker duidelijk dat er in de omgeving iets niet in de haak moet zijn omdat iedereen een zeer vijandige houding heeft. Na de openingsscènes komt het verhaal dan in het teken te staan van de geleidelijke ontrafeling van datgene wat er op het landgoed van de Witleys blijkbaar het daglicht niet kan verdragen. Regisseur Daniel Haller weet het stijlvol en met oog voor detail vorm te geven in gotische decors en weet zo nog de nodige nieuwsgierigheid op te roepen. Echter lijkt alles een beetje te worden ingehouden waardoor het nooit te eng of beklemmend wordt. De gebeurtenissen zijn her en der wat te warrig en het tempo is zeker in het middenstuk van de film, te laag. Horrorveteraan Boris Karloff speelt vakkundig maar ook niet meer dan dat, de aan zijn rolstoel gebonden landgoedeigenaar Nahum Witley. De rest van de cast deed het verder ook prima. Helaas bezit deze middelmatige film verder de teveel ongeloofwaardigheden en is gebrek aan logica ver te zoeken. Hierdoor is de onderhoudende horror/mysteriefilm nog wel sfeervol maar duidelijk niet de beste die ooit gemaakt is!

Het laatste kwartier was nog de moeite waard, voor de rest vond ik het slaapverwekkend.