Der Stand der Dinge (1982)

Dit zou je kunnen beschouwen als de "Otto è mezzo" van Wenders (ja, dat is een makkelijke vergelijking, maar het is zondagochtend, dus het weze me vergeven ).

Die vergelijking gaat enkel op qua thematiek, de uitwerking ervan verschilt echter grondig. De eerste helft van de film is een kroniek van de lethargie met als hoogtepunt: het precieus bestuderen van andermans foto's :

"Kijk eens naar haar kadrage: enkel maar mannen ... nooit één vrouw op haar foto's"

Er wordt geschreven, gemusiceerd en gedronken door de acteurs dat het een aard heeft, want ... die verveling knaagt toch zo hard.

En afgezien van het prachtige shot van het zeewater dat zich een weg door de dijk beukt, om tenslotte in het zwembad te belanden , deed het mij spijtig genoeg weinig ... ja, ik beaam dat de personages knap werden omschreven, ... maar ze kwamen maar niet "tot leven" ...

Maar ... éénmaal de regisseur naar Hollywood trekt, hinder je daar niet meer aan ... het verhaal ondergaat een transformatie: van ietwat duffe sfeertekening, naar een bevreemdende zoektocht ... want die Gordon (= de producer van de film) moet toch gevonden worden ...

De manier waarop Wenders dat in beeld bracht, vond ik uiterst dwingend wanneer Friedrich de route aanvangt naar Hollywood, zie je rechts in beeld een winkelwagentje ... en dertig seconden later zie je pompende jaknikkers. De kijker weet genoeg

Op basis van de eerste helft zou een 2.5* volstaan hebben, de belevenissen in L.A. tillen de film op naar een 3.5*

Wenders' film over productionele problemen bij het maken van een film (kennelijk gebaseerd op zijn ervaringen rond Hammett); qua opzet vergelijkbaar met Fassbinders Warnung vor einer Heiligen Nutte (en niet zozeer met Otto e Mezzo dat hierboven wordt genoemd, want daarbij ging het om een writer's block i.p.v. technische/financiele problemen). Na zo'n tweederde van de speelduur slaat de film echter een heel andere weg in, door opeens over te schakelen naar een soort mystery/thriller.

Het is allemaal stijlvol gefilmd, maar ik werd nogal moe van al die quasi-diepzinnige dialogen. Bovendien voelt de hele film nogal stuurloos aan, want wat is nou uiteindelijk de clou, behalve dat het moeilijk is om een artistieke film gefinancierd te krijgen? 2,5 *

Een film om heimwee naar te hebben. Vooral de opening met de prachtige muziek, waarna de film verzand geraakt en de radeloosheid toeslaat. Het mooiste zwart/wit dat ik ooit gezien heb. Ik moest achteraf ook naar die plek onder de brug in Porto toe…4*

Lekkere spoiler die plotomschrijving. Ik zal een wijzigingsverzoek indienen.

Aardige film die ondanks de "leegte" toch blijft boeien. Ik vond de muziek ook goed, geeft een beetje een mysterieus sfeertje.

Was wel weer een vermakelijk Wenders filmpje maar niet zijn beste. Het sfeertje is natuurlijk weer wel erg uitgebreid en mooi en ook typisch wat we van Wenders kennen en het mysterie gehalte is ook wel ok, maar toch blijft de film helaas regelmatig haken en is het ook niet echt vaak goed te volgen. Ook dat zwartwit vond ik niet echt lekker werken en die kleuren van de film in de film in het begin zijn wel om misselijk van te worden.

Helaas niet echt een hoogvlieger van Wenders, alhoewel ik me wel heb kunnen vermaken op sommige momenten.

3*

Soms hou ik van Wenders, maar soms vind ik hem ook een van de meest overschatte regisseurs allertijden. Dit is dan weer een van de films die in het midden land. Der Stand der Dinge gaat vooral over de rol van het geld in de film. Films maken kost meestal nou eenmaal een aardig bedrag aan geld, dus worden allerlei geldstroompjes aangeboord. De film valt een beetje in de twee delen uiteen die Zachery (kom terug!) ook al schetst. Eerste deel zit dicht bij Wenders in zeurmodes, die tragikomische zoektocht naar Gordon is veel beter en dat redt de film voor mij.