The Blood Beast Terror (1968)

Vernon Sewell's Curse of the Crimson Altar was nog wel te doen, maar deze 'Blood Beast Terror' is gewoonweg saai.
Peter Cushing zet zoals altijd wel weer zijn beste beentje voor, maar zelfs hij kan er niets aan doen dat zijn personage wat stoffig overkomt. Helaas is Robert Flemyng's personage niet veel beter.
Wanda Ventham zorgt nog wel voor wat vrouwelijk schoon, maar weet verder ook geen memorabel personage neer te zetten.
Daarnaast is de ontknoping en de onthulling van het monster wel erg zwakjes. Verre van angstaanjagend. Het idee van een soort mot monster is misschien wel redelijk origineel, maar verre van angstaanjagend.
Er zijn heel wat betere creature-features op de markt dan deze. Wat mij betreft kan deze dus overgeslagen worden. Misschien is het nog net iets voor de Peter Cushing liefhebbers, maar meer dan dat ook niet.

oke niet zijn beste film van deze acteur maar niet slecht te noemen . het horror gehalte was redelijk te noemen in het begin leekt het meer op de oude hammer dracula films de koets die over een donkere weg rijd verlicht door het wat wazige maanlicht en de rode letters die tipisch is voor deze soort horror films en voor de jaren. net als de films dracula gebeurt het in de nacht een schreeuw een doodskreet iemand word vermoord en ook de getuigen ondergaat het zelfde lot als het slachtoffer. tot zo ver een prima begin en opening maar jammer de film vertelt dan opeens wie is en als je gewoon bent om tv series en films van detective te kijken dan moet het echt niet verder zoeken natuurlijk kon je het mis hebben? maar naarmate de film verder gaat is de toch wel de gene die je in het begin zied toch erg verdacht en al het mysterie rond de film is wat verdwenen en dat is wel erg jammer. toch voor de acteur 3 sterren waard

Weinig geslaagde poging van Tigon British Film Producties om een Hammer-lookalike te maken....Maar dit is duidelijk Hammer niet. Het uitgangspunt is een soort detective/mystery-verhaal. Detective/ Inspecteur Quennell van Scotland Yard moet in de negentiende eeuw een reeks moorden onderzoeken die zijn gepleegd, dit leidt naar Dr. Carl Mallinger een professor in de entomologie en zijn dochter Clare.

Goh zouden die er iets mee te maken hebben? Tja... verrassingen zijn er niet! Wel veel toespelingen op insecten, en met name op de ‘were-mot’ of doodshoofdvlinder, (ja die nachtvlinder uit The Silence of the Lambs) die direct duidelijk maken wat de omgeving onveilig maakt. Behalve dan voor de personages die tijdens het onderzoek vooral wat rondhangen en socializen met andere gasten. Er was zelfs een scene waarin er een toneelstuk werd opgevoerd...? Hm Roger Cormans low-budget The Wasp Woman (1959) deed de dingen toch veel beter dan!

Het is pijnlijk duidelijk dat de film is verlengd met extra scènes die weinig tot geen invloed hebben op de plot.om het maar op te vullen tot een meer acceptabele speelduur. Om nog maar te zwijgen van de aanwezigheid van Roy Hudd in twee scènes als een niet-genoemde mortuariumverzorger, die niets van waarde toevoegt, inclusief zijn bedoelde humor. Ook het nauwelijks waargenomen titelwezen was uiteindelijk niet zo heel bedreigend. maar als het beest de vorm van dochter “Clare” aannam zag je actrice Wanda Ventham Zij is de moeder van Benedict Cumberbatch! Onhandig en niet geslaagd maar de slechtte van Peter Cushing was het zeker niet!

"The Blood Beast Terror" is een Britse horrorfilm uit 1968 waarin een reeks mysterieuze moorden een inspecteur op het spoor zet van een wetenschapper en diens geheimzinnige dochter, die samen een angstaanjagend nachtelijk wezen verbergen.

Onder regie van Vernon Sewell combineert de film gotische sfeer, plattelandspaniek en een vleugje groteske sciencefiction. De prent blijft echter maar matig omdat het monster te weinig overtuigt en zelden echt dreiging uitstraalt. Peter Cushing geeft zoals altijd gewicht en autoriteit aan zijn rol, terwijl ook de rest van de cast het materiaal serieus neemt, maar dat kan het goedkope karakter van de productie niet helemaal maskeren. Daardoor kijkt de film toch nog redelijk vlot weg, zonder ooit echt te beklijven. 2,5/5 en dan ben ik nog mild.