Eye of the Cat (1969)

Geweldige openingsscène maar voor de rest erg zwak.

Ik wachte op de horror maar de horror kwam niet. Het spijt me heel erg maar ik vind katten nou eenmaal niet eng. 1 1/2*

Gekke film over een neef met kattenfobie en een tante in een huis vol met poesjes. Hier en daar een complot tegen de tante haar kittens, die maar niet weg te branden zijn. Aardig gefilmd, maar niet serieus te nemen fun! miauw

Bijzonder thema, maar geen geweldige film. Ik kan me nog een scene herinneren met een hellend vlak, dat was wel spannend. 2 sterretjes.

heel lang geleden gezien en fond hem gewoon fantastisch vandaag opnieuw geken en weer genoten

verveeld gewoon niet zou zo door hitch cock gemaakt kunnen zijn eerst zou je denken ach het is voorspelbaar je weet wat er gaat gebeuren ze gaan deze arme vrouw vermoorden om haar geld toch? alles zit bijna perfect in elkaar en het plan kan niet mislukken de minnares de vrouw die alles in gang zet maar haar minnaar heeft een probleem hij is namelijk allergisch aan katten en deze vrouw haar huis zit er vol van. tot de laatste minuut word de spanning opgedreven want net als je denk we weten hoe het zal aflopen met de film? heb je het totaal mis want deze film zal de geheimen niet prijs geven voor het einde. gewoon een van mijn favoriete thriller ja de beestjes spellen weer eens een grote roll een kat in het nauw maakt rare sprongen. en vergeet niet een kat is geen hond deze regisseur moet erg veel geduld gehad hebben tijdens het filmen met die katten allemaal een dikke vier sterren voor deze knappe thriller. mensen die hun neus ophalen voor dit weten niets van film af sorry

Film met een heel interessant concept: een jonge man die wel brood ziet om de nalatenschap van zijn zieke tante in de nabije toekomst op te strijken. Hij heeft echter een probleem en dat is een panische angst voor katten. En dat zijn nu net de beestjes die de tante als huisdieren bij hopen heeft. Jammer genoeg wordt dit aspect maar weinig uitgespeeld en wordt de rest van de film gevuld met ronduit vervelende karakters: de tante met de twee kinderen van haar zus of broer die haar enige erfgenamen zijn en dan nog het vriendinnetje van de oudste broer. Er wordt zo een beetje een mysterie gemaakt van wie speelt nu welke rol. Is de jongere broer helemaal niet geïnteresseerd in de nalatenschap hoewel hij het huis en zijn tante onderhoudt terwijl de oudste vooral geld ging verbrassen maar uiteindelijk toch het favorietje van de tante bleef. En het vriendinnetje wat is haar werkelijke doel. Al dat geflikflooi en gedol is vermoeiend na de tijd zeker als de katten gedurende lange tijd uit beeld blijven. Eigenlijk zijn dat de enige goede scènes waarbij de katten dreigend zijn. De film heeft wel enkele verrassingen maar dat maakt het er niet echt beter op. De wraakactie van de katten (als je het dat al kunt noemen) is nogal tam en het einde vond ik erg onbevredigend. De oudste broer Wylie gespeeld door Michael Sarrazin was echt een creepy ventje met die smile tot achter zijn oren.

Wat een troep! Katten zijn helemaal geen moordlustige beesten uit de hel. Een walgelijke film met als enige doel om katten in een slecht daglicht te plaatsen. Wansmakelijk, goedkoop en misleidend!

- Aldus mijn katten Ludo en Frieda die meekeken, getriggerd door de vele kattengeluiden die van het scherm afspatten.

Eye of the Cat is een welbekend verhaal waarin een koppel hun zieke tante probeert te vermoorden voor haar geld. De oude tante is enorm begaan met haar honderd katten in huis. Haar neef wil haar geld maar zal eerst zijn kattenfobie moeten overwinnen. Zeer origineel is het niet. De charme zit hem in de uitvoering. De toevoeging van de katten geeft het een ietwat paranormale toets die welkom was.

De overacting en enkele van de pot gerukte scènes dragen bij aan de campy sfeer die er hangt. Het is niet altijd alleen maar fun want er zit ook een goede dosis spanning in. Een zeer bekende scène betreffende een rolstoel en een helling staat nog steeds als een huis. Ook het hele noir-achtige moordplotje verveelt niet gemakkelijk.

4*

Wylie, een jonge man met een traumatische angst voor katten, wordt door zijn mysterieuze vriendin Kassia overgehaald om terug te keren naar het landhuis van zijn stervende, excentrieke tante Danny. Tante Danny, een rijke weduwe met emfyseem, houdt tientallen katten in haar huis en heeft Wylie uit haar testament geschrapt wegens zijn eerdere gedrag. Samen plotten Wylie en Kassia om de oude vrouw te vermoorden en haar fortuin te erven, maar Wylie’s fobie en de aanwezigheid van de katten maken het plan steeds complexer en gevaarlijker.

“Eye of the Cat” is een sfeervolle psycho-thriller met een excentriek plot en een memorabele premisse: een man met angst voor katten die een moord plant in een huis vol katten. Het script van de scenarist van "Psycho" levert genoeg twists en morele ambiguïteit, maar de film mist de scherpte van een echte klassieker. Eleanor Parker overtuigt als zieke, eigenzinnige tante, terwijl Michael Sarrazin charisma uitstraalt als labiele erfgenaam. Regisseur David Lowell Rich creëert wel enkele knappe atmosferische momenten en de katten zijn soms overtuigend. Met zijn melodramatische ondertoon en af en toe trage tempo is dit een curieuze, maar niet onverdeeld geslaagde, thriller van eind de jaren zestig voor liefhebbers van het genre. 3/5