Beware: Children at Play (1989)

LEUK!

vermakelijke Troma z-gore met een dikke vette knipoog! Troma weet er in de presentatie altijd nét iets (lees: VEEL) meer van te maken dan de film eigenlijk voorstelt..

zo ook nu. Het heeft allemaal niet veel om het lijf, maar de achtervolgings- en doodsscenes zijn cool, en de kinderen acteren zowaar best geloofwaardig!

Op de hoes staat de waarschuwing:

Nou bén ik niet zwanger, en héb geen hartproblemen, maar zélfs dan zou ik het nog wel aandurven deze film te aanschouwen! Gevalletje extreme hyping zoals alleen Troma dat kan zuwwe maar zeggen..

De film is best om aan te zien. Verwacht echter géén gepolijste slasher! Het leukste aan de hele film is de brute finale, die werkelijk niets of niemand ontziend is!!! Maar het is sowieso heerlijk om kindertjes weer vrolijk door het maïs te zien dartelen!

Voor de heerlijk duivels verwrongen kindersmoeltjes 4 childproof sterretjes!

Hmm nee, van een Troma film verwacht ik toch echt wat meer.

De eerste drie kwartier is er slechts één moord, en ook meteen de tofste. Het is alleen maar kijken naar een stel saaie mensen die oninteressante gesprekken voeren over de verdwijningen. Ook geen excentrieke personages zoals die in veel andere Troma producties voorkomen.

De gore effecten zijn wel aardig maar je moet niet rekenen op flinke slachtpartijen of zombies. Want zombies zijn het allerminst, ze zijn bezeten geraakt door een demon. Ze zijn daarom niet minder irritant, het was gewoon anderhalf uur kijken naar een paar kids die in de zandbak aan het spelen waren. Zo zag het er uit in elk geval, totaal niet overtuigend. Het werd er niet beter op toen ze neer moesten vallen omdat ze geraakt werden. Nog nooit iemand zo slecht zien timen. De film laat verder een algehele saaie indruk achter.

Leuk leuk leuk

Als troma-fan kan ik ook dit soort mindere werkjes ontzettend waarderen. Bezeten kind-kannibalen; een heerlijk gestoord concept! Vul dit in met wat gore en je hebt een topper in Children At Play.

Helaas is dat laatste nogal wisselvallig. De gore moet vaak plaatsmaken voor veel gelul....en laat dat nou net niet de sterkste kant zijn van Troma. Hoe dan ook, ik moet zeggen dat ik me er weinig aan heb lopen storen, verhaaltje is namelijk best onderhoudend en de enkele gory fragmenten mogen er wezen.

De finale is absoluut het tofst, wát een gigantische slachtpartij Hoe fout kun je het maken? Concluderend; Erg fijn werkje maar het had potentie om meer te zijn.

Een in uitvoering tamme herhalingsoefening van The Children (1980), eveneens afkomstig uit de Troma-stallen. Het betreft hier geen remake, wel een soort reprise van het centrale thema over moorddadige kinderen die het op hun ouders gemunt hebben. De film oogt en klinkt erg goedkoop, met slechte audiovisuele effecten. Vooral het einde waarin de kannibalistische kinderen een confrontatie aangaan met hun ouders is een hoogtepunt op het vlak van schabouwelijk in beeld gebrachte actie. Maar het script is betrekkelijk volwassen en voorzien van genrereflecterende dialogen. Ook de meer dan behoorlijke vertolkingen van de sheriff en de schrijver lijken de maturiteit van deze film te onderstrepen. Alleen spijtig dat de uitwerking zo knullig en budgetloos oogt waardoor de film uitsluitend een overlevingskans heeft bij Troma-completisten.

Voor een Troma-film mist deze film verrassend genoeg de gekkere elementen. Dit is een stuk ingetogener maar je krijg nog steeds wel volop de low-budget charme waar ze bekend om staan. Het uitgangspunt, dat een klein stadje wanhopige maatregelen neemt om hun kinderen die onder mysterieuze omstandigheden in het bos verdwijnen, te vinden. Wanhopige inderdaad want ze roepen de hulp in van pulpschrijver die in zijn eigen verhalen gelooft, John DeWolfe. Het is geen verrassing wie de problemen veroorzaakt en de kinderen laat geloven in het mythische monster Grendell uit Beowulf, en dat zij vleesetende demonen zijn. Er zijn enkele leuke momenten maar het grootste probleem is hoe ver deze momenten uit elkaar liggen. En daar tussen is het overgrote deel een meanderende verhaal met gesprekken en niet heel interessante personages. Het meeste acteerwerk hier is ongeveer zo slecht als je zou verwachten. Pas een half uur voor het einde begint het leuke op gang te komen. Wat eindigt in en controversieel einde. (met een taboe in de horror)Er is ook een anekdote over hoe bij een preview een zaal op het filmfestival van Cannes succesvol leegliep. En het is een einde waarom ik het een hogere waardering geeft want de rest is echter volledig vergeetbaar. Hoe afschuwelijk het ook klinkt, dit was heerlijke entertainment!