menu

La Décade Prodigieuse (1971)

Alternatieve titel: Ten Days Wonder

mijn stem
3,17 (3)
3 stemmen

Frankrijk / Italië
Mystery / Drama
101 minuten

geregisseerd door Claude Chabrol
met Orson Welles, Marlène Jobert en Michel Piccoli

Charles is een geadopteerde zoon van het rijke echtpaar Theo en Helene Van Horn. Als hij op een dag een black-out krijgt, wordt hij wakker met bebloede handen en kan hij zich niets van het voorgevallene herinneren. Hij vindt steun bij zijn verzorger en voormalige filosofie-professor Paul Regis, en weet hem over te halen nog enkele dagen op het landhuis van de familie te verblijven. Al snel ontdekt Regis echter dat Charles en Helene een relatie hebben, en dat ze gechanteerd worden door iemand die hun liefdesbrieven heeft.

zoeken in:
avatar van Kuck-x
4,0
Claude Chabrol, las ik ruim dertig jaar geleden op de omslag van het boek, vond 'De Tiende Dag' van Ellery Queen een van de beste detectivemysteries ooit. Dat was ik met hem eens en sindsdien was ik benieuwd naar deze verfilming. Nu ik hem eindelijk gezien heb kan ik alleen maar zeggen dat ik genoten heb. De film is in alles zwaar, barok aangezet, maar het spel van de vier hoofdroldspelers is voortreffelijk en sommige shots, zoals een 'achtergrond met omgekeerd bos' zijn magistraal. Het is wel even wennen om Orson Welles en Anthony Perkins in het Frans te horen... Minpunt is dat de verwijzingen naar de ontknoping, die in het boek telkens een subtiel plekje krijgen, in de film minder werken. Daardoor komt de ingenieuze plot aan het eind als een wel heel zware orkaan over je heen.

Blijkbaar had Chabrol na het succes van zijn paar voorgaande mainstreamfilms geld genoeg om iets te realiseren wat veel weg heeft van een pet project.Het resultaat is een hyperambitieuze film die wat bezwijkt onder zijn eigen gewicht.
Het lijkt bedoeld te zijn als een eerbetoon aan E. Queen,Borges,Hitchcock,Psycho,Welles,Resnais,de nouvelle vague en Chabrol zelf.Voeg daar nog wat thematiek rondom de decaloog en het onvermijdelijke Oedipus complex aan toe en je hebt zware kost.
Chabrol doet hard zijn best om zijn arty credentials te overleggen en we zien in deze film weird angles waarbij vergeleken de cameravoering in bv Mr.Arkadin van Welles vrij normaal is.De montage met narratieve hiaten is in NV stijl,de tracking shots zijn amper te tellen.Soms heeft die artiness wel effect,bv het reeds gememoreerde shot van de gespiegelde bomenrij,soms is het slechts hinderlijk.
De intrige is minstens verwarrend te noemen,maar dat geldt ook voor veel Hollywood noirs dus zo bijzonder is dat niet.
Welles is ok in zijn standaardrol van potentaat à la Kane of Arkadin(maar wat deed die vlek op zijn neus?)en de understated rol van Piccoli als filosofieprofessor is ook goed.Perkins daarentegen overacteert hopeloos.
Goede soundtrack,ik meen van Legrand.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:08 uur

geplaatst: vandaag om 16:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.