Comin' at Ya! (1981)

Deze gisteren maar eens van de stapel nog te bekijken films gehaald.

Nadat Anthony ons eerst al -met alle remmen los- trakteerde op zijn The Stranger trilogy, Get Mean en Blind Man, kwam hij begin jaren '80 op het idee het 3-D concept nieuw leven in te blazen en met behoorlijk succes, zo zelfs dat de grote filmstudio's hem zouden volgen (ik zie mij zelf nog zitten met een kartonnen 3-D brilletje bij Jaws 3-D).

Anthony doet dit wel op zijn bekende "subtiele" manier, waardoor je als kijker als het ware de 3-D effecten bijna letterlijk recht in je gezicht geslagen krijgt.

De film en het verhaal zelf stellen niet veel voor, alles staat in dienst van de 3-D effecten, die vaak totaal geen functie in het verhaal hebben en er louter in zitten voor het effect.

Zo zien we de schurken staan wachten totdat Anthony verschijnt voor de final showdown en ze uit verveling b.v. met een jojo spelen, darts gooien, of bij het eten van een versnapering allerlei brokken en kruimels laten vallen: uiteraard alles recht op de camera.

Verder vliegen de kogels, brandende pijlen en speren je om de oren.

Overigens de begin scene, waarin Anthonys bruid wordt ontvoert en alle andere aanwezigen in het kerkje voor dood worden achter gelaten, deed mij wel erg sterk denken aan een gelijksoortige scene uit Kill Bill. Weet ik meteen waar Tarantino dit idee vandaan heeft.

Het acteren is niet al te best. Anthony doet het zoals gewoonlijk op zijn typische, eigenaardige manier, maar de rest lijkt te acteren, of ze net een minuut of wat eerder pas hun tekst hebben gekregen.

Uiteraard ontbreekt ook dit keer maatje Lloyd Battista niet, maar ik heb Raf Baldassarre dit maal niet gezien, hoewel die eigenlijk toch niet mag ontbreken.

Ondanks alle tekortkomingen en van duidelijke b-film kwaliteit toch ontzettende lol weer gehad met onze kleine, grote held, dus laat ik gul zijn: een zeventje, ofwel 3,5 ster.