The Mummy's Shroud (1967)

Ook Hammer’s derde mummie-film haalt net als “The Curse from the Mummy’s Tomb” niet het niveau van Terence Fisher’s klassieker “The Mummy” uit 1959. Hier ten lande uitgebracht in 1967 onder de titel “In de Klauwen van de Mummie” begint de film met een weinig indrukwekkende pregeneriek waarin Peter Cushing ons met een nasale stem vertelt dat in Egypte in 2000 voor Christus, een jonge farao, Kah-to-Bey en zijn knecht Prem verbannen werden en uiteindelijk ter dood gebracht door een boosaardige oom. In 1920 ontdekt een expeditie geleid door Sir Basil Walden zijn vergeten graf. Omdat ze de tombe hebben ontheiligd rust er nu een vloek op hen. De mummie wordt tot leven geroepen door een fanatieke grafwachter die een oude tekst voorleest terwijl hij het doodskleed in zijn handen houdt. Wanneer er doden vallen verbiedt de t.o.v. bijgeloof sceptische politie de expeditie-leden de streek te verlaten.

“The Mummy’s Shroud” is een low-budget griezelfilm waarin er teveel dialogen steken zodat de angstsfeerschepping maar matig is. Blood & gore tref je er bijna niet in aan, de gruwelijke moorden worden grotendeels aan de verbeelding van de toeschouwer overgelaten. De cast is evenwel heel goed: vooral Catherine Lacey als de waarzegster en Michael Ripper die eindelijk eens een grotere rol kreeg toebedeeld. Het was de laatste Hammerfilm die werd gedraaid in de Bray Studio’s. De Anchorbay US DVD die ik destijds heb aangeschaft is van topkwaliteit: beeld en geluid zijn indrukwekkend voor zo’n oude film. Het enige wat ik mis zijn Engelse ondertitels, die misschien wel aanwezig zullen zijn op de binnenkort verschijnende Blu-Ray.

The Mummy's Shroud Blu-ray: Special Edition | Double Play (United Kingdom)

Qua verhaal vind ik dit de leukste van de Hammer mummie films.

Naast dat we te maken hebben met een mummie, zijn er ook genoeg spanningen tussen de personages onderling. Met name de dialogen tussen Andre Morell en Elizabeth Sellars zijn goed (in de film zijn ze man en vrouw van elkaar).

De mummie zelf ziet er dan weer weinig angstaanjagend uit. Ik vind hem in deze film er wat 'goedkoop' uit zien. Hij mag gelukkig wel wat vaker in actie komen, volgens mij meer dan in de andere Hammer mummie films. Geen bloed en gore, maar ik ben het niet met mijn voorganger eens dat de gruwelijke moorden aan de verbeelding worden overgelaten. Er gebeurt nog best veel on-screen en dat kan ik wel weer waarderen.

Verder is het nog wel tof dat Michael Ripper eens een wat grotere rol mocht spelen. Nog een best goed acteur en dat laat hij in deze film ook weer zien.

Best genietenswaardig.

De derde van in totaal vier mummie-films die de Hammer-studio maakte, is zeker niet origineel maar weet nog wel te entertainen. Deze Mummy-film werd gemaakt als ondersteunende film voor Terrence Fisher’s “Frankenstein Created Woman” en was de laatste Hammer-film die werd opgenomen in Bray Studio's. Behalve de scenes in de Egyptische woestijn die zijn duidelijk opgenomen in een zand- en grindgroeve en zien er niet overtuigend uit. Ze overtuigen zo erg niet, dat als wanneer er een storm opsteekt je de wind-machine bijna zelf kan voelen. Enfin als tombe van Kay-to-Bey is gevonden blijkt dat na ze hardop een gebed reciteren Prem de Mummie tot leven komt. Hier moet je dan wel op wachten totdat de helft van de film voorbij was. Naast aanwezigheid van de mummie (in een goedkope overall) valt vooral de leuke rol van Michael Ripper op. Hij speelt een timide mannetje dat een veeleisende zakelijke tycoon op zijn wenken bediend. De andere opvallende rol is Haïti, een waarzegster, die angstaanjagend en flamboyant wordt gespeeld door Catherine Lacey. The Mummy’s Shroud is duidelijk één van de mindere Hammer-films maar bezit naast de twee uitstekende performances, ook de bekende sprookjesachtige sfeer, die Hammer-film bezitten. De film doet wat het moet doen en weet dat erg plezierig te brengen.