Ladies They Talk About (1933)

Luchtig gevangenis drama met de nodige humor en romantiek.

Nan Taylor (Barbara Stanwyck) ,lid van een criminele bende, wordt tijdens een bankoverval gepakt en belandt in de gevangenis,waar zij allerlei kleurrijke figuren ontmoet.

Een bekende evangelist (Preston Foster),die de gevangenis bezoekt,wordt verliefd op haar...Zal hij haar kunnen bekeren?

Vermakelijke film met een hele goede cast.

Lilian Roth steelt de show als de zingende vriendin van Stanwyck.

De gevangenis lijkt meer op een vakantiekamp,dan op een gevangenis.

Typische pre-code-film met -voor die tijd- gewaagde uitspraken en figuren.

Twee ** voor Barbara Stanwyck en haar "pal" Lillian Roth. De film zelf is eigenlijk te gek voor woorden. Het verhaal, dat ongetwijfeld serieus bedoeld is, zit zo vol met stompzinnige onwaarschijnlijkheden dat het op d’n duur gewoon pijn gaat doen. Maar het moet gezegd, de rol van spijkerhard gangsterliefje is Stanwyck, die destijds nog aan het begin van haar carrière stond, op het lijf geschreven. En de tragische Lillian Roth (I'll Cry Tomorrow) kan aardig zingen.

Deze film is gebaseerd op het toneelstuk "Women in Prison" van Dorothy Mackaye (1899-1940). Zij was de reden voor de fatale ruzie, op 16 april 1927, tussen de acteurs Paul Kelly en Ray Raymond (1887-1927). Beiden waren dronken en Kelly confronteerde Raymond met het feit dat hij verliefd was op zijn vrouw. Tijdens de ruzie sloeg Kelly, Raymond uiteindelijk neer tegen de grond en liet hem daar liggen. Raymond overleed twee dagen later aan een hersenbloeding. Tijdens het politieverhoor ontkende Mackaye een verhouding te hebben met Kelly, maar zijn liefdesbrieven aan haar deden anders vermoeden en werden ingebracht tijdens de rechtzaak. Paul Kelly werd uiteindelijk veroordeeld voor doodslag en kreeg een gevangenisstraf van 10 jaar die hij moest uitzitten in San Quentin, de gevangenis waar deze film zich afspeelt. Hij kwam echter na 25 maanden vrij, waarna hij zijn acteercarrière weer voortzette. Hij overleed 6 november 1957 aan een hartaanval. Hij werd 57 jaar. Dorothy Mackaye werd naar aanleiding van de affaire eveneens veroordeeld voor samenzwering en achterhouden van feiten. Zij kreeg een gevangenisstraf van 1 tot 3 jaar, eveneens in San Quentin, tot 1933 de enige gevangenis met een mannen- en vrouwenafdeling. Mackaye kwam echter na 10 maanden vrij. Ze trad in 1931 in het huwelijk met Paul Kelly dat standhield tot haar dood (verkeersongeluk) op 5 januari 1940. Ze werd slechts 40 jaar oud. De film "Lady Gangster" uit 1942 is een remake van deze film.