Endgame - Bronx Lotta Finale (1983)

Dit is nou precies waarom ik deze Italiaanse pulp zo leuk vind. Onzinnige verhalen, goedkope effecten en af en toe wat gore. Hoe ze het flikte is me een wonder, maar de sfeer die ze in dit soort films stopte is heerlijk.

Visueel niet bijzonder, maar als gehele film behoorlijk geslaagd!

4*

Na Emanuelle and the Last Cannibals (2,5*), Buio Omega (3,5*), Antropophagus (2*), en Rosso Sangue (3,5*) is Endgame inmiddels mijn vijfde film van Italiaanse trash-regisseur Joe D'Amato. Helaas moet ik toegeven dat deze Post-Nuke film toch een beetje teleurstelt.

Ik moet D'Amato toch een complimentje geven. Hij neemt het concept van films als Mad Max en The Warriors, waar andere soortgelijke Italiaanse producties dat wel deden, niet klakkeloos over. De ''Endgames'' zelf is al een erg leuk idee maar met het telepathische plot werd het zelfs een beetje origineel. Nadeel is dan weer wel dat ik het telaphatische plot verre van interessant vond (zelfs een beetje irritiant).

Al Cliver werd voor deze film ingehuurd om de hoofdrol te vertolken. Hoewel hij mijn favoriete character was in Fulci's Zombi 2 komt hij hier toch niet helemaal goed uit de verf. Hij heeft opzich een goede kop voor dit soort rollen maar acteert toch wel wat te stijfjes om echt overtuigend over te komen als doorgewinterde anti-hero. Voor de rest een B-cast waar mening genre-fan van gaat kwijlen. Buiten Al Cliver hebben we gevestigde namen als Bobby Rhodes, George Eastman, Laura Gemser en Gabriele Tinti. Helaas worden ze niet allemaal naar hun kwaliteiten benut. Bobby Rhodes legt helaas in het eerste kwartier al het loodje, George Eastman is cool maar wordt toch ook veelal in de vergeethoek gedrukt en strooit niet met zijn gebruikelijke geniale one-liners en Gemser laat slechts een keer haar voorgevel zien, ware het niet dat ze op hetzelfde moment verkracht wordt door een dikke, kwijlende vismonster.

De film heeft genoeg actie, maar die komt helaas niet echt enorm explosief over. Misschien komt dat deels ook wel door de toch wat clownesk aandoende groepen waartegen Al Cliver en zijn mannen het opnemen. We hebben wat vikingen met berenvelletjes en wat lederen kledij, wat zwaardslingerende blinden in burka's en last but not least een groep agressieve mutanten verdeelt over twee soorten: De primaten (die rechtstreeks van de originele Planet of the Apes set lijken gelopen) en vismonsters (inclusief schubben). Vooral die tweede soort is lachwekkend. Wat de film vooral mist is een echte main villain. Nu komen ze steeds wat oninteressante groepen tegen die geen enkele vorm van dreiging vormen.

Toch is Endgame wel een aanrader voor mensen die geinteresseerd zijn in Italiaanse Post-Nuke filmpjes uit de 80's. De cast zit bomvol idolen en af en toe is de film zo fout als wat (de SS, Security Service, inclusief gestapo uniformen die op de mutanten jagen). Daarnaast is het einde, waarmee de vijanden door middel van telepathie op interessante manieren om het leven worden gebracht, behoorlijk cool. Nergens hoogstaand, zelfs voor dit subgenre, maar vermakelijk is het wel.

Overigens zijn ook de spaghetti-western invloeden leuk gedaan.

Dit is volgens mij m'n eerste Post-nuke titel, een genre waar ik best dieper in wil duiken... al is deze Endgame daar niet direct verantwoordelijk voor. Hoewel mijn score nog voldoende is, overheerst toch het gevoel dat D'Amato het te vaak laat liggen. Lackluster. Niet geheel verrassend zijn de wat grotere 'veldslagen' tijdens de tweede acte (film heeft duidelijk twee delen, soort Running Man achtig begin met een wat typischer -voor dit subgenre- vervolg) de smaakmakers. Als ik hier dan lees dat Amato dit zijn beste film vond, dan doet dat toch wat pijn. De beste man heeft verdomme Beyond Darkness en Anthropophagus geregisseerd... The very best in Italian horror!!