The Tesseract (2003)

Boek is prachtig. de film, qua verhaal, totáál anders! Het enige dat hetzelfde is, is dat drie mensen met elkaar in contact komen, en warepel, de namen van twee van hen zijn hetzelfde gebleven (Sean en Rosa) de vierde, de huurmoordenares, kwam in heel het boek niet voor.

Ik zal niet zeggen dat het een slechte boekverfilminng is. Alleen het verhaal van Sean klopt nog een beetje, en de voorstelling die ik me van hem maakte, is bijna té perfect! Zelfs zijn gezicht! ENG, gewoon!

De manier waarop de personages en hun verhalen met elkaar verwoven worden, is op zich erg leuk, en ook verschillend van het boek. Wat in het boek echter mooier was, was dat de personages daarin veel verder van elkaar stonden; als dat zo gebleven zou zijn in de film, zou ik dat meer gewaardeerd hebben.

Verder vind ik de film visueel erg mooi, maar af en toe leek ie wat lang. Maar als ik een film lang vind, kan dat héél goed liggen aan het moment dat ik de film zie, ik zal hem zeker nog eens zien!

Voorlopig krijgt deze fraaie film drie punten. Nou vooruit, nog 'n halve punt erbij.

Serieuze MM misser dit.

Oxide Pang is de meest getalenteerde van beide broertjes en laat dat hier weer duidelijk zien. Film ziet er erg gaaf uit, met name de actiescenes. Gewoon superstijlvol en erg indrukwekkend.

Ook de editing is goed, iets waar de Pangs ook wel voor bekend staan. Vond het verder een aardig verhaaltje, ken het boek niet maar vind dat verder ook niet al te interessant in hoeverre een boek gevolgd wordt.

Acteerwerk is degelijk, dat joch best leuk en verder gewoon genieten van de stijlvolle kunstjes van Oxide. De climax is er eentje om in te kaderen.

Erg stijlvol en tof tussendoortje, schromelijk ondergewaardeerd hier.

4.0*

3de niet-horror film van de gebroeders Pang die ik heb gezien. Al is de film dit keer erg internationaal ingericht. Naast het Aziatische crew zijn ook de twee Engelse acteurs: Saskia Reeves en Jonathan Ryes Myers aanwezig. The Tesseract is een film die 4 verhalen doormekaar verteld en dat natuurlijk aan het einde alles bij elkaarkomt. Ryes Myers speelt prima als hallucinerende Junk waarbij ik toch wel even aan een prequel moest denken dat gericht is op Daffy uit The Beach gespeeld door Carlyle, Reeves als ondekkingsreizigster en daarnaast is dat jongentje ook erg goed. Zo zie je ook een beetje hoe saai en smerig het leven is in de achterbuurtjes van Bangkok en ook dat het niet bepaald welkom is. Ook de flashbacks zijn indrukwekkend en de film heeft ook zijn actiescenes die er toch nog wel redelijk uitzagen. Visueel word er ook een hoop gedaan in de film.

En het einde is ook verrassend en grof.

Maar verder zeker te doen van de Pang-bros. Aangenaam tussendoortje.

3,5*

Bangkok Paranoia!

De lage beoordeling voor deze film is vast te wijten aan het 1ste kwartier, waar in sneltreinvaart enkele personages uit de doeken worden gedaan zonder uitleg. Ik vond het eerste kwartier juist een overweldigend goede basis leggen voor een verder ook vrij solide film, die in het middenstuk eventjes op zijn gat gaat, omdat het tempo simpelweg stokt en daarmee de leuke editingvondsten.

In het begin vond ik het prachtig hoe personages op een chaotische manier elkaars wegen kruisten, maar na verloop van tijd werd de olie niet meer ververst omdat er geen nieuwe personages meer toegevoegd werden aan het verhaal en de nadruk wat meer kwam te liggen op het ontvouwen van het verhaal. Enerzijds nogal jammer, aangezien ik wel blij was om een mozaïekfilm eens een keer erg flitsend én niet al te uitleggerig voor de dag zag komen.

Toch weet Oxide Pang het mysterie, waarom deze personen uiteindelijk met elkaar in contact zullen geraken voldoende intact en interessant te houden, mede dankzij de geweldige muziek die er voor zorgt dat de anders toch zo gezellige marktkramen er nu ineens verdacht bijstaan. De film mag dan openen met flink wat grafisch geweld, de personages worden pas naarmate de film verstrijkt grimmiger en grimmiger. Knap gedaan!

Zelfs qua drama wist de film mij niet helemaal onberoerd te laten. De ontwikkelingen tussen Wit en de psychologe vond ik eigenlijk best wel vertederend. Qua acteerwerk viel eigenlijk alleen dat vriendje van Wit vreselijk buitenboord. Ik vond hem al op een klein aapje lijken door zijn volwassen gezicht en zijn kleine gestalte, maar met name die zogenaamd grappige scene bij de slager kon echt niet door de beugel!

De finale was wederom groots, net zoals het begin! Een 4*