L'Uomo Puma (1980)

Tey Puma-Man!

Donald Pleasence heeft een buitenaards gouden masker en wil, vanuit de Nederlandse Ambassade in London, hiermee de wereld veroveren. Slechts PumaMan, de meest lamlendige goedkope SuperMan kloon ooit, kan hem een halt toeroepen. Eigenschappen van de PumaMan zijn: het stoppen van het eigen hart (voor 10 minuten), zeuren over het superheldendom (tot een zelfmoordpoging aan toe), en op treurige synthesizer muziek een beetje heen en weer vliegen; mijn neefje van 4 kan nog betere effecten creëren. En mijn neefje van 4 is een talentloze idioot.

Unusually Bad. 0,5*.

Ik raad iedereen aan om de trailer (en dus niet de film!) op youtube ff te bekijken: muhahaha!

Onevenwichtig SF-thriller met een dwaas verhaal weet niet goed hoe serieus het zichzelf moet nemen. Donald Pleasance is in ieder geval ernstig ongeïnteresseerd en had zijn vertolking ook schriftelijk kunnen afhandelen, maar Walter George Alton weet duidelijk niet wat hij met de rol aan moet. Niet zo vreemd, want het enige dat meer stupide is dan het verhaal - iets met een prehistorisch masker dat afkomstig is van een buitenaards wezen dat de vader zou zijn van de 'Pumaman' - is zijn superheldenkleding... en de special effects... en de muziek. Tja, eigenlijk moet je concluderen dat dit gewoon een prutswerkje is en dat het er alle schijn van heeft dat de producenten één en ander hebben geprobeerd te redden door er een komische draai aan te geven. Die pogingen zijn soms zichtbaar - maar niet voelbaar - en zijn eigenlijk de definitieve doodsteek voor dit uiterst bizarre prulletje.