The Pit and the Pendulum (1991)

Redelijk vermakelijk.

Leuke aan Gordon's versie is dat hij makkelijk blijft entertainen. Daar zorgen zwaar over-the-top personages als Henriksen en Margolis wel voor. Vaak "slecht" acteerwerk dat best goed werkt binnen de film.

De gore is matig en er zitten nogal wat continuiteitsfouten is als het gaat om het opdrijven van de spanning. Wat het eigenlijk meteen al niet meer zo spannend maakt.

Het hele Middel-Eeuwen sfeertje overtuigt ook niet echt, wat wel overtuigt is het horror sfeertje dat Stuart in de kelder neerzet. Allemaal niet eng of goor, maar vermakelijk, bij momenten zelfs (onbedoeld?) grappig.

Heb mij er wel mee kunnen vermaken, goed vond ik de film niet echt, maar saai ook helemaal niet. Toch al heel wat.

2*

Ik vond hem eerlijk gezegd nog best tof. Henriksen steelt vooral de show in zijn rol. Hij komt best griezelig en geschift over. Goed, de film is niet fantastisch, maar ik moet toegeven dat ik dat van alle Full Moon films vind. Alleen erg jammer dat ze bij de DVD totaal geen moeite hebben gedaan om de beeldkwaliteit ook maar een beetje te verbeteren. Rond de 50 minuten valt het beeld zelfs even helemaal weg terwijl het geluid wel gewoon doorgaat. :S

Ik ben een enorme Full Moon fan (Puppet Master ), maar ondanks de geweldige cast slaat Gordon met deze verfilming van het klassieke Poe-verhaal de plank wat mis.

Langere recensie:

The Pit and the Pendulum (1991, Stuart Gordon) - dvd - cultmoviesreviewed.com

"I swear by all the saints I'm not a witch."

Prima acteerwerk in deze film van Stuart Gordon. Lance Henriksen speelt een meesterlijke Torquemada en Jeffrey Combs komt ook weer even opduiken als Francisco. Oliver Reed was ook grappig als de kardinaal.

De setting is gelaagd, de kostuums zien er goed uit en de film is zelfs redelijk historisch correct als ik me niet vergis. De film begint al meteen vrij sterk en heeft een goede sfeer. Toch vond ik dat het kasteel en dan met name de put met de slinger nog wel wat sfeervoller had gemogen, in de eerdere film met Vincent Price is dat bijvoorbeeld iets beter gedaan.

Erg goede muziek van Richard Band. Geeft een mooi duister sfeertje mee. Vooral de koren en Gregoriaanse zangen die erin verwerkt zitten waren erg mooi.

De make-up, gore en special effects zijn allemaal prima gedaan. En de film is goed opgenomen. Wel had het einde misschien wat meer climax mogen hebben maar toch, een sterk verhaal.

Ik ben zelf Katholiek en ik vond het dan ook goed van Gordon dat hij in deze film laat zien dat de Katholieke kerk het niet eens was met de Inquisitie, helaas is de waarheid anders. De paus heeft er zelfs opdracht voor gegeven in 1487.

Oorspronkelijk zouden Peter O'Toole, Sherilyn Fenn en Billy Dee Williams de hoofdrollen in deze film spelen (dat zou wat zijn).

Al met al een erg vermakelijke film.

Stuart Gordon waagt zich aan een tweede verfilming van dit verhaal van Edgar Allan Poe. Roger Corman ging hem voor maar verder houdt het daar qua vergelijken ook wel op aangezien het vrije interpretaties zijn en dus beide ook totaal andere films. Beide films zijn dus maar gebaseerd op het verhaal en laten hierdoor niet het echte verhaal zien. In deze film speelt Lance Henriksen een super-rol als Torquemada. En volgen we in een prachtig gotische marteldecor een soort liefdesverhaal alla Romeo en Julia. De gore is netjes, op de juiste momenten en goed gedoseerd. Ook is er soms wat plaats voor wat naakt en hangt er een mooie '80 jaren sfeer in de film.(terwijl de film uit 1991 komt) Nadeel van deze film was dat de pendulum niet zo spectaculaire eindscène gaf. Echter weet Gordon er toch een heerlijke film van te maken.

Deze film gebaseerd op verhaal van Edgar Allan Poe is geen remake op het degelijke The Pit and the Pendulum uit 1961 van Roger Corman. Beide zijn totaal andere films qua uitwerking. Stuart Gordon weet de kijker mee te krijgen in de wereld van de Spaanse Inquisitie waarin gruwelijke folteringen en de machteloosheid van het volk centraal staan. De regisseur weet de gore, de verdrukking, de martelingen, de wanhoop perfect te combineren met een vleugje naakt en fantasie. Lance Henriksen is outstanding als Torquemada, een weergaloze rol. De mooie Rona De Ricci als Maria speelt haar rol overtuigend. Prima film ! 7/10

Vooral mee genomen bij de kringloop en geprobeerd vanwege de naam Edgar Allan Poe, hoewel nog nooit iets van gelezen, wel degelijk een naam die een begrip is in de psycholgische griezelwereld. Maar dat dit niet veel ging worden wist ik toch eigenlijk wel binnen enkele minuten.

Want wat een kolder met die mummy. Zit ik naar Blackadder of Monty Python te kijken of hoe zit dat? Een pluspunt dat daarna in beeld komt betreft toch wel Rona De Ricci tot ze daadwerkelijk een poging doet te acteren met haar tegenspeler Antonio, oh mijn god wat is dit slecht. Pleister op de wondde is toch wel Lance Henriksen die er weergalloos op los schmiert als doorgedraaide inquisiteur die iedereen aanvalt die hem in de weg loopt. Zwakke plekvoor hem blijkt toch wel Maria, en daar valt iets bij voor te stellen want een plaatje is de Amerikaans-Italiaanse zeker wel. En The Pitt And The Pendulum gaat rustig door best wel aardige momenten af te wisselen met belachlijke of kolderieke momenten dat ik me toch echt afvraag wat de toon nu eigenlijk moet zijn. Horror is het allemaal verre van, maar moet dit nu een donkere komedie voorstellen, of mislukt het geheel gewoon? De gedachte aan Blackadder en Monty Python blijft nooit ver weg.

Neem bijvoorbeeld wanneer Antonio het kasteel probeert binnen te komen en probeert iemand om te kopen, wat volgt is een dialoog en woordvorming dat totaal niet past bij die tijd, wie bedenkt zoiets? Dan is er de overacting en vreemde dingen zoals een zwaard dat aan een touwtje aan het plafond hangt, en het gekibbel tussen het personeel, het lijkt wel als we het niet serieus mogen nemen. Daar staan vervolgens toch weer interessante martelmomenten tegenover zoals de stoel met het vuur er onder, afgelopen maandag nog zo'n stoel gezien in het gevangenismuseum te Veenhuizen, we zien een Ijzeren Maagd die naar men zegt alleen voor de show gemaakt zijn maar nooit daadwerkelijk gebruikt, dan is er het onhebbelijke sfeertje wanneer de naakte Maria aan onderzoek onderworpen wordt of het sadistische momentje waar Torquemada zijn vinger in de kruisigingswonden steekt van Mendoza, Mark Margolis afgelopen week overleden. Ook interessant hoe de kardinaal ingemesteld wordt, het kan allemaal en het gebeurde allemaal.

Het maakt The Pit And The Pendulum tot een compleet rommeltje die alle kanten opschiet waar slechts Henriksen het enige en echte pluspunt te noemen is. Buiten dat was ik ontzettend blij dat de film afgelopen was want dit was toch best wel slecht.

Aardig , maar ik vroeg me wel een aantal momenten af waar de film qua genre nou heen wil , het begin op het plein bij de eerste executie van de zogenaamde heks lijkt de toon zeer serieus en zelfs horror achtig donker .

Maar dan komen enkele scenes halverwege de film die behoorlijk kolderiek overkomen en nooit bedoelt kunnen zijn als serieus , zoals de stoel scene met het vuurtje eronder .

Het haalt spanning weg want je neemt de film ineens niet serieus meer .

Henriksen doet het qua acteren dan wel weer overtuigend als enge verknipte griezel , maar het verhaal verpest een beetje zijn rol .