Satan's Slave (1976)

Candace Glendenning schittert in een typisch Britse (gotische) horror. Hoewel na de hoogtijdagen, weet Warren zich met dit genre-debuut (na wat sexploitation) te nestelen als Britse cult regisseur. Veel sfeervol uitgewerkte occulte zaken met een bloederig tintje. Niet over de gehele speelduur zo spectaculair, maar de flashbacks en diverse dromen maken het een vlotte zit waarin genoeg gebeurt. Candace spat met haar prachtige ogen van het scherm af en Michael Gough rockt die dikke snor als té aardige oom. Uiteindelijk meer dan genoeg sleazyness, nudity en gore om mij te bekoren.

Opvallend is hoe zijn volgende film ( Prey (1978) ) over het geheel gezien anders te werk gaat, maar toch vergelijkbaar begint met een 'bijna verkrachting'. Het lijkt eigen aan de sensatie die Norman direct op wilt roepen, terwijl dat meteen weer wegebt. De seksuele toon blijft echter altijd aanwezig, maar op een veel onschulderigere manier. De stoïcijnse rol van Martin Potter heeft ook wel wat weg van Barry Stokes. Hoe dan ook, typisch Warren....typisch Brits... ik hou ervan

Geen Hammer productie, maar toch slaagt Warren er hier en daar wel in om de vergelijkbare stijl en sfeer over te laten komen. Zo is er duidelijk de nodige aandacht besteed aan de setting, kledij en sets. Dit ziet er dan ook door de hele film heen goed verzorgd uit.

Michael Gough weet te overtuigen als "de oom waar iets mee mis is", maar weet helaas op het einde niet angstaanjagend over te komen.

Candace Glendenning weet ook wel op een overtuigende wijze haar rol over te brengen. Martin Potter blijft wat stijf, maar dat lijkt ook een beetje de bedoeling te zijn.

Verder is de soundtrack ook wel degelijk. Hier en daar wel iets uitbundig gebruikt, maar verder wel sfeervol.

Ook is de film verrassend bloederig voor een dergelijke prent en komen er zelfs nog wat gore fx voorbij die er (zeker voor die tijd) degelijk uitzien.

Goed, tegen het einde van de film moet ik wel bekennen dat de angstsfeer niet altijd overkomt, maar verder is dit een prima Britse genrefilm uit die tijd.

Britse films uit de periode tussen de jaren zestig en zeventig lijken allemaal een bepaalde sfeer te bezitten. Daarnaast maakten ze rond die tijd blijkbaar veel Satanische horrorfilms. Al was rond 1976 de inspiratiebron van satanisme en duivel-aanbidding wel een beetje opgedroogd, maar voor mij als liefhebber was deze nog wel leuk! Echter is deze film vooral een rommelig film over een heksenkring. Een allegaartje met leuke horror-scènes afgewisseld met saaie dialoog en voorspelbare momenten. Er zijn een paar droomscènes / hallucinaties die best leuk zijn, ook al missen ze originaliteit. Het is geen bijzonder gewelddadige of bloederige film, maar wanneer er bloed wordt gemorst is het vrij grafisch. De film sleept helaas in het midden, en is het algauw duidelijk wat er aan de hand is en daardoor duurt het te lang tot aan de finale. De film is daarnaast sterk afhankelijk van naakt, die is er dan ook! Het begin van de film met een vrij grafische poging tot verkrachting voordat het slachtoffer met haar hoofd tussen een deur komt te zitten, had potentieel Je denk dat je een trashy horror staat te wachten, maar het plot weet niet goed wat het wil zijn! Dit is dan ook typisch zo'n film die na andere, betere films van dezelfde soort komt. Het is niet erg origineel, het heeft ook niets nieuws te brengen, maar het kijk nog wel fijn weg.

Na het afgelopen zaterdag zien van de zeer matige Horror / Sciencefiction film "Inseminoid (1981)" van regisseur Norman J. Warren, wilde ik toch nog een film van hem zien en toen kwam ik al snel uit op deze "Satan's Slave" die eveneens een fraaie filmposter heeft. Hoewel ik dit ook geen beste film vond, heb ik me er wel beter mee vermaakt en dat o.a. vanwege de naaktheid die redelijk aanwezig is en daarbij ook een paar rondborstige vrouwen (helaas wel niet in een hoofdrol) bevat zoals de fraaie Monika Ringwald.

In dit verhaal draait het om Catherine Yorke (Candace Glendenning), die samen met haar vader Malcolm (James Bree) en moeder Elizabeth (Celia Hewitt) met de auto rijden naar het grote landgoed van haar oom Alexander Yorke (Michael Gough). Eenmaal aangekomen op het landgoed krijgen ze een ongeluk met de auto, waarbij de ouders (schijnbaar) om het leven komen. Catherine overleeft het ongedeerd en wordt opgevangen door oom Alexander en zijn psychotische zoon Stephen (Martin Potter) en secretaresse Frances (Barbara Kellerman). Maar al snel wordt duidelijk dat ze het doelwit is van de familie die betrokken zijn bij allerlei satanische praktijken. Terwijl haar twintigste verjaardag nadert, wordt Catherine voorbereid als mensenoffer om haar voorvader, de kwaadaardige Camilla York (Monika Ringwald), weer tot leven te wekken.

De opening van de film mocht er best wezen, als eerste krijg je een opoffering te zien van een naakte vrouw bij een man in een duivelskostuum (naderhand wordt duidelijk wie die vrouw en man zijn) en daarna wordt er overgeschakeld naar Stephen en een vrouw, te weten Janice (Gloria Maley), die dronken wordt gevoerd door hem. Hij vergrijpt zich daarna aan haar (duwt ook een kussen op haar hoofd) en daarbij is Gloria Maley ook volledig naakt te zien als als Stephen haar kleding open knipt met een schaar (daar bedreigt hij haar ook min of meer mee, door met de schaar langs haar borsten, buik en schaamstreek te gaan)). Als hij haar laat vertrekken (zij zegt dan ook tegen hem "You're like an animal ! You're insane !") en zij via de voordeur het huis wil verlaten, duwt hij de deur hard dicht (haar hoofd komt dan tussen de deur klem te zitten), waarna hij haar doodsteekt met een mes en daarna (na circa 13 minuten) begint eigenlijk het verhaal pas echt en zien we Catherine in bed liggen met haar vriend John (Michael Craze), waarbij we ook eventjes de borsten van haar te zien krijgen.

"Satan’s Slave" is na de opening opzicht een vrij saaie film, waarbij de saaie momenten gelukkig worden afgewisseld met gewelddadige scènes en naaktheid en dat is vooral te zien tijdens de droomscènes / hallucinaties van Catherine, en die zijn best leuk ("mooi" is misschien een beter woord gezien de naaktheid die er dan te zien is). Zo ziet Catherine tijdens zo'n scène hoe in een ver verleden tijd een vrouw (Monika Ringwald) ontkleedt wordt, waarna ze gebrandmerkt wordt, met een zweep geslagen wordt en uiteindelijk op de vuurstapel belandt. En later ziet ze via zo'n scène hoe een rondborstige vrouw een ritueel uitvoert op een volledige naakte vrouw die op een tafel ligt. Met een mes wordt dan een pentagram op haar buik getekend en uiteindelijk wordt de vrouw in de hals doodgestoken met het mes. En in haar laatste droomscène / hallucinatie ziet ze hoe Stephen een vrouw met een mes doodsteekt, waarbij een borst van de vrouw te zien is.

Het verhaal heeft in principe een voorspelbaar verloop en op het einde lijkt het erop dat Catherine opgeofferd gaat worden door Alexander en zijn sekte. Daar weet ze echter te ontsnappen door Stephen (die haar vasthoudt) met een nagelvijl in het oog te steken (gaat dan ook dood). Dat is opzicht niet verrassend, maar wel dat Catherine haar vader Malcolm tegen het lijf loopt, die schijnbaar toch niet bij het auto-ongeluk om het leven is gekomen. Malcolm beweert ook dat zowel hij als haar moeder het auto-ongeluk hebben overleefd. Ze wordt dan teruggebracht naar het huis, waar Alexander ook aanwezig is en die zegt tegen haar dat haar recente ervaringen slechts hallucinaties waren die door het kalmeringsmiddel waren veroorzaakt. Want zij is volgens hem namelijk de enige die tijdens het auto-ongeluk letsel (een hersenschudding) heeft opgelopen.

Zijn bedrog komt echter aan het licht wanneer Catherine haar vriend wilt gaan bellen en een gordijn opzij trekt. Daar vindt ze dan het bloedige lijk van Stephen. Alexander prijst Catherine's brutaliteit en noemt haar een echte afstammeling van Camilla. Vervolgens wordt onthuld dat haar vader Malcolm, en niet Alexander, het hoofd van de sekte is en dat was best verrassend. Daarna schreeuwt Catherine nog, waarna de film na circa 90 minuten is afgelopen. Het beeld lost dan op in een ander mensenoffer, voordat het vervaagt naar zwart.

Net zoals de film is ook niet de cast bepaald hoogstaand, waarbij alleen Martin Potter als Stephen Yorke opvalt. Zijn uitbeelding is maf (hij heeft o.a. opvallende groene ogen) en excentriek, maar het is wel vaak overdreven. Buiten zijn eerste moord tijdens de inleiding, vermoordt hij naderhand nog secretaresse Frances (die verliefd is op hem, maar hij niet op haar), door haar dood te steken met een stuk glas uit een spiegel en een mes. Frances is ook degene die aan Catherine vertelt hoe de vork in de steel zit (refereert dan ook naar de opening met de vrouw en de man in het duivelskostuum, de man bleek namelijk Alexander te zijn en de vrouw zijn vrouw Elizabeth en Stephen was daarbij als kind en heeft er een trauma aan overgehouden) en zegt dan o.a. tegen haar:

"Catherine, you are a direct descendant of Camilla York."

Hoofdrolspeelster Candace Glendenning was opzicht best een mooie vrouw en ook zij had opvallende groene ogen. De locaties zien er zelf prachtig uit en ze worden ook gebruikt om het verhaal dat wordt verteld te versterken. Het is geen bijzonder gewelddadige of bloederige film, maar als er bloed wordt gemorst, dan wordt het wel fraai in beeld gebracht en zie je ook wat goor zoals bij de vriend van Catherine, die op een gegeven moment van een gebouw afspringt en te pletter valt, Frances die met een mes door de mond aan een deur hangt en Stephen die een nagelvijl in zijn oog gestoken krijgt.

Al met al is deze Horror film nog het kijken waard vanwege de gewelddadige scènes, de naaktheid en het opzicht verrassende einde. Maar in het algemeen is deze film saai, met ook regelmatig saaie dialogen.