Welcome Danger (1929)

Een film uit de periode dat geluidsfilms nog iets totaal nieuws waren en de technieken nog niet helemaal in orde waren. Het geluid is soms erg slecht, met name als er van shot gewisselt wordt hoor je af en toe een groot verschil. Daar komt nog eens bij dat Welcome Danger in productie ging als stomme film, maar later een talkie werd. Het gevolg was dat sommige stomme scènes gedubt worden. Geen aangenaam resultaat.

Een ander nadeel is dat men totaal niet leek te weten wat men eigenlijk met de dialoog moest doen. Daarmee doel ik niet eens op de slechte schrijfkwaliteiten (al zitten er een aantal slappe dialogen in), maar meer over de verdeling dialoog en slapstick. Een stuntsequentie die lekker loopt onderbreken voor wat plichtmatige tekst is onzin.

Daarbij duurt de film veel en veel te lang (al zou hij oorspronkelijk drie uur duren), ontbreekt vaart en zitten er verschrikkelijke Chinese stereotypen in, iets wat Lloyd min of meer goed zou maken met The Cat's-Paw. Het is duidelijk dat Lloyd en zijn regisseurs moeite hadden met de overstap naar geluid, je ziet en hoort het aan alles. Welcome Danger is dan onmogelijk een goede film te noemen, al zit er hier een daar een leuk moment in (de opening in de trein, een aantal achtervolgingen).

De eerste twee lange films die ik nu van Lloyd zag waren talkies en niet echt bijzonder. De volgende film die ik van hem pak is Safety Last. Hopelijk gaat dat dan ook meteen de eerste klapper worden.

2*

You see, I chased him in here. But, they all looked alike

Met The Cat's-Paw was ik aan mijn eerste Harold Lloyd film gekomen en dat lag me wel. Ik had niet meteen een geluidsfilm verwacht, ik associeerde de acteur toch meer met het silent genre, maar het bleek een vermakelijk filmpje te zijn. Ik had dan ook zin in de volgende film in de box en dat bleek deze Welcome Danger te zijn. Een stuk langer dat The Cat's-Paw (bovendien was de originele versie zelfs 3 uur!) maar misschien viel dat allemaal wel mee.

Ja en nee. Vreemd eigenlijk hoeveel gelijkenis dit heeft met The Cat's-Paw trouwens. Nu is Welcome Danger wel een aantal jaar eerder opgenomen en uitgebracht, maar opnieuw komt Lloyd in contact met de Aziatische cultuur. Deze keer neemt hij het op tegen "The Dragon" (een misdaadsyndicaat in Chinatown) maar het grote probleem is dat dit oorspronkelijk als silent film is gemaakt en er halverwege besloten is om toch een geluidsfilm te maken. Dat merk je op verschillende manieren. Zo zijn er hier en daar abominabel slecht gedubte scènes, maar ook de drive van de film loopt niet goed. Een compleet gebrek aan soundtrack zorgt voor veel saaie scènes en ook het gebruik van een aantal title cards met een lap tekst op staat haaks met de geluidsfilm. Betekent dat dan dat Welcome Danger een slechte film is? Dat nu ook weer niet omdat vooral het tweede deel van de film waar Lloyd het opneemt tegen de bende best nog wel vermakelijk is.

Ik begin wel het vermoeden te hebben dat Lloyd zo'n acteur is die altijd hetzelfde personage speelt. Deze keer hebben ze zelfs niet de moeite genomen om zijn voornaam te wijzigen en de Harold van Welcome Danger ligt dan ook in het verlengde van de Ezekiel uit The Cat's Paw. Niet dat dat meteen een probleem is trouwens doordat Lloyd een soort van combinatie is tussen een Abbott & Costello (qua spitsvondige dialogen) en Buster Keaton (qua stunts) en dat werkt goed. Qua bijrollen daarentegen is het wat minder. Barbara Kent is op zich nog een leuk klankbord voor Lloyd (al verdwijnt de fun wel eenmaal hij doorheeft dat ze effectief een vrouw is) maar Noah Young is als mede-flik Clancy wel erg slecht.

Een tegenvaller ten opzichte van The Cat's Paw. Dat neemt niet weg dat ik nog met veel plezier aan de overige langspeelfilms in de box ga beginnen, maar ik hoop dat disc 3 toch een silent klassieker zal zijn. Die kortfilms zullen ooit ook nog wel eens passeren. Op zich nog een redelijk amusant filmpje, maar wel eentje dat te hard te lijden heeft onder zijn speelduur.

2.5*