Hector (1987)

Slechte Urbanusfilm met flauwe moppen en een stom script.

Als je dan toch een Urbanusfilm wilt kijken is Kok Flanel toch van een iets betere kwaliteit, zowel van verhaal als van humor.

Gisteravond dan maar eens aan de Urbanus want dat was volgens collega's zo hilarisch. Nu had ik al eens het nodige gezien maar het moet gezegd dat ik er als kind/tiener al niet echt van overtuigd was en dat gevoel werd met Hector nogmaals bevestigd.

Het verhaal mag duidelijk zijn rond de bakkerij, de amateur wielrennerij, en andere belangen die spelen waarop Hector in beeld komt als hulp op verschillende fronten. En tja, een volwassen man in een weeshuis die nooit is opgehaald en daar de rest van de 'inwoners' hun speelgoed afhandig maakt, het moet je humor maar zijn. En zo vervolgt de film zich met Hector in de bakkerij waar er enkele momenten voorbij komen die best wel leuk zijn maar de toon toch vooral een koddig soort absurdisme cq slapstick betreft die mij te flauw is. De daar nog zeer appetijtelijk ogende Sylvia Millecamp en de altijd heerlijk arrogante Herbert Flack brengen er niet veel verandering in hoewel ik blijf hopen op verbetering.

Dat had ik halverwege wel zo ongeveer opgegeven maar het gebouwde apparaat, de rollen, is best wel sterk en kunstig met uitleg en bakkers apparatuur erin verweven. Bedenk het maar eens. En het moet gezegd dat er vanaf daar toch wel enige verbetering in het geheel zit met de scène waar Hector luidkeels al werkend in de bakkerij met Ella oefent terwijl Jos op de fiets zit ook best wel goed is. Jammer is dan weer dat stomme gepiel met dat viooltje en het feit dat het verhaal eigenlijk erg weinig voorstelt, dan zou ik nog bijna vergeten dat de wijze hoe ze de plaatselijke rijwielhandel een racefiets aftroggelen wel weer sterk is.

En zo eindigt de film met het gevecht tussen Hector en Gregoire die bijna symbolisch gezien kan worden voor de hele film, namelijk met leuke momenten en minder goede momenten, met geslaagd grappen en flauwe grappen. Heel slecht is Hector eigenlijk niet en het is dankzij een aantal goed geslaagde momenten dat ik geen dikke onvoldoende geef, maar een voldoende zit er toch echt niet in omdat het geheel voor mij toch regelmatig erg flauw en gedateerde aanvoelt.

Urbanus' humor stamt al vanuit de 70's, deze film is een vermakelijke opeenstapeling van deze humor. De racelijkauto met injectieturbo...en Nog choco... Lekker ontspannen kijken met een glimlach.

Hector behoort gewoon tot ons nationaal sentiment, voor mij ook jeugdsentiment. Verder is hij tijdloos, zo bewezen daarnet ook m'n uiterst enthousiaste kinderen, die meteen ook Koko Flanel zouden willen zien. Het is uiteraard geen topfilm, maar m'n hart bloedt toch enigszins bij het zien van mensen die 1* uitreiken. Hector moet het hebben van de charmantheid en typisch absurdistische Urbanus-humor, die Bean-gewijs een klunzige antiheld speelt waar je desondanks weinig anders dan sympathie voor voelen kan. Wel meerdere Vlaamse films hadden zulke typetjes. Denk maar aan Gaston en Leo in Paniekzaaiers, Jacques Vermeire in Max, ... De wat typisch Vlaamse kneuterigheid, wat in Nederland mogelijks iets minder goed pakt.