Condenados a Vivir (1972)

Aardige Euro-western die gewoon lekker wegkijkt. Het geweld dat er in zit had van mij niet gehoeven, het voegde namelijk niets toe aan het verhaal. Naar mate de film vorderde werd hij meer en meer nihilistisch, wat ten goede kwam voor de film.

Leuk om gezien te hebben, maar geef mij toch maar een portie spaghetti en laat deze paella maar staan!

2,5*

Spaanse paella-western claimt de meest gewelddadige uit het western-genre te zijn.

D'r zitten inderdaad wat gore-scenes in die niet zouden misstaan in een slasher, maar die zijn niet talrijk genoeg om de hele film meteen dan maar tot violent hoogtepunt te benoemen.

Plot is aardig, maar wat voorspelbaar en wordt pas in het laatste half uur echt spannend.

Camerawerk is wat slordig en de film bevat nogal wat onlogische en onnodige flashbacks.

Redelijke Spaanse bijdrage aan het western-genre, maar niet zo goed als de Italiaanse tijdgenoten.

Een nobele onbekende in de filmwereld aan de weinige stemmen hier op het forum te zien. Geheel onterecht wat mij betreft, want dit is best een prima film. Een western horror zowaar, al dient dit toch met een korreltje zout genomen te worden. Hier en daar wat bloody kills die ik wat onnodig en niet noodzakelijk vond. Ook de nietszeggende flashbacks had men beter achterwege gelaten.

Maar onderhoudend is de film wel. De prima soundtrack zorgt er ook voor dat de film een avontuurlijk en heroïsch karakter krijgt. Het is wel een interessant gegeven, een soort van survivalfilm waarbij een gevangenenkonvooi op zichzelf is aangewezen wanneer ze worden overvallen door struikrovers. Ontbering en een uitputtende strijd is vervolgens hun deel.

Het zijn geen doetjes, géén van allen overigens, en je weet dat ze één voor één zullen vallen. Leuk om vast te stellen is dat geen enkele het overleeft. Geen goede (cliché) afloop dus tussen het meisje en de minst kwade van de bende. Het had zomaar gekund. En ook de sergeant is niet miraculeus ontsnapt uit zijn geknevelde positie in het brandende huis. Fijn zo!

Met dank aan John Milton voor deze filmtip!