Condenados a Vivir (1972)

Net voor het eerst gezien en ik ben er behoorlijk weg van. Niet eens een fan van het genre maar heb er toch al heel wat gezien omdat ik geen enkel genre uitsluit. Behoorlijk geweldadig en zeker voor die tijd ,maar de film heeft veel meer te bieden. Namelijk een ruwe kwaliteit in vertelling die je tegenwoordig niet meer vaak ziet. Het verhaal is simplistisch maar daarom juist zo krachtig en zeer goed uitgewerkt.

Wel gek want ik zou zweren dat ik achter deze film aanging omdat hij op deze site hoog stond aangeschreven en nu ben ik opeens de eerste die commentaar levert....????

Misschien bij een andere film ? Ik geloof dat vooral Wouter nogal liefhebber is van dit genre.

Op de dvd-hoes(die hier ook als poster staat) wordt hij aangeprezen als "possibly the most violent Eurowestern ever made...". Dat zal best, want hij was af en toe flink ranzig en ook nog spannend. Minpunt is dat hij nergens grappig is(hoeft niet maar maakt het wel leuker om naar te kijken), dat het nergens echt emotioneel word en het ergste: dat het er niet al te best uitzag. Het camerawerk was ruw zals in de vorige recensie al gezegd werd maar vooral gewoon niet mooi. En dat is toch jammer... Zeker omdat het landschap en de acteurs zich wel lenen voor mooi camerawerk. 3 sterren.

Aardige Euro-western die gewoon lekker wegkijkt. Het geweld dat er in zit had van mij niet gehoeven, het voegde namelijk niets toe aan het verhaal. Naar mate de film vorderde werd hij meer en meer nihilistisch, wat ten goede kwam voor de film.

Leuk om gezien te hebben, maar geef mij toch maar een portie spaghetti en laat deze paella maar staan!

2,5*

...most violent Eurowestern ever made......? Nee, dat zeker niet!
Hier en daar een beetje gore, maar eigenlijk onnodig.
Het maakt de film er niet beter door, zeker niet slechter.

Ondanks (eerder gezegd door anderen) ruw camerawerk, toch zeker
een aantal mooie plaatjes: besneewde bergen, vlakten en bomen.
Wat aardige stukjes slow-motion en dit alles vergezeld van een over het algemeen redelijk zwaar klinkende soundtrack.

De film gaat in een redelijk traag tempo door met weinig uitschieters. Een enkel naargeestig moment.
Over het geheel is het verhaal wat deprimerend: niets gaat uiteindelijk goed en alles en iedereen gaat kapot.
Deed me ook een beetje denken aan The great silence:
een hoop sneeuw en een tragisch einde.

Waarom de film Cut-Throats Nine heet?
Niet helemaal een logische titel, behalve dat 't wel heftig klinkt en
dat verkoopt!

4 Sterren voor deze prima Eurowestern!

Dat hier een remake van komt is behoorlijk bizar!

Cut Throats Nine (2011) - imdb.com

Kwam ik ook tegen. Gemaakt door een horror-belofte die een aantal goedbeoordeelde shorts heeft gemaakt, en op imdb staan nota bene Harvey Keitel en Mads Mikkelsen op de credits, twee van mijn absolute favorieten. Absoluut de moeite waard om in de gaten te houden.

Spaanse paella-western claimt de meest gewelddadige uit het western-genre te zijn.

D'r zitten inderdaad wat gore-scenes in die niet zouden misstaan in een slasher, maar die zijn niet talrijk genoeg om de hele film meteen dan maar tot violent hoogtepunt te benoemen.

Plot is aardig, maar wat voorspelbaar en wordt pas in het laatste half uur echt spannend.

Camerawerk is wat slordig en de film bevat nogal wat onlogische en onnodige flashbacks.

Redelijke Spaanse bijdrage aan het western-genre, maar niet zo goed als de Italiaanse tijdgenoten.

Deze film schijnt de inspiratiebron geweest te zijn voor Quentin Tarantino's 'The hateful eight'.

Spaanse avonturenfilm die pretendeert de meest gewelddadige western te zijn ooit gemaakt. Maar volgens mij is dat nog steeds ‘The wild bunch’ (1969). Het verhaaltje over een groep bandieten die op jacht zijn naar goud vertelt niets nieuws. De film ziet vol met overbodige flashbacks en het einde is gewoon infantiel te noemen.

Een nobele onbekende in de filmwereld aan de weinige stemmen hier op het forum te zien. Geheel onterecht wat mij betreft, want dit is best een prima film. Een western horror zowaar, al dient dit toch met een korreltje zout genomen te worden. Hier en daar wat bloody kills die ik wat onnodig en niet noodzakelijk vond. Ook de nietszeggende flashbacks had men beter achterwege gelaten.

Maar onderhoudend is de film wel. De prima soundtrack zorgt er ook voor dat de film een avontuurlijk en heroïsch karakter krijgt. Het is wel een interessant gegeven, een soort van survivalfilm waarbij een gevangenenkonvooi op zichzelf is aangewezen wanneer ze worden overvallen door struikrovers. Ontbering en een uitputtende strijd is vervolgens hun deel.

Het zijn geen doetjes, géén van allen overigens, en je weet dat ze één voor één zullen vallen. Leuk om vast te stellen is dat geen enkele het overleeft. Geen goede (cliché) afloop dus tussen het meisje en de minst kwade van de bende. Het had zomaar gekund. En ook de sergeant is niet miraculeus ontsnapt uit zijn geknevelde positie in het brandende huis. Fijn zo!

Met dank aan John Milton voor deze filmtip!