Osama (2003)

Kort maar oh zo krachtig.

Puike film die meer leert over het Taliban-regime dan de meeste documentaires die we erover te zien krijgen. De samenvatting hierboven beschrijft wel exact wat er gebeurt in de film, niet meer en niet minder.

Wat me van de film Osama vooral bijblijft is het angstige gezichtje van Marina.. De manier waarop ze naar de wereld kijkt en het ziet als één grote verschrikking. Ze wordt uit haar wereld gerukt om een ander gedaante aan te nemen, letterlijk. Haar angsten nemen alsmaar toe, en ik kan haar geen ongelijk geven, kwetsbaar en klein als ze/hij is.

De film zelf had wel wat mankementen. Ten eerste het zwakke begin, wat me erg overdreven aanvoelde, te groots van opzet.Die vrouwen die natgespoten worden en in hokjes worden geduwd, met het tokken van kippen op de achtergrond. Symbolisch, maar niet geslaagd.
Het had allemaal iets geknutseld, wat eigenlijk de hele film zo bleef. Het voelde wat sporadisch, onaf. Naar het einde toe werd hij wel steeds sterker, dat wel.
Vooral wanneer Marina een jongetje wordt en vol angst de wereld in moet, dit maakt de film voor mij echt een acteursfilm.

Aangrijpend vond ik hem best (vrij logisch), maar als kunstwerk iets te geknutseld. Voelde een beetje als onkunde van de maker, het rammelde soms wat. Wel kan ik me haast niet voorstellen dat deze film überhaupt gemaakt is. Ook al is de Taliban officieel ontmanteld, hebben ze toch nog steeds ontzettend veel macht.

Ik hou het op 3,5*, een echte acteursfilm dus.

P.S: Vreemd dat plot hier, verteld zo ongeveer de hele loop van de film..

Wat een drama om vrouw te zijn op veel plekken op deze aarde, zoals Afghanistan. Heel frustrerend om te zien dat vrouwen daar helemaal niets voorstellen en op geen enkele wijze meetellen/meetelden. Moeilijk voor te stellen ook dat er mensen bestaan die er echt van overtuigd zijn dat ze op deze manier het goede leven leiden. Enfin, het is een indrukwekkende film omdat het een kijkje geeft in het leven tijdens het Taliban-regime, maar er zit verder geen spectaculair plot in en eindigt nogal abrupt.

Mooi beklemmend realistisch drama.

Ik heb de film ongeveer 2 jaar geleden gezien maar ik kan me nog goed herinneren hoe ik met dat arme meisje meeleefde en bijna kwaad op haar werd omdat ze zich een paar keer niet als jongentje wist te gedragen, iets wat haar het leven zou kunnen kosten.

Deze film trek ik binnenkort maar weer eens uit de kast.

Mijn stem heb ik al uitgebracht zie ik...

Cijfer: 4,5

Die heb ik net gekeken. Ga vanavond Osama kijken.

Alleen al het gevoel na en tijdens het kijken van die making of kan je dit geen slechte film vinden - al is het enkel om het gevoel waarmee Barmak deze film maakte. En uiteraard al die ellende die deze 'acteurs' zich steeds voor de geest moesten halen om zo die ware emoties te kunnen tonen...... ongelooflijk.

Vanavond dit weer kijken:)

Deze heb ik vorige maand gezien. Mooie film die doet wat het moet doen. Op filmtechnisch vlak laat het zeker wat te wensen over, maar dat neem ik voor lief.

Zoals ik hier boven zei; Op de DVD bevindt zich een wonderschone documentaire/making of. Na het kijken van die film heeft het die schoonheid niet weten vast te houden, helaas. Het blijft een mooi verhaal dat gespeeld word met mensen die dit werkelijk hebben moeten meemaken. Alleen daardoor al kan je dit gewoon niet slecht vinden. Barmak heeft met veel risico in alle vlakken deze film willen maken, en hij vroeg het uiterste van zijn acteurs om deze gruwlijkheden opnieuw te beleven. Daarin slaagt hij overduidelijk.

Toch is het goed te zien dat Barmak nog niet zoveel grote projecten op zijn naam heeft staan. Aanrader, dat wel.

Nogal een hoog propaganda-gehalte bevat deze film. De focus ligt naar mijn mening teveel op het weergeven van alles dat men verwerpelijk vindt aan de Taliban. Alsof het de makers enkel en alleen daarom te doen was.

Voor mij geen geslaagde film.

Ben akkoord met JayLunar

Wel mooi in elkaar gestoken maar vind het ook nogal een propaganda-film. Soms overdrijven ze toch wel...

Ik heb gelukkig nooit met de Taliban te maken gehad, maar ik vrees dat het niet overdreven is wat in de film is te zien, en vind het ook nogal merkwaardig om dit als een propagandafilm te bestempelen.

Ik vind het juist merkwaardig dat niemand eerder het p-woord in de mond heeft genomen, want met zulke groteske politieke retoriek als in deze film kan ik niet anders dan vaststellen dat het propaganda is. Daarnaast heeft Osama de schijn tegen doordat het de eerste film is die in Afghanistan gemaakt werd na de val van de Taliban.

Verder weet ik niet wat meer verontrustend is: de Taliban an sich, of het feit dat mensen zich bij het vormen van een mening zo laten leiden door een film als deze (of bv. Rendition).

Ik denk (en hoop) dat als je de "making of "ziet je mening zal veranderen. Prpaganda zie ik toch als wat anders. Deze film is gemaakt net nadat de taliban tijdelijk verdreven was. Moeilijke omstandigheden en een getraumatiseerd volk achterlatend (voor de zoveelste keer) Dit is te lezen in de ogen van de hoofdrolspeelster Marina.

Hoe kan je dit propaganda noemen. Dan ken ik wel betere voorbeelden.

Ook als je het er mee eens bent kan iets propaganda zijn.

De dingen die je noemt zijn trouwens niet de redenen waarom ik Osama propaganda vind. Het is meer de groteske en gekleurde wijze waarop de film mij bepaalde standpunten wil opdringen.

Een erg triest plot. En dat is wel jammer. Zelfs het fesstje na ongeveer een half uur deed me nog aan een begrafenisstemming denken. Juist een volk in deze omstandigheden wil toch af en toe wel eens iets plezierigs hebben?

Iets meer ontspanning in dit plot had het geheel goed gedaan.

Blijft een mooie film, prachtig spel, en intens meeleven. Leuke vondst vond ik het betrekkenvan de cameraman bij de film heel aan het beging

4

Het Talibanregime loopt een behoorlijke deuk op naar een film als Osama. Niet alleen leven die mensen een aantal eeuwen terug maar hanteren ook nog die barbaarse straffen. Vrouwen worden niet alleen gekleineerd ze zijn niet meer waard dan een voetveeg. Daarbij beseft de Taliban niet dat ze zonder vrouwen nergens zijn. Diep triest dat deze ‘sekte’ heeft bestaan. Niet alleen zorgen ze voor de rest van de Afghanen een vertekend beeld maar ze zorgen er ook voor dat wij Westerlingen generaliseren over dit soort extreme mensen. Als je het al mensen kan noemen! Er bestaat ook zoiets als vergeven ze hoeven het niet te vergeten. Deze mensen leven dan ook volgens het boekje (Koran) en dat betekent veel verderfenis brengen bij mensen die gewoon mens willen zijn. Prachtig ook hoe het meisje dat jongetje wordt en door verschillende lagen van mensen wordt geholpen zodat het vertekende beeld veranderd.

Ik zag deze film in de box van Movies From The Middle East daarin zit ook nog Turtles Can Fly, Kandahar en Divine Intervention. Ben heel erg benieuwd naar de andere drie titels uit de box dat ze net zo sterk mogen uitpakken als deze.

Over backward culture gesproken....

Bijzondere en indringende film toch wel, die helaas grijpt naar mooifilmerij. Dat heeft het helemaal niet nodig, want Afghanistan zelf is een prachtig decor, dat in mijn idee het best rauw gefilmd had kunnen worden zonder bijvoorbeeld die slowmotionbeelden bij het springtouwen of de afwezigheid van geluid, wanneer Osama in de boom is geklommen. Over het algemeen toch wel behoorlijk, al was het maar vanwege het dieptreurige onderwerp.

Wat mij niet bevalt aan deze film is dat die misbruik maakt van mijn gevoel voor schoonheid en poëzie om me te raken met een misselijkmakend verhaal.

Van dat verhaal word ik zo al misselijk genoeg. Ik hoef niet eerst week gemaakt te worden met een adembenemende fotografie.

De onnodige misselijkheid er bovenop krijg ik dus van de truken die de makers blijkbaar nodig achtten om het verhaal indringend(er) te maken.

Wel een bijzondere film over het leven van een meisje onder het regime van de taliban. Hoe schokkend ook, toch kon de film me maar matig boeien.

Het korte verhaaltje wordt bovenaan helemaal vertelt, blijkbaar gaat het daar dus niet zozeer om, maar meer om een indruk te geven of zoiets, vond het als geheel wat tegenvallen.

Eigenlijk doet deze film precies alles wat een film ijzersterk en verschrikkelijk kan maken. Zo beperkt het zich tot één verhaallijn. Omdat film altijd keuzes maken is, vind ik het knap als binnen grote problematiek één aspect wordt gekozen om te belichten. En het gegeven waar Osama om draait is wat dat betreft ideaal.

Aan de andere kant: het geeft geen genuanceerde kijk op de zaak en ik vraag me van veel dingen af hoe het mogelijk is. Natuurlijk weet ik de situatie in Afghanistan niet, maar de prijzen die de film heeft ontvangen lijken wel vooral gegeven omdat het gewoon een film is die over vrouwenonderdrukking en de Taliban gaat. En dat laatste is de makers kwalijk te nemen. Daardoor uiteindelijk toch niet overtuigend.

De film kon me niet echt boeien, vond het zelf een tegenvaller, maar goed, dat is mijn mening, ieder zijn smaak.

Ik vond de film door de bijgevoegde documentaire/making of op de DVD pas écht ingrijpend.

Wordt de hoofdrolspeelster eigenlijk niet misbruikt door het egocentrisme van de regisseur ?!

Vraag me af hoeveel consideratie hij met haar had. Heel triest. Hoe is het met haar afgelopen? #dtv

Ondanks de nogal magere verhaallijn zorgen de beklijvende, authentieke beelden er voor dat deze film best lang blijft hangen. Daar kan geen documentaire over Kaboel tegenop. Ik denk dat deze film onder zeer moeilijke omstandigheden gemaakt is. Petje af.

Marina Golbahari heeft naderhand nog een paar films gemaakt. Zij is "ontdekt" door de regisseur terwijl zij liep te bedelen in Kaboel.

Ja ... Niet wat je noemt licht entertainment. Ik zag onlangs Wadjda en ik vond deze toch van een heel andere allure.

Al vanaf het begin voel je de beklemming gewoon. Puike prestaties van het hoofdpersonage. Je voelt gewoon de beklemming die ze waarschijnlijk zelf ook heeft meegemaakt. Ik voelde me eigenlijk ongemakkelijk bij de film. Er heerst een constant grimmige sfeer en het gevaar voor verraad en misbruik loert elke seconde om het hoekje. Eigenlijk een beklemming die ik bv. enkel bij Polanski wel eens voel.

Waar gaat het verhaal over. Nu ja ... Dat is bovenstaand inderdaad netjes samengevat. Niet meer of niet minder. Meisje moet om de familie te onderhouden tot jongen omgeturnd worden en het loopt niet allemaal even lekker.

Samengevat: als nog maar de helft van film waar is (maar ik vrees dat de hele film slechts de helft van een verschrikkelijke realiteit weergeeft), dan weet je het wel ...

Je wordt gewoon depressief van die cultuur joh.

Oef, wat lijkt het me afschuwelijk om in zo'n maatschappij te moeten leven. Net als Movie Kris werd ik volledig gegrepen door de beklemmende, grimmige sfeer. Marina Golbahari speelt erg goed, maar haar karakter in de film niet zo. De jongetjes in de film zeggen het ook telkens: 'het is een watje, het is een meisje!' Als je dan toch een jongen moet spelen kun je inderdaad beter een wat zwaardere stem opzetten en je een beetje stoer gedragen, maar dat doet ze totaal niet! Vond ik wel wat dom.

Toch indrukwekkend.

Mensen staan er niet altijd bij stil dat een land als Afghanistan voor de Taliban een heel ander gezicht had. Net zoals Iran er voor de revolutie compleet anders uitzag.

Wat je hier ziet is niet 'de cultuur van Afghanistan'. Dit is een heel specifiek (en heel naar) stukje geschiedenis.